بلوچ راجدپتر ءِ ھساریں چیدگ ءُ ابدمانیں کارِست شھید ھمید بلوچ وت یک گْوستانکے!
آ پاھُو ءِ ساد ءَ پہ بِچکند چُکّیت ءُ لوپ ءَ گْور ءَ کنت ، بلے دُژمِن ءِ دیم ءَ سرجھل نہ بیت۔ چی ءَ کہ آ سرپد اَت اے جنگ منی جنگ نہ اِنت ، بلکیں آیوکیں پدریچ ءِ وشھال ءُ اِیمنی ، آجوئی ءِ جنگ اِنت ۔ بلکیں منی داب ءَ دِگہ ھزاراں راج ءِ پُسّگاناں پہ ڈیھ ءِ آجوئی ءَ پاھُو ءِ ساد چُکّگ ءُ گونڈلیں تیر وتی ڈوبر ءَ پیوست کنگی اَنت دانکہ باندا منی آیوکیں پدریچ پرے گپ ءَ شِگانی مہ بیت کہ من پہ وتی ادارُکی وشیانی ھاتِر ءَ راج ءِ ابدمانیں وشی ءُ آجوئی ءِ بھار ساچیں آکبت پہ وتی دو روچی زگریں گرم ءِ سارتی ءُ نیزگاری ءِ آس ءِ تُوسگ ءَ کَولیگ کُتگ۔۔۔۔۔۔۔
اے ھمید ءِ شھپگری ءُ شھزانتی اَت کہ آئی ءَ وت ءَ کُربان کُت ، بلے وتی مکسد ماں پُرّاں چنڈّگ شات نہ کُت ۔ پمیشکا مرچی آ گْوستانک ءِ تاکانی زیبائی اِنت کہ آئی ءَ وتی زِند ءِ تاکدیم ءَ یک چیدگیں درونتے پہ وتی آیوکیں پدریچ ءَ نبشتگ کُتگ ءُ اے ڈسّ داتگ کہ ترا اگاں دُگنیا ءِ آتراپ ءَ زِندگ بُوَگی اِنت پہ وتی دو روچی زِند ءَ مہ زر ، چی ءَ کہ آ مرگ ءَ تو پہ ڈیھ ءِ آجوئی ءَ بگلگیر کن ئے۔۔۔۔۔گُڑا پہ مُدامی مان ئِے۔۔۔۔۔۔۔۔اگاں نا آ مرگ کہ تئی راج ءَ امباز اِیت ، آ ترا چہ زِندمان ءُ ڈیھ ءِ ھر تک ءُ پھنات ءَ چو رِمیز ءَ وارت ۔
چی ءَ کہ گُلامی ءِ بدّیں اِلّت چہ ترا تئی زِند ءِ ھر ھستی ءَ پُل اِیت ، اے گُلامی اِنت کہ چہ تِپل ءُ پُلّ گْواڑگیں بْرمش ءَ آئی ءِ شیرزالیں مات ملِکناز پُلگ بیت ، اے گُلامی اِنت کہ ملِکناز ءِ ڈوبر گوں ٹیسریں تیراں دُوچگ بیت ، اے گُلامی اِنت کہ لاڑُکیں گْوھار ھسیبہ ءِ ھون مینتگیں ارس کَلچکّان اَنت ، اے گُلامی اِنت کہ تئی ننگ زِندان ءِ تھاریں کبس ءَ کید ءُ اِشکیل اِنت ، اِے گُلامی اِنت کہ تئی جِند ءِ ڈگار پہ ترا ھون شان اِیت۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
ھمے گُلامی ءِ لُنج ءُ تاموریں روچانی پہ ابد گُٹگِیر کنگ ءِ ھاتِر ءَ کوہ بالادیں ھمید پاھُو ءِ ساد ءَ پہ پُرمھریں بِچکندے گْور ءَ لوپ کنت ءُ مارا ھمے درس ءَ دنت کہ آ مرگ پہ ڈیھ ءِ دیمپانی ءَ بِہ بیت آ مرگے گْوشگ نہ بیت ، بلکیں آ یک ابدمانیں زِندمانے گْوشگ بیت۔۔۔۔۔۔۔
چی ءَ کہ راجدپتر اے ھبر ءَ مُدام پرے ھاتِر ءَ گْوش اِیت کہ کُجام راجاں پہ ڈیھ ءُ راجی زِندمان ءِ رکّینگ ءَ مِرگ زانتگ ، آ پہ مُجّتی زِندگ ءُ ابدمان اَنت۔۔۔۔۔۔۔
اے درگت ءَ مزن نام ءُ نمیرانین Nathan Hale پاھُو ءِ دار ءِ سر ءَ پہ پَھر ءُ شان اے گْران کیمتی ئیں دانک ءَ گْوش اِیت کہ مرچی ھم پہ مئے واستا ءُ اے دِگہ گُلام ءُ اِیردستیں راجانی واستا یک گْواچن ءُ دَگ شُناسیں سبکّے!
” من ءَ بژن اِنت بس پرے گپّ ءَ ، کہ منی کِرّ ءَ یک زِندگی یے پہ وتن ءِ کُربان کنگ ءَ "
ھمے رنگ ءَ بلوچ راج ءِ مّلیں پُسّگاناں اے گپ زانگی اِنت کہ ما اے وھد ءَ وتی راجی جنگ ، ماتیں وتن بلوچستان ءِ پھازگ ءُ ھستمانی ءِ رکّگ ءِ جنگ ءَ کنگ ءَ اِیں ، گُڑا پہ ما اے زِند مانایے نہ دار اِیت کہ راجی زِندمان رکّینگ ءُ پَھریزگ مہ بیت۔۔۔۔۔۔۔
ھمے داب ءَ بنی آدم ءِ گْوستانک ءَ پٹ ءُ پُول بِہ کن ءُ بِہ وان ترا ھمے راستی گِندگ ءَ کَیت کہ ھون ریچوک پہ مُجّتی گوں سانکلاں بندیگ نہ بَہ اَنت ، چی ءَ کہ بلوچی ءَ گْوش اَنت ” ھر سکّی ءِ پُشت ءَ وشّی یے سر کشّ اِیت ” نوکیں زِندمانے ودی بیت ءُ رُدوم زور اِیت۔۔۔۔۔۔۔۔۔
پمیشکا۔۔۔۔۔!! من ءَ بلوچ راج ءِ آکبت رُوژناہ گِندگ کَیت کہ بلوچ ءِ ھر پُسّگ پہ مڑاہ ءُ شان ھُونانی ھار ءِ تہ ءَ ملّان ءُ پیداک اِنت ۔ آ سرپد اِنت کہ اے ھُونانی ھار ءِ پُشت ءَ بھارے سبز اِیت ءُ ساچانیں باریگے سر کشّ اِیت ، ھر نیمگ ءَ سْرپتگیں گُلابانی وشبو گوں سمین ءُ سرگْوات ءِ لُڈّگاں آتار بَہ اَنت۔۔۔۔۔۔۔
تانسریں دشت ءُ کُوچّگ ، تل ءُ شیپ ، لد ءُ گیابان سبز اَنت ءُ آیوکیں پدریچ یک وشھالیں زِندمانے یے واھُند ءُ وتواجہ بیت ۔
من سِدکاں۔۔۔۔! راج ءِ ورنا وھدے پہ پِگر ءُ سسّا وتی راجی جُنز ءِ دیم ءَ بَرگ ءَ گاماں دیم ءَ شھار دے اَنت ، گُڑا دُژمِن اے ھبر ءَ پہ جزم بِہ زانت کہ منی ھاکمی ءِ روچ شپ کپتگ۔۔۔۔۔۔۔۔
چی ءَ کہ کُجام راجانی ورنایاں کہ راج ءِ گْرانیں بار کُوپگاں زُرتگ ءُ دیم ءَ در کپتگ اَنت ، آیانی دیم ءَ جُمپ وتی جاہ ءَ کوھاں سر پہ سُجدگ ءَ دور داتگ ، گُڑا پاکستان کَے ءُ آئی ءِ بِستار چے! کہ آ بلوچ راجی تیلانک ءِ دیم ءَ داشت بِہ کنت۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
آکبت شُناسانی زِندگی بھاراں بیت
روک بیت شپ ءِ دامُن مِھلبیں سھاراں بیت
