اگاں دوستاں شمُشتگ پہ ھسد گیر کار اَنت
اللہ بہ کنت سلامت مئے دژمناں بدیناں
(کریم دشتی)
1957 ءَ ایوبی مارشلّا ءِ دَور ءَ شھید میر داد شاہ کمال ءِ کھول چہ ایران ءِ زُلم ءُ زوراں شزار بوت ءُ رودرآتکی بلوچستان ءَ سیاسی پناہ ءِ زیرگ ءِ ھاتر ءَ چہ مند ءِ سیمسراں رودراتکی بلوچستان ءَ پُتِرت۔ گُڑا بکشو ءِ کارمند ءُ کاسگ چٹّاں ایران ءِ شاہ ءِ پرمان ءِ پد ءَ میر دادشاہ ءِ کھول دزگیر کُت بررت چارپاد ءِ دست ءَ دات۔ آ وھد ءَ رھشوناں ءُدلیریں بلوچاں بکشو ءِ اے کارپد ایر جت اَنتءُ وتی زھرشانی درشان کُت۔ یات دارگ بہ بیت کہ آ دَور ایوبی مارشلّا ءِ دَور اَت۔ بلے بلوچاں گیرت کُت ءُ وتی راجدوستی ءُ تپاکی ءِ منّانک دات ءُ وتی ازّت ءُ ننگ ءِ پانک اِش جت۔ ھُدامرزی میر جُمّا ھان ءُ ایسُپ نسکندی ءِ سروکی ءَ ماں کراچی ءَ بکشو ءُ گجر ءِ ھلاپ ءَ بلاھیں روانکے کشّگ بوت۔ اے گپ منّارینت کہ بلوچ ھرچ جاگہ بہ بیت بلے پد ءَ ھم بلوچ اِنت۔ گُڑا ھمے ویل ءَ پد بکشو ءَ میر جُمّا ھان ءِ ءُ آئی ءِ سنگتانی دزگیر کنگ ءِ پرمان دات۔ میر جُمّا ھان چہ بکشو ءِ مُلک ءَ در کپت ءُ اِراک ءَ شُت۔ آ وت جتائیں سرھالے۔ بلے منی سرھال دگرے۔ مروچی کہ ماں روایرشتی بلوچستان ءَ گجر گوں وتی یزیدی لشکر ءَ بلوچ ءِ چُک چینی ءَ بزاں نسل کُشی ءَ کنگ ءَ اِنت۔ انیگیں گپّے کہ کساس سے سد مردم ءَ چہ گیش شھید کنگ بیتگ۔ بازینے ٹپّی ءُ ٹوری ءُ بازینے بیگواہ اِنت۔ اے شھیدانی لڑ ءَ ورنا، کماش ، زالبول مات ءُ گْوھار ءُ کودک ھم ھوار اَنت۔ دُزّاپ مرچی کربلا ءِ دْروشم ءَ جنت۔ دُزّاپ ھون ءُ ھون ریچ اِنت۔ اتا شاد گْوش اِیت۔
تو بہ گْوش ھرچے ءُ من ھچّی مہ گْوشاں بیت نہ کنت
تو بہ کن کَھر من ءَ مِھر بہ بیت، چوش نہ بیت
من سلام گْوشاں رو ایرشتی بلوچستان ءِ رھشون، ورنا، کماش، زالبول ءُ دینی رھشوناں کہ گجر ءِ دیم ءَ چو "کوہ ءِ البُرز” ءَ مِکّ اَنت۔
بِل ایشی ءَ بگرآئی ءَ کہ رو دراتکی بلوچستان ءِ رھشون، پارلیمنٹ ءِ منّوگر پھک بے تْرکّ ءُ توار اَنت۔ بلوچ گْوش اَنت
"جنگ ھَے یے بلے انچوش کہ نامرد وتی دل ءَ بہ دار اِیت”
مُرادساھر گْوش اِیت
چینکا موچکین ءِ مُژدہ وار ئے تو
ریدگیں دامے ءِ شکار ئے تو
چو بُز ءَ کا ئے کارچے ءِ چیر ءَ
کہ کپاتانی گَڈّگ وار ئے تو
نِژّگے نئیت چہ تئی کُلّ ءَ
چو چے ءَ بے تْرکّ ءُ توار ئے تو
مئے مڈل کلاس یا تُری سردار ءُ نواب کہ وت ءَ راجی رھشون گْوش اَنت ایشانی گوش ھرام اِنت مورے ءَ ھم نہ وارت اَنت۔ بلوچ ءِ چُک چینی یا نسل کُشی گوں بے دردی بیگ ءَ اِنت۔
تو ندارگ چار ئے؟
تو و گْوشتگ کہ من بلوچ ءِ دوزواھاں ، بلوچ ءِ رھشوناں، بلوچ ءِ ننگ ءُ ناموس ءِ پانک جنوکاں، گُڑا چے ءَ چو لگور ءُ لپرزگ بیتگ ئے؟ بلوچ ءِ ھون ھر جاگہ بہ رچ اِیت بلوچ ءِ ھون اِنت۔ ھرچ نیمگ ءَ بلوچ مرچی پُرسیگ اِنت۔ تو بے تْرکّ ءُ توار ئے ترا ھچ سما نیست اِنت۔ مھمد ھسین اَنکا گْوش اِیت،
کاگدیں لُنٹ پَنّ ءُ مُزواک اِنت
دل اد ءَ ھون ھون چاک چاک اِنت
بلوچ ءِ مرگ ءُ زند، بلوچ ءِ آکبت، بلوچ ءِ پُرس پاتیا، بلوچ ءِ شاتکامی، بلوچ ءِ ننگ ءُ ناموس یکّ اِنت۔ رودراتکی بلوچستان ءِ وتگڑیں رھشون ءُ پارلیمنٹ ءِ پُجاری برے برے دْراجیں گُشتانک دے اَنت کہ پرچا بلوچ ءِ ھَکّ ءِ جُست ءُ پُرس نہ بیت۔ پرچا بلوچ چوش وار ءُ بزّگ اِنت۔ بلے مرچی کہ بلوچ ءِ نسل کُشی بیگ ءَ اِنت اے واجہ یک کُنڈے ءَ نشتگ ءُ ندارگ چارگ ءَ اَنت۔ ایشانی زبان ءُ نَد (قلم) دوئیں گُنگ اَنت۔ بلے اے گپّ ءَ بہ زان اِت اے بے تواری بلاھیں راجی جُرمے۔ روچے ناں روچے راج شُمارا جُست الّم کنت۔ شُمئے مرگ ءَ پد شُمئے کبراں ھم لَٹ جنت۔ شُمئے نام راجدپتر ءَ سیاھیں تاکانی سر ءَ نبشتہ بیت۔ ھما روچ ءَ گُڑا بہ تُرس اِت. ھمے دابیں جاورھالاں راجی تپاکی ءُ یکجاھی چکّاسگ بیت کہ راج چنچو تپاک اِنت۔ ایمانداریں راجی رھشون راج ءِ سکّیانی وھد ءَ زانگ بنت۔ ھمے واست ءَ بلوچ ءَ گْوشتگ
وشّیاں ھاتونیں جن نوش اَنت
سکّیاں بْرات ماں مرکباں اوشت اَنت
تئی زُبان نی پرچا گُنگ اِنت؟ بلوچ ءِ پلسپہ اے وڑ نہ اِنت کہ تو کنگ ءَ ئے۔ بلوچ ءِ پلسپہ چوش اِنت، بلوچ ءَ چوش گْوشتگ
کُرباں باں ھما روچانی
بچّی مرکباں سواری بیت
زَرمُشتیں سَگارے زیر اِیت
جامی کوپگاں دُمبالے
گوں چندے نرمزاریں بیلاں
بورین اِیت بَداں پسّ ئیگاں
وھداں بلوچ ءِ رھشون لگور نہ بیتگ اَنت۔ زُلم ھرچ جاہ کہ بیتگ آیاں زُلم گْوشتگ ءُ زالمانی دیم ءَ چو کوہ ءَ مِک بیتگ اَنت۔ بلوچ رھشون جنگ ءِ پڑ ءَ مُدام دیم ءِ سْرپ ءَ گندگ بیتگ۔
اش کنگ ءَ لھتیں مڈل کلاسیں رھشون گْوشگ ءَ اَنت کہ "اے دینی جنگے پمیشکا مارا کار نیست”۔ یک اھوالکارے ءَ شھید مالک ریگی جُست کُت کہ باز گْوش اِیت کہ تئی جنگ دینی جنگے۔ گُڑا ریگی ءَ پسّو دات کہ منی جنگ گوں ھمائی ءَ اِنت کہ آئی ءِ ناں دود ءُ ربیدگ گوں من ھوار اِنت ناں کہ زمین۔ دینی آزادی، چاگردی آزادی، مالی آزادی ھر یک انسانے ءِ بُنُکّی ھکّ اِنت۔ بلے بیا کہ ایران ءِ دستور ءَ نبشتہ اِنت کہ مزنیں جاگھانی سر ءَ ابید چہ شیئا ءَ دگہ مسلک ءِ مردم بیت نہ کنت۔ ءُ من وتی چُکّ ءِ نام ءَ وت بست نہ کناں۔ منی چُکّ ءِ نام ءَ گجر گچین کنت۔ من وتی مسیت ءَ ابادت کُت نہ کناں۔ اے کجام انسانی رھبندے؟ اے کجام اسلام ءِ رھبند اِنت؟”
ریگی ءِ جھد ءِ سر ءَ من باز گپ نہ جناں کہ دگہ سرھالے بیت۔ آئی ءِ کار رھبند ءِ سر ءَ ھر کس ءَ اکتلاپ بیت کنت۔ بلے مرچی کہ یک جنگے بیگ ءَ اِنت اے دینی جنگے نہ اِنت۔ اے ننگ ءُ ناموس ءِ جنگ اِنت۔ زمین ءُ ھاک ءِ ، انساپ ءُ برابری ءِ جنگ اِنت۔ اگاں کسے اے جنگ ءَ دینی جنگے گْوش اِیت اے سراسر زیادھی یے۔ بلوچ ءَ گْوشتگ کہ
"ھور ءَ کہ گوارگی مہ بیت گُڑا نام ءَ گوریچ ءِ کنت”
تپاکی آجوئی ءِ مانزمان اِنت
بلوچستان آجو بات
***
