جاہ تئی الماس ءُ لال،
تئی راہاں گُل رودینتہ
بہ گندئے کہ 13 نومبر گوستگ کہ راجی بامرد ءُ باجنینانی نمیرانی ءِ روچ بوتگ، بلے انگت دل ءِ تہا یک دنزے چِست بوآن اِنت، پدا یار ءُ ھمبلانی یات دل ءَ سوچان اِنت۔
مئے نمیرانیں گْوات ءُ ھاراں کہ اے ھیروپ آؤرتگ، ماں ھمے ھیروپ ءُ شرتگانی تہا اے گْوات ھم سر کشان ءَ جلشک اِت ءُ لھم بوت۔۔۔ اِستال بوت ءُ ماھکان ءِ پاسپان بوت۔
”کُربان اڑئے، کُربان۔۔۔!!“ کازماس گردش کنان ءَ گُشان اَت، لُوڑ ءُ گوات، ھیروپ ءُ شرتگ انگت ایمن نہ اَت۔۔۔۔ ژند ءُ زدگ کنان اَت، پروشان اَت، وھد ءِ گُلامی ءِ زنجیراں، زُلم ءِ سانکلاں۔۔، ءُ کوھبُلندیں بیانیہ یے ایر کنان ات۔۔۔ کہ ”اے ڈیھ بلوچ ئیگ اِنت، ءُ داں عاکبت بلوچ ءِ بیت۔“ جنگ ءِ بندات بوتگ اَت۔ کُنگریں سنگتاں نوشکل گپتگ، وتی ڈیھ گپت، بلوچستان گپتگ۔
”جنگ وھدے کئیت بربادی کاریت بلے وھدے پہ ڈیھ ءَ بہ بیت باز زیبا بیت۔“ مردے ءِ اسٹیٹس ءَ وانان ءَ من جیڑ اِت کہ گُڑا چیا اے دل ءِ تہا دنز پاد اتکگ، چیا اے تبدیں گواتاں چِنان اِنت، چیا اے آس شنزان اِنت۔۔۔؟ پدا جیڑ اِت کہ واکی راست گُشتگ اِش، اے جنگ ءَ بازیں سرے در اتک ءُ ندر بوت، بازیں ھمبلے ءَ واب مئے چماں ایر کُرت ءُ گُڈی سرجاہ ءَ شُتنت۔۔۔۔ آوانی رھادگ بوھگ پہ مں بہ گندئے دردیگیں زھیرے بہ بیت بلے اے زھیر چہ رنگاں ءُ وشبوھاں سرریچ بیت، زیبا بیت۔ پدا جیڑ اِت ھؤ، من ءَ وَ ھما گڈّی گالبند (جُملہ) یات اِنت کہ من کمانڈر ءَ گُشتگ ات ”کمانڈر، من ءَ چارئے بچکندئے چیا؟“ ”جیڑ اں کہ گوں تو شُگل بہ کناں، من ءَ شیتانی یے دل ءَ اِنت پہ تو.“ کمانڈر ءَ شُگل کنان ءُ بچکندان ءَ گشت۔ ”ھواریں کمانڈر.“ من آھے کَشت ءُ گوں پُراُمیتی ءَ گُشت۔۔
وھد ءُ ساھتاں پد ھما شرنگیں ءُ وابیں انیچک دیست۔ گوں ھما گُلابیں بِچکند ءَ، گوں سِستگیں آستونک ءَ۔۔۔ گوں ھونیگیں بُوٹّاں۔۔۔ گوں گواڑگیں رنگ ءَ۔ جلشک اِت، استال بوت، ماھکان ءِ پاسپان بوت۔
”کُربان اڑئے، کُربان!!“ کازماس گردش کنان ءَ گُشان اَت، کسّہ انگت ھلاس نہ اَت۔۔۔ واب نوں ھمسرانی چمان اَت، جنگ نوں ھمدلانی کوپگ ءَ اَت، سنگر نوں ھمبلانی نندجاہ اَت۔ سرسوبی ءِ بیرک ھمسِتکانی دست ءَ ات۔
گوں گوریچ ءِ ھما ترندیں پاساں من وتی واب دست ءَ کُت ءُ رھادگ بُوت آں، بلے ماھکان ءِ پاسپان، ھما گالبند ءَ دپگال کنان اَت۔
”پد ءَ واتر کائیں۔“
من واب بوتا ں، داں واب ءَ دیست، منی سرسوبی ءِ بیرک منی ھمدلاں گون اِنت ءُ منی سر ءَ سرجاہ ءَ ایرکنان اَنت۔
”جاہ تئی الماس ءُ لال
تئی راہاں گُل رودینتہ“
منظور بسمل
کازماس پدا گردش کنان ءَ گُشان اَت۔
***
