اولی بھر
گِدارے ءَ پد دِیگر ءِ زرد چکّیں رنگاں سرجمیں آتراپ وتی شار ءِ پلّوا گِرھن داتگ اَت ءُ مُرگ گوں پِلّی پِلّیاں دیم پہ دْرنگ ءُ کُدوھاں جُنزگ ءَ اِت اَنت۔ اے ساھت ءَ تو ءُ تئی مھروانی ءِ تِلاہ گوناپیں کِسّہ وتی رودپتر ءِ تاکاں لیٹینان ءُ گْوست ءِ آشنائیں تاکدیم ءِ وانگ ءَ مُلمہ بوت۔
تو کہ رپتگ ئے!
اے دوار ءَ چو تَکّی ءَ وتی گْوپتگیں داستان پتاتگ ءُ کرگین ءِ پَلّ ءَ مانجتگ ، اے جنگل ءُ گیابان ءَ پُرسی پتّرے پچ کُتگ ءُ شانتل موتک، کپوت زھیروک ریسّگ ءَ اَنت ۔پاتُواں پُلّانی امباز ءُ کَوش ءَ لُڈّگ یل داتگ ۔ چاردھی ماہ ءَ شپ ءِ وش آتکی ءَ وت ءَ پھمیان کُتگ ءُ مونجا اِنت ، سمین ءِ تْراولیں لُنٹاں سبا ءِ شھدیں بچکند تل تل ءُ زِر ءِ چَول سنگرتگ اَنت ۔ مھپلی نودانی ارسییگیں چم ودارے ءِ تُنّاپیں نِگور دیم ءَ وانڈہ اَنت۔ ھتم ڈُکّال ءِ ھنکین ءَ رھن ءُ موکگ ءِ اُوست ءَ مھتل اِنت۔۔۔۔۔۔۔
تو کہ رپتگ ئے!
اے کُوچّگ ابیتکی ءِ بُندر ءُ رنجانی دُلّاب ءَ شِنگینتگ ، پشکپتگیں وابانی ارمانی ئیں ھُوشام کلّیگیں مُرادانی جلّیں نیمروچ ءَ ھینّاری ءِ چنکّاں ھِکّگ ءَ اِنت۔ مھلبیں میتگ ءِ آسریچیں دمکاں زھیرانی پتار داتگیں مھرانی بُکچہ ءَ وتی گوناپ مٹّاتگ ءُ زنگ کپتگ۔
تو کہ رپتگ ئے!
یاتانی کندیل ءَ وتی رُژن پِلِکّ اِتگ ءُ تھاری ءِ نِوان ءَ کُوچنڈگ ءَ اِنت ، شدْرْیں نیادانی سھاریں مجلِس ءَ انگر ریچیں لِوارے ءَ بُندر کُتگ ءُ تْرند تْرند ءَ کشّگ ءَ اِنت ، گِندگ ءِ اُومان دُوری ءِ رِیزاں بستگ ءُ سِدگ لوٹ اِیت ، بلے نپت ءُ بیر گْواریں وھد ءَ ھر کِشک ءُ در ، دمک ءُ رھسراں ٹٹ جتگ ءُ میلانک اِنت کہ واترّگ نہ بیت۔ بس گوں تھنائی ءَ تئی جتائی ءِ سوزمان ءُ شکساتگیں گیراں ھمنیاد بہ آں ۔ مونجائیں زِرد ءِ زپتیں زھیراں گیچان ءُ پہ تو زاپِرانیں لچّھے گْوپاں دانکہ بے تاھِیریں دِل تئی دُوری ءُ گِستائی ءِ انگار چکّیں مُولمانی موچکین ءَ زدگ مہ بیت ، اگاں نا اے دِل تو ھما روچ ءَ گوں وت بُرتگ کہ پہ بے تواری رپتگ ئے۔
تو کہ رپتگ ئے!
سگاریں تاکریچ ءَ ھزّام ءِ نود ساچیں موسم لپاشتگ ءُ دِیوال ءِ دیم ءَ ٹنگ اِتگیں اکس ءَ کرُوجگ ءَ اِنت کہ تئی پشکپتگیں یاتانی گُڈّی نِشانی اِنت۔ نیکراھی ءِ نام ءَ شِردانک ءَ کپتگیں چاگِرد پمّن ءَ زھر گُلاٹیت ءُ کُچلّیں تژن درشان کنت۔ برے بُھتامے منی چادر ءِ لمب ءَ بند اِیت ءُ ھمُک دیوان ءَ ڈُوبار اِیت کہ شاھی ءِ بچّ شیران ءَ پاکیں ھاوند پُشت جتگ ءُ بے دینیں مردُمانی ھمراہ اِنت کہ آ پیسر ءَ جھود اَنت ، نہ دین منّ اَنت نیکہ ھُدا ، دومی بیچارگیں گزو ءِ جِنکّ ماھل ءِ نام ءِ دپ ءَ ءُ وت ءَ شائِرے لیکیت ءُ مُدام وَسریں شیئر پِر بند اِیت کہ من بلاھیں شائِرے آں ۔ برے سُھب ءُ برے بیگاہ ءَ بِچار کِتابے دست ءَ ءُ سرجھلاد اِنت دیم پہ گمانی ءِ مچکدگ ءِ سر ءَ ۔ راست گْوشتگ مُلّا اُزمان ءَ اِیشی ءِ کُشگ جھاد اِنت۔
تو کہ رپتگ ئے!
من پدمنتگیں چاگِرد ءُ دُوراجی ئیں میتگ ءِ تیوگیں تژن ءُ پیگور وتی آراپیں زیمانی درمان زانتگ ءُ چو تْرنداپ ءَ تِنگ اِتگ اَنت ، چی ءَ کہ من سوھو آں منی چاگِرد ءُ شونز بستگیں میتگ تھاری ءِ جُھلانک ءَ کپتگ۔ اِیشی ءَ چہ تھاری ءَ کشّگ ءُ رُوژنائی ءِ دگ ءَ گامگیج کنگ ءِ واستا انگت جُھد ءُ جپا ءِ پکار اِنت ، اگاں نا پہ نام مُجّتی نیکراھی ءِ رِمیزاں بیت۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
ءُ چرے تند بستگیں میتگ ءُ چاگِرد ءَ من کُجام اُمیت ءَ بدار آں کہ منی ءُ تئی شیشاریں مھر ءَ سسّی ءُ پُنّو ءِ مھرّانی درونت سرپد بیت ءُ وان اِیت ۔ منی ءُ تئی پلگاریں مُھبت ءَ للّہ ءُ گْراناز ءِ مُھبت سرپد بیت ءُ دومی ءَ پنت شکسا اِیت۔ منی ءُ تئی جتائی ءِ گم ءَ شے مُرید ءُ ھانُل ءِ گم سرپد بیت ءُ چاکریں وھد ءَ ملامت کنت۔
تو کہ رپتگ ئے!
منی گم ءِ تام ءُ لِزّت ءَ وتی آچشیں درد ءِ شیرکِنی مٹّاتگ ءُ گُلزمین ءِ تلکاریں گم آس پاھاریں باتِن ءَ چو تئی گْور ءِ ھیر بوئیں کنڈیگ ءَ کماتگ ءُ دْرتکگ ۔ نوں منی چم کہ کُجام دیم ءَ تئی پُولگ ءِ نِیمون ءَ وت ءَ سھڑینگ لوٹ اَنت ، گُڑا گُلزمین ءِ رولہ بْرمشیں دْروشم آدینک بیت ءُ ھزاراں کِسّہ ءِ تاکدیم واناک بیت۔
ایردستی ءِ آسشانیں موسم ، گُلامی ءِ بدّیں ھَوپ ، درد ءُ دورانی رُستگیں زُبان ، نیزگاری ءِ بْرھنگیں کارپد ، تِپلیں زھگانی انگریں چیھانٹ ، ماتانی شِکّ اِتگیں شار ءُ گْوھارانی لپاشتگیں ننگ ، کماشانی تیر پیوستیں ڈُوبر ، براتانی ٹپّ ءُ ٹوریں جون، بیگواھی ءِ بشّی جمبر ، ودار ءِ دْروھاپیں چانٹ ءَ میلانکیں چم ، چارراہ ، دگ ءُ رھسراں سلیولیں زھگ ءُ زالبُول ، دِیوالاں نبیسّتگیں دانک ءُ لِچ اِتگیں اکس ، ھلک ءُ میتگاں رسترانی اُرش ءُ بیڑ ، گام گام ءَ پٹّ ءُ پول ءِ نام ءَ بے شرپ کنگ دائِمی ھبرے جوڑ بوتگ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
زِندمان ءِ اے گْواچنیں کِسّھاں تئی پاکیں مھر ءِ رنگ گوں گُلزمین ءِ رنگاں ھوارینتگ ۔ من لوٹ آں کہ ترا جیڑاں ، بلے جیڑگانی سر سِد اِیت ءُ ماتیں گُلزمین ءِ جیڑہ گُلائیش کنت۔ گُوشاں کُچکّانی راشگ ءُ تولگانی ھُولّاسگ ءِ توار ٹِلّینگ اِیت۔ گیابان ءَ تپتگیں جونانی بو ءُ بھار ، رِتکگیں ھونانی ملپداں سْرپتگیں پُلّانی وشبو من ءَ دُور ماں دِگہ جھانے ءَ سر کن اَنت کہ واترّگ ءُ وت ءَ پہ ترا سر کنگ ءِ ھِچّ راہ ءُ در نہ گِند آں۔ ھر دیم ءَ کہ من گاماں پہ ترا شھار دَیَگ ءِ ناکامیں کُوشست کن آں، ھاٹیگ دْروہ اِیت ءُ توکل جواب دنت۔
پمیشکا من گوں اے پیڑاتگیں جاوراں ترا وتی گُڈّی گپّ ءَ گْوش آں کہ من ءَ شموش ءُ وتی زِند ءَ دِگہ نوکیں رنگے ءَ بِہ رج ۔ راستے کہ من تئی مھرانی دیم ءَ میار باراں! بلے اے تئی مھر اِنت کہ من ءَ رھنیں ڈگار ءِ موکگ ءَ کڈّنے کُتگ ، اگاں نا مرچی من باریں زِند ءِ کُجام دگ ءُ راہ ءِ مُساپِر اِت آں ۔
پَھِل کن نازینک!
تئی وتی مھر زباد
