مُلّا سرجمیں جنگولے اَت، جنگی رِپک ءُ ھُنراں بلد اَت۔ کوہ ءِ ھمُک شیپ، کَور ءُ آپشار، داز ءُ ڈنگر، ڈل ءُ ڈوک، آپ ءُ کُمب، شیراپیں چمّگاں آژناگ اَت۔ جْوانیں کوہ گردے اَت، کوہ آئی ءِ لوگ ءُ پناگاہ اَت- مُلّا ءَ مُدام گپّے کُت کہ من کوہ ءَ اجُست ءَ گَٹّ نہ باں، ءُ آ کوہ سوارے اَت۔ کوہ ءَ آئی ءِ پادانی اِیر کنگ زانت، ھِچّ گرّ ءُ ڈکّ ءَ پدترّینت نہ کُت۔ آ درویش ءُ سوپی ئیں سنگتے اَت، ھردیں کہ دیست کندگ ءَ اَت۔ جاور ءُ باوست ھرچی کہ بوت اَنت آ کندگ ءَ اَت، دیوانانی توک ءَ کسّے کہ بُرز کپت ءُ آئی ءِ سر ءَ سنگتے ءَ لنکُک چِست کُت پد ءَ ھم کندگ ءَ اَت- آئی ءِ مستریں شرّی اِیش اَت کہ گوں سنگتاں مھروان اَت، آئی ءَ ھمُک سنگت ءِ تب پھم اِتگ اَت ءُ گوں ھمایانی تب ءَ گپّ ءِ کُت، اگاں اے گپّ ءَ بہ گْوش آں کہ بُنجل ءُ وتاک (کیمپ) ءِ سنگتانی واستا پِتے اَت تَہ من رد نہ باں۔
سال دوھزار نُھ یا دہ اَت، من ءَ شرّی ءَ ھوش نہ کنت ماہ ءُ روچاں وَ پھک بیھال آں، من تربت ءَ وانگ ءَ اِت آں نیمروچ ءِ وھد اَت کہ من ءَ شھید باھڑ ءَ پون کُت کہ ما پِلاں بیٹکّ ءَ نِشتگ اِیں تو ورگاں بیار ءُ دو پاکٹ سگریٹ ھم بیار گوں، من کہ ھما بیٹکّ ءَ شُت آں گُڑا اوّلی رند ءَ مُلّا بھرام دیست کہ بیٹکّ ءَ نندوک اَت۔ ھمے بیگاہ ءَ پد ءَ سینکلے بیٹکّ ءِ دپ ءَ اَتک آئی ءَ یک سنگتے ایر کُت ءُ واتر بوت، اے سنگت شھید ساگر اَت۔ شپ کہ بوت شام ءَ پد دْراھیں سنگت درکپت اَنت پہ کارے ءَ، اے ھما وھد اِنت کہ تربت ءِ توک ءَ جنگ تیز ءُ ھمُک شپ لشکر ءِ سر ءَ اُرش بُوَگ ءَ اَت-
پد ءَ داں دیراں من مُلّا نہ دیست، وھد جُنزان اَت بیست اگست 2014 ءَ ما دشت ءِ کَور ءَ سادو کلات ءِ نزّیک ءَ ماھیگ گِرگ ءَ اِت اِیں کہ من ءَ یاتیں بازیں سنگتے گون اَت۔ آھانی توک ءَ شھید دادجان شیھو ھم ھوار اَت ما باز ماھیگ گِپت پہ آیوکیں سنگتاں، ھمے بیگاہ ءَ سنگت مزنبند ءَ چہ اَتک اَنت مُلّا بھرام ھم ھمایانی ھمراہ اَت۔ بازیں وھدانی گْوزگ ءَ پد اے دومی رند اَت کہ من مُلّا ءَ گِندگ ءَ اِت آں۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔پد ءَ مُلّا ءُ آئی ءِ سنائپر تُپنگ اَت ءُ جنگجاھانی رِتکگیں پشنگ ءُ دُژمِن ءِ جون اِت اَنت۔ کِسّہ ھمے رنگ ءَ روان اَت گُڑا پد ءَ وھد وھد ءِ سر ءَ مُلّا دیستگ ءُ گوں آئی ءَ ھم دیوان بوتگ اِیں۔
مُلّا ءِ کُڈّ ءَ ترا الّم کِتاب دست کپت، آئی ءَ سیاست، گْوستانک (تاریخ) ءُ سک کم ادبی کتاب ونتگ اَت۔ آئی ءِ دوستیگیں نبشتہ کار ھلیل جبران (خلیل جبران) اَت، ھلیل جبران (خلیل جبران) ءِ گِدارُک "پُرشتگیں بانزُل” آئی ءَ دل یات اَت ءُ آئی ءِ دلدوستیں گدارُک اَت۔ من ءَ ھم ھمے گِدارُک آئی ءَ ھما وھد ءَ داتگ اَت کہ مزنبند کرگوشکی ءَ سنگتاں اُوتاگ کِتگ اَت کہ من اوّلی رند ءَ ونت، بلے کِتاب نوں کْوھن ترّ اِتگ اَت، آئی ءِ موبائل چہ پی ڈی ایپ کِتاب ءَ پُرّ اَت ءُ آئی ءَ دُگنیا ءُ جھان ءِ کِسّہ یات اِت اَنت۔ گْوستانک (تاریخ) ءِ درگت ءَ ھم جْوانی ءَ سرپد اَت۔ شرّیں جنگولے ءَ ابید آ یک سوھو ءُ سرپدیں کماندارے اَت آئی ءِ دگہ شرّی یے ایش اَت کہ ھند ءُ دمگانی مھلوک ءَ گوں آئی ءَ نزّیکی سک باز اَت۔ ھما مھلوک کہ جنگ ءُ جنگی گلاں چہ رازیگ نہ اِت اَنت، آھاں ھم مُلا دوست اَت-
آئی ءَ ھرجاگہ گول اِتگ اَت، سیاھجی ءِ ھشیمیں گٹّ ءُ گر بہ بنت، دشت ءِ مِھلبیں پُلک، مزنبند ءِ کَور ءُ اُوتاگ، کُلبر ءِ کھچر یا شیراز ءِ تنک ءُ ژیمبیں شیپ، زامُران ءِ بُرزیں ھسار، بلیدہ ءِ جُمپ ءُ ماتکوہ، کولواہ ءِ میزریں ھاک بہ بیت یا کہ مشکے ءِ مَلپدیں زمین ھمُک ھند چرائی ءَ آژناگ اَت۔ ھمُک ھاک آئی ءِ پاداں بوسِتگ اَت، آ تیز جنگیں سنگتے اَت، آئی ءَ ناگتی دُژمِن ءِ سر ءَ اُرش کُت گوں تیزی ءَ دُژمن جت ءُ پُروش دات۔ جنگ ھِچبر دراجکش نہ کُت، اے آئی ءِ وتی یک جتائیں رِپک ءُ جنگی شوندات ءُ پیشبدی (پالیسی) یے اَت-
جنگ ءَ سوھو ءُ شِھمیں سر مُدام دیم ءَ بر اَنت، مُلّا ھما سوھو ءُ شِھمیں سراں چہ یکّے اَت آئی ءَ تھنا سنگت دوست نہ داشت اَنت، بلکیں آھاناں جنگی رِپک ءُ ھُنر ھم ھیل داتگ۔ مُلّا ءَ چہ پد جنگ ءَ بلدیں سنگتانی یک بلاھیں لڑے ھست کہ اے مُلّا ءِ مستِریں سوبمندی اِنت- چوناھا ءَ ھم گل ءُ ادارھانی زیبائی ءُ سوبمَنْدی ھمیش اِنت کہ ٹوھیں سرانی رَوَگ ءَ پد ھم آ وت ءَ برجم دار اَنت- ھما پش کپتگیں کاراں دگہ سنگتے وتی کُوپگاں زِور اِیت ءُ دیم ءَ جُنز اِیت، پمشکا مُدام گل ءُ ادارھانی مُھکم کنگ ءِ سر ءَ زُور دَیَگ بوتگ- دُژمِن اے واب ءَ درئیت کہ من مُلّا گوں سنگتاں شھید کتگ ءُ مزنبند پُروش داتگ، اے مئے ایمان اِنت کہ سنگت گوں نوکیں جزبگ ءُ نوکیں جنگی شوندات ءُ پیشبندیاں دُژمِن ءِ سر ءَ نپت ءُ بیر شان اَنت۔ اے مئے ایمان اِنت کہ ھمُک جنگ ءَ دُژمِن ءَ مُلّا بھرام گِندگ ءَ کَیت-
گل ءُ ادارھانی توک ءَ شرگداری ءُ اِکتلاپات (اختلافات) ھژدری ئیں شے اَنت، ھزار اکتلاپات (اختلافات)، شرگداری، نِزوری ءُ ردی ءَ ابید ھم مُلّا یک جْوانیں سرے اَت، سوھوئیں جنگی رھشونے اَت۔ سنگتانی شھیدی درد بیت، بلے بژن نہ بیت۔ آھانی جپّاکشی، مِھر، کوھگردی ءُ کُربانی پہ ما سکین اَنت ءُ ھمُک گام ءَ آھانی پنت ءُ سوج مئے رھشُونی ءَ کن اَنت-
٭٭٭
