مروچاں یک لبزے رواج گپتگ "استاد”۔ ھمے لبز ءَ مئے بلوچی لبزانک ءِ اندر ءَ جاگہ کُتگ۔ بزاں شائرے کہ دو سے دستونک نبشتہ بہ کنت۔ گُڑا ھمے شائر ءِ نام ءِ دیم ءَ "استاد” نبشتہ کنگ بیت یا گْوشگ بیت۔ ھمے مرد ءِ سُنٹ نودان بیت کہ من "استاداں”۔ اگاں ما وتی لبزانک ءِ گْوستانک ءِ سر ءَ چمشانکے بہ دے ایں۔ اے لبز پیسر ءَ پہ شائر ءُ یا گُشندہ ءِ واست ءَ کارمرد نہ بیتگ۔ شائر یا پھلواناں ماں بلوچی زبان ءَ بلاھیں ارزشتے ءُ شرپے بیتگ۔ پہ درور ما نہ دیستگ کہ کسے ءَ گْوشتگ کہ اُستاد شے شولان، استاد مُلّا پازل، استاد جام دُرُّک، استاد سید زھور شاہ ھاشمی، اُستاد اتا شاد، استاد رھم الی مری، استاد کریم دشتی، استاد مُراد ساھر، استاد جی آر مُلّا ءُ دگہ بازیں جْوانیں شائر ءُ لبزانکار گْوستگ اَنت۔ بلے ایشانی نامانی دیم ءَ "استاد” نبشتہ نہ بیتگ۔ ھمے داب ءَ بلوچی زبان ءِ توتی گُپتاریں پھلوان یا گُشندہ بیتگ بلے آیانی نام ءِ دیم ءَ لبز ءِ "اُستاد” نبشتہ کنگ نہ بیتگ۔چوش کہ مُلّا موسا، مُلّا کمالان، ملا ابراھیم ھسن، پھلوان بشّام مُراد، پھلوان رمی، پھلوان سالِھ ملّیری ءُ دگہ بازیں توتی گُپتاریں پھلوان یا گُشندہ گْوستگ۔ بلے بیا کہ مروچی یک گشندھے یک ءُ دو سوت بہ گْوش اِیت۔ آ اُستاد جوڑ بیت۔ ھمے وڑ ءَ سازگر۔ اُستاد پلاں بینجو والا، استاد پلان کنجری نواز، استاد پلان تبلہ نواز ءُ دگہ بازیں چے چے کہ مروچی "استاد” جوڑ بیتگ اَنت۔ من نہ زاناں کہ آ وھد ءِ بلوچاں بلوچی نہ زانتگ یا کہ آیاں لبزانکی سُبکّی یا ترپّلی نہ کُتگ۔ وتی ازمگر ءُ شائر ءُ ادیبانی ازت دیگ الّمی اِنت۔ بلے آئی ءِ نام ءِ دیم ءَ چہ استاد کنگ ءَ اگاں واجہ نبشتہ بہ کن اِت باز وشتر اِنت۔ وشتریں لبزے ءُ واجہ مھترمیں پنّامے یا سپت گالے۔ لبز ء "استاد” اد ءَ ھچ ڈول ءَ دپ نہ وارت۔
بیا اِت کہ ھمے لبز "استاد” چاریں۔ اے لبز ءِ جند چہ کج ءَ آتکگ۔ اے لبز ءِ راستیں مانا چے اِنت۔ چوناھا اے لبز اربی لبزے۔ بلے ارب گْوش اَنت "استاز”۔ اردو والایاں ز در کُتگ ءُ د کتگ۔ اردو و چوناھا چِت ءُ چینکیں زبانے۔ بلے بلوچی ءَ اے لبز ءِ واست ءَ وت ءَ جْوانیں گال ھست۔ اے لبز ء "استاد” مئے گْور ءَ چوں آتکگ؟ اے ھما وھد ءَ آتک کہ مئے گْور ءَ ٹیچر بزاں وانینوک چہ پنجاپ ءَ آتکگ اِت اَنت۔ آیان ھمے لبز پہ ٹیچر ءَ کارمرد کُت۔ چوش کہ ٹیچر گیشتر آ دَور ءَ پنجاپی اِت اَنت۔ ءُ مئے گْور ءَ ھمے لبز ءَ جاگہ کُت۔ بلے ٹیچر ءِ واست ءَ۔ مارا اے لبز ءِ بدل ءَ وت ءَ لبزے ھست۔ چوش کہ "اُستا”۔ بزاں زانتکار یا کواس۔ چوش کہ "پلانی یک اُستادیں مردمے”. بزاں کہ زانتکار ءُ کواسیں مردمے۔ بلے اے لبز پہ شائر ءُ گشندہ ءَ کارمرد نہ بیتگ۔ مروچاں لھتیں جْوانیں شائر اَنت۔ اگاں آیاں اُستاد مہ گْوش اِت۔پیشانیگ اِش کْرِچک بیت ءُ دیم اِش تھار بیت۔ بازیں شائر ءُ لبزانکاراں باکائدہ وتی واست ءَ مُرید ءُ چائوش ءُ دزبوج داشتگ کہ مارا "استاد” بہ گْوش اِت۔ من پیشیگی پھلّی لوٹاں داں کسے منی گپّاں بد مہ بارت۔منی مول ءُ مُراد ھمے لبز ءِ تچک کنگ اِنت۔ چوش ھم بیت کہ من رد بہ باں۔ پارسی گْوش اَنت "تو منا مُلّا بگو من ترا قاضی میگویم”۔یک زمانگے منزور بسمل ءَ پہ جار ء بادشاھی گْوشت کہ منی واجھاں ، منی وانوکاں، منی دوست داروکاں پہ ھدا ءَ بہ چار اِت من ءَ "اُستاد” مہ گْوش اِت۔ پرچا کہ من استادے نھاں۔ بلوچی زبان ءِ شائریاں۔ بلے مرد ءَ انگت یلہ نہ کن اَنت۔
بلوچی سبز ءُ میزران بات
بلوچی زبان ءِ بدواہ سرنگون بات اَنت
بلوچی زبان ءَ ترپّل ءُ سُبکّی گار ءُ بیگواہ بات۔
