کولواہ ءِ اِشکندیں زھیر ، مٹّینتگ ھون ءِ جمبراں
دپتر پدا بوج اِیت وت ءَ، گیر اِیت اھد ءِ کمبراں
چوناھا من ھما گُلزمین ءِ پرزند آں ، کہ آئی ءِ ھمُک روچ گوں ھون مِیچّلیں کلوھے ءَ ٹِکّ دنت۔ رولہ ءِ چوتاریں رنگاناں سرڈگار ءِ دامُن ءَ ملّیں سرمچنڈانی رِتکگیں ھوناں ھوادگ کُتگ۔ سارتیں سمین ءِ شیکّـگ ءُ الوتاناں آسشانیں چیھالے ءَ امباز اِتگ۔ کَوش ءِ چِڑکّہ موتکی ءُ چہ ھوکّی گُلڑانی بو ءُ بھار ءَ سرّیچ اِنت۔ زِندان ءِ ھمُک کُوٹی چہ منی راج ءِ پُسّگاں آشنا ءُ سوھو اِنت۔ جنگل ءُ گیابان ، کوہ ءُ کَور ، دشت ءُ کوچّگ ، گْواش ءُ کھچراں زانگولیں جونانی بے گور ءُ کپنیں ھڈّ ءُ کانپول، پہ زُورانسری نِشانگ کُتگیں ورناھانی تیر سُپتگیں بالاد دز کپ اَنت ، چی ءَ کہ آ انگت ءَ گُلامی ءِ کبس ءَ بندیگ ءُ پہ آجوئی ءِ مُرادیگیں روچاں تپتگیں اُوست ءِ کوار ءَ کوراسیں شپ ءِ دامُن ءَ تلوسگ ءَ اِنت۔
بلے! ناگت ءَ برے برے انچیں ھال سر بیت کہ زِندگی ءِ رودپتر ءَ تاک تاک کنت ءُ گیرانی تْراولیں گْرنچ ءَ بوج اِیت۔ ھیالاں گوں ھیالے ءَ مان اڑین اِیت ءُ گْوست ءِ کِسّھاں دِگہ رنگ ءُ گوناپے دنت۔ ھمے وڑ ءَ راجکاری ءِ تک ءُ پھنات ءَ بِہ گِر دانکہ آجوئی ءِ جنگ ءِ پِڑ ءَ جُھدانی ملّیں سرمچنڈ مُریدیں سکی ( مُرید ) گوں وتی بیلی پرویز ( مَلوک )، جنگولیں اسد ( باسِت ) ءُ شائِریں آکِل ازاب ( ریاز ) ءِ ھمراھی ءَ پہ ماتیں وتن ءِ رکّینگ ءَ ندْریگ بوتگ۔
اے ھال ءِ اِش کنگ ءَ ھوار زِرد ءِ رگ ءُ ریشگاں اجبیں جُستے ودی بوت ءُ گُمان ءَ ھمے ھبر اتک کہ اے کوہ ءِ دامُن ءَ مُریدیں سکی ءُ ملّیں پرویز ءَ ھوار سائجی ءِ کوھانی پند بُر ، کلّریں کُلانچ ءِ زمین زادگ ءُ تیاب دپ ءِ رُستگیں ورنا کہ آئی وتی کسانی گوں زِر ءِ چَولاں گْوازینتگ ءُ زِندمان راجدوستی ءِ رنگاں گوناپ داتگ۔
گُڑا پسّو ھمے بیت کہ راجدوستی ءِ لیکہ تھنا گوں ودی بُوَگ ءِ جاہ ءَ ھمگرنچ نہ اِنت ، بلکیں آ ترا ھمے درونت ءَ شکسا اِیت کہ تو اے گُلزمین ءِ ملشانیں پرزند ءُ آ تئی مکھیں مات اِنت۔ پمیشکا اے ھبر اِنچُکیں مانایے نہ دار اِیت کہ آ کلّریں کُلانچ ءَ ودی بوتگ ءُ کَے ماں سبزیں ساوڑ ءِ شاگیں گْوانزگ ءَ ، بلکیں ارزِشت داریں ھبر ھمیش اِنت کہ کَے ماں ایردستیں راج ءُ گُلامیں سرڈگار ءِ واستا کُجام کِرد ءُ کارپد پیلو کُرتگ۔
پمیشکا مرچی کولواہ گوں بھاری ٹھل ءُ نازان اِنت کہ منی دِلبند ءَ مزاریں بچّانی ھوناں تِنگار بستگ ءُ نوکیں دپترے نویس اِتگ، چی ءَ کہ اے ھونانی سُھری آیوکیں پدریچے ءِ مانزمان اَنت۔ اے ھونانی رِتکگیں ھر تْرمپ شھکورے جوڑ بیت ءُ تُنّاپیں ڈگار ءَ سیراپ کنت۔ اے ھون دُژمِن ءِ بے مُزّیں کِشار ءَ پلار ءُ گُلامی ءَ چہ رُوتگ ءُ ھُنڈالاں ولگوج کنت۔ اے ھون آجوئی ءِ بیرک ءَ گوناپ ءُ تھاریں شپ ءَ پہ مُدامی جڑکوکیں بامسار ءِ پوشاکاں پوش اِیت۔ اے ھون گوں آجوئی ءَ مانا بَہ اَنت ءُ تبد ءُ لِواریں روچ پہ مُجّتی بیگواہ ، گُڑا کَے اِنت کہ اے ھونانی دیم ءَ میلانک بِہ بیت ءُ بلوچ راجی جُھد ءِ رھسراں ڈنگر بِہ دنت۔
گُڑا پرچا ما بژنیگ بِہ بَہ اِیں! درد الم بیت کہ نازاکیں سنگتانی سِدگ ءِ گمناکیں ساھت چینچو گْران اِنت ، بلے اے کُل پہ ھما شادِھانی روچاں کہ تانسریں بلوچ راجی آجوئی ءِ بیرک ءِ ساھگ ءَ پہ شات ءُ گل نِند اِیت ءُ وتی ابدمانیں سراں گیر کار اِیت ۔ ھما روچ ءَ مُریدیں سکی ، ملوکیں پرویز ، اسدیں باسِت ، ریازیں آکِل گوں کُل شھیدانی ھمراھی ءَ چہ وتی مانش ءُ کبراں پاد کا اَنت ءُ راجی سَوت ءَ گْوش اَنت کہ زِندگیں ، ما زِندگیں۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
چی ءَ کہ زِندگی تھنا آ نہ اِنت کسے وتی ھیش ءُ نوشیں چاڑ ءُ وشّیانی ادارُکی گُلباگ ءَ شادان بِہ بیت ، بلکیں اسل زِندگی ھما اِنت کہ راج پاسپانی ءِ جُھد ءُ جنگ ءَ کولیگ بِہ بیت۔ مرچی اے شھیداں گوں وتی شیشاریں لیکہ ءَ مارا ڈسّ اِتگ کہ راج گوں کُربانیاں زِندگ مان اَنت۔
ءُ دومی اے راجدوستی ءِ سرکیلیں سِنچ ءُ سما ، زانت ءُ زانگ ، پِگر ءُ سسّا اِنت کہ ورناھاں چہ ادارُکی زِند ءِ وشّیانی لد ءُ کابیل ءَ در کنت راجی آکبت ءِ بابت ءَ جیڑگ ءُ مارگ ءَ ھوار داں دیمونی دَیَگ ءِ پدیانکاں سر کنت۔ چوناھا مرچی باز اِنت چوشیں ورنا کہ آ وتی واھگانی کُورچات ءَ کپتگ ءُ زندمان ءَ بھارگاھے سرپد بَہ اَنت ، ءُ لھتیں ھست کہ آ دُژمِن ءِ بیمّ ءَ لگور ءُ مرگ ءِ ساھگ ءَ زِند گْوازینگ ءَ اَنت۔
بلے! راجدپتر اے سرمچنڈیں سراں پہ وژنامی گیر کار اِیت ءُ یات کنت ، چی ءَ کہ اِیشاں گوں وتی زگریں ھوناں راجدپتر ءِ تاکدیماں ھما گوھریں لبز ءُ دانک نبشتگ اَنت کہ ھِچّ کسے ءِ گون ءَ لُڑینگ نہ بَہ اَنت۔ بَہ کَول ء سپارٹیکس : ما مُکابِلہ کن اِیں دانکہ آیوکیں پدریچ ءِ آجوئی ءِ راہ ءَ گیش ءُ گیوار بِہ کن اِیں ، اگاں ما آجوئی دز نہ گِپت ، بلے آیوکیں اِنسانیت مئے رند پداں پند بُرّ اِیت ءُ آجوئی ءَ دز گیت۔ گوں ھمے گپّاں سپاڑٹیکس گوں وتی چندے مزن شانیں سنگتاں تانسریں اِنسانیت ءِ آجوئی ءِ ھاتِر ءَ ھزاراں رومن لشکر ءِ سر ءَ چو تُوپان ءُ شرتگ ءَ اِیر پُرشیت ءُ پہ مُدیمی ابدمان بیت۔
ھمے وڑ ءَ کولواہ ءِ دِلبند ءَ ابدمان بوتگیں ڈیھ ءِ سالونکاں ھمے جوزگ ءُ توکل ءِ ھمراھی ءَ دُژمِن بیھار داتگ ءُ گْوشتگ کہ ما دانکہ تُوپکّ ءِ گُڈّی تیر ءَ گوں تو جنگ کن اِیں ، بلے پدکِنِزگ ءُ لگور بُوَگ، تُوپکّ ءِ چگل دَیَگ ءُ سر ءِ جھل کنگ مئے راجدپتر ءِ بھر نہ اِنت نیکہ بیت۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
اے درگت ءَ بلوچی زُبان ءِ نامداریں لچّہ کار واجہ مُلّا پازُل جاھے وتی شَیر ءِ تہ ءَ گْوش اِیت:
مرد ھما اَنت کہ مِر اَنت براتانی رَم ءَ
نام اِش مانیت ماں جھان ءَ چو رُستم ءَ
چہ واجہ مُلّا پازُل ءِ اے شَیر ءَ مارا ھمے درونت رس اِیت کہ مردُم الم مِر اِیت ، چی ءَ کہ ساھے ءِ ھُدابُند اِنت۔ بلے! آ مرد کدی نہ مِر اَنت کہ آیاں وتی زِندمان پہ پُرمڑاھیں مکسدے ءَ کُربان کُرتگ۔ اگاں وھد کُجام رنگ ءَ وتی بانزُلاں بِہ چنڈّ اِیت ءُ بے کِمار بِہ بیت ، بلے پہ جزم گْوش آں کہ کولواہ ءِ دِلبند ءَ رِتکگیں ھونانی ملپداں کدی شموشت ءُ بے ھال کُت نہ کنت۔ چی ءَ کہ اے ھونانی مُزّ چندے کلدار ءُ متاہ نہ اِنت ، بلکیں اے ھونانی مُلّ ایردستیں راج ءُ گُلامیں گُلزمین ءِ آجوئی اِنت۔ گُڑا راجدپتر اے دابیں سراں شموشگ ءِ بدل ءَ وتی شدریں سرتاک ءُ گوھریں تاکدیماں ءَ جاہ دنت کہ آیانی پند بُرّ اِتگیں دگ ءَ دِگہ ھزاراں راج ءِ ورنا پند بُرّ اِیت ءُ وتی نام ءَ راج ءِ دِلانی اندر ءَ نبشتگ کنت۔
زُوراک بِہ گِندئے ھمے سرپد بیت کہ من گوں وتی زُورانسری ءَ ایردستیں راجاں تھزد کن آں ءُ چہ توار چِست کنگ ءِ بدل ءَ اِیرموش، بلے اے آئی ءِ وش ھیالی ءُ زِرد ءِ دُروگیں تسلّا دَیَگ اِنت۔ چی ءَ کہ ایردست ءُ گُلامیں راجاں ھمے زُلمانی زِر اُوژناگ کُتگ ءُ وتی سَھر گْواپیں مِنزل شُھاز کُتگ ، گار ءُ سِیاہ ھما راج بوتگ اَنت کہ آیاں زُلمانی زِر ءِ گْواز کنگ ءَ دِل جتگ ءُ گام دیم ءَ جُنزینگ ءِ بدل ءَ پد ءَ جتگ اَنت، مرچی آیانی نام ءُ توار گُمسار اِنت۔
بلے بلوچ راج ءَ گوں وتی گُلزمین ءَ اھد ءُ پیمان کُتگ کہ من وت ءَ ببا دے آں ، ترا کدی دُژمِن ءِ دست ءَ پہ زوال آماچی چار اِت نہ کن آں ، گُڑا اے لیکہ ءِ پُروش دَیَگ پاکستان ءَ ھوار چہ ھرکسی وس ءُ واک ءَ در اِنت۔ چی ءَ کہ پہ مکسدے ءَ مرگ امبازیں راجاں کس پہ مِنزل ءِ سر بُوَگ ءَ داشت نہ کنت ، ءُ بلوچ راج ءَ کہ اے راہ گچین کُرتگ ءُ راھی اِنت ، الم مِنزل ءَ سر بیت ءُ اے ھونانی جوھار ھِچّ رنگ ءَ بے برورد نہ بیت۔۔۔۔۔۔۔۔
گُڈّی ءَ گوں واجہ سید ءِ اے نُگرھیں پنت ءَ
دُژمِنانی ھُونواریں سگار مئے سر ءَ ساھیل اَنت
جَوریں بدانی الماسیں تَپَر
پَمّا بے تاھِیری تْرپ اَنت
ءُ انگت
تئی دست چہ منی زنچک ءَ دُور نہ بیت
ءُ منی دست چہ تئی جیگ ءَ
