راجی شائری پہ راج ءِ گھبودی، پجّار ءُ اڑ ءُ جنجالاں وتی سیمسرانی اندر ءَ راج ءِ جھگیری ءَ کنت۔ راجی شائر وتی دودمان ءُ دود ءُ رُبیدگانی آدینک اَنت۔ راج ءِ ھمُک سکّی ءُ وشّی ءَ ھمراہ اَنت۔ وتی نَد ءَ نہ پھریز اَنت۔ لگور ءُ لپرزَگ نہ بنت۔ چہ زورگیر ءِ تُرس ءُ بِیمّ ءَ نَد ءَ تاب نہ دے اَنت۔ پہ زاتی کَٹّ ءُ نپانی ھاتر ءَ راجی سیتّاں ءُ راجی سربُلندی ءَ کُربان نہ کن اَنت۔ وتی زمیر ءِ تچکیں مارشتانی درانگازی ءَ کن اَنت۔ راجی شائر راجی بامرد ءِ داب ءَ زانگ ءُ پجّارگ بنت۔
وھدے بلوچ ءِ راجی شائری ءَ چمشانک دے ئے۔ اے الّم ءَ پدّر اِنت کہ چہ شے شولان، بیبگر باھڑ، شَے کَلان، شے ایسّا ءَ بہ گِر داں روچ ء مرچی بلوچ ءِ راجی شائر ءَ وتی راج ءِ ھمک اڑ ءُ جنجال، درد ءُ دور ، ازابی، رنج ءُ گم، وشّی ءُ شاتکامیانی درانگازی شائری زبان ءَ کُتگ۔
شے شولان گْوش اِیت،
زیادھیں زورانی گُلام باتاں
بادشاھاں پہ ڈمبگ ءَ زیراں
آ وتی آواراں پد ءَ نیل اَنت
چاکر ء شَیھک گوں وتی بیلاں
گوں بلوچانی کُرتگیں کَولاں
ھما وھد ءِ شائراں وتی دیدانک، سما ءُ سسّا ءِ بورتاچی کُتگ۔ کْوھنیں شائری بہ بیت یا مرچیگیں شائری۔ بلوچی شائری ءِ سَے بھر اَنت۔
چاکری اھد ءِ شائری
مُلّائی اھد ءِ شائری
نوکیں اھد ءِ شائری
اے ھر سئیں اھدانی شائر وتی اھد ءِ مانزمان اَنت۔ وتی اھد ءِ جھگیری ءَ کن اَنت۔ اے سئیں اھدانی شائری بلوچ ءِ مڈّی اَنت۔ بلوچ ءِ راجی آدینک اَنت۔ ھمے شائری ءِ اندر ءَ بلوچ وت ءَ پٹ ءُ پول کُت کنت۔ بلوچ وتی ارزشت ءُ کیلواں جاہ آؤرت کنت۔ وتی رپتگیں بامردانی کِرداں، ءُ وتی دود ءُ رُبیدگاں پول کُت کنت۔ بلے اے شائری وانگ ءُ پھمگ لوٹ اِیت۔ پٹ ءُ پول ھم لوٹ اِیت۔ اھدی شائری مئے سرجمیں راج ءِ دپتر اِنت۔ اگاں زیکیں روچ ءَ بانڑی شیھک ءَ گْوشتگ،
چو جواب داتگ بانڑی شیھک
گوں ھما شاہ ءِ زھرکنیں گار اِنت
جَن ھما اَنت کہ میتگاں نند اَنت
پَنّ ءُ مُزواک ءُ مھپراں رند اَنت
من جنیناں وتی مجلس ءَ نَیلاں
اے ھما وھد اَت کہ دِھلی ءِ جنگ ءَ بی بی بانڑی زھم جنگی ءَ گوں شاہ ءَ دیم پہ دیم اَت۔ گُڑا شاہ ءَ گْوشت کہ تو زالبولے ئے منی دیم ءَ دِیر ءَ۔ گُڑا بانُک بانڑی ءَ ھمے جواب دات۔ ھمے تْران بی بی بانڑی ءَ کُتگ اَنت۔ اگاں بانُک گُل بی بی مری ءَ گوں انگریز ءِ لشکر ءَ دیم پہ دیم جنگ کتگ۔ مرچی ھم تئی مات ءُ گْوھار یزیدی لشکر ءِ دیم ءَ چو کوہ ءَ مِکّ اَنت۔ مرچی ھم شھید بانُک کریمہ (ڈیھ ءِ مات) یا ڈاکٹر بانُک مھرنگ ، بانُک سمّی دین، بانُک نائلہ کادری یزیدی لشکر ءِ دیم ءَ چو کوہ ءَ مِکّ اَنت۔ شے شولان گْوش اِیت،
مرد ءُ مرکباں سنجیناں
زال گوں زیوراں ھنجیناں
ورنایاں سلاہ سنجیناں
مرچیگین شائر گْوش اِیت،
مھرنگ دزگْوھاراں جَم کن
ماھیں سمّیاں ھمراہ کن
کریمہ ءِ رند پد ءُ رھبنداں
چو کہ بانڑی جُنزاں کن
اگاں زی بلوچ زالبولیں شائر رابیہ ھُزداری ءَ آشوبی شَیر گْوشتگ ءُ وتی شیرزالیں مات ءُ گْوھار سکین داتگ اَنت۔ مرچی ھم چو مھلب نسیر، زاھدہ رئیس راجی، زینت سنا، اندلیب گچکی، شھید شاھینہ شاھین، آئشہ بلوچ، سبیھہ کریم ءُ دگہ بازیں زالبولیں شائر ءُ نبشتہ کار اَنت۔ ھما گپّ ءَ جن اَنت کہ زیکیں شائراں گْوشتگ۔ اگاں زیک شے شولان یا بیبگر باھڑ ءَ آشوبی شَیر گْوشتگ مرچی ھم مبارک کازی، منزور بسمل، مجید آجز، ھُدامزی ئیں کریم دشتی، استاد مجید گْوادری، بشیر بیدار، مُراد ساھر، میر اُمر میر ءُ دگہ بازیں آشوبی شائر مئے راج ءِ بْراہ ءُ سپاہ اَنت ءُ ھما گال ءُ گُپتاراں گْوش اَنت۔ اگاں مرچی شائری ءِ رنگ ءُ دْروشم نوک اَنت بلے شائر ءِ تب ءُ مارشت ءُ لوٹ ھما زیکین اَنت۔ راجی شائر ماں بلوچ دودمان ءِ اندر ءَ زیک ءُ مرچی یا باندا راجی بامرد ءِ وڑ ءَ چارگ بنت۔ 500 سال ءَ پیش راجی مارشت ھما اِنت، درشانداب ھما اِنت، راجی درد ءُ گم ھما اَنت۔ بلوچ ءَ دائم وتی شائر ءُ ندکار شرپ داتگ اَنت۔ اد ءَ نی راجی شائرانی پرز اِنت کہ راجی جاورھالاں وتی راج ءَ پہ راستی سر بہ کن اَنت۔ لگور ءُ لپرزگ مہ بنت۔ ترس ءُ بیمّ ءِ آماچ مہ بنت۔
وھدے کہ بلوچ ءِ شائر نور مھمد بمپُشتی ھاکم ء وھد ءَ لوٹ اِت ءُ ھکم دات کہ من ءَ وتی شائری ءِ اندر ءَ بہ نازین۔ گُڑا واجہ ءَ پسّو دات کہ من تئی کجام کار ءِ توسیپ ءَ بہ کناں۔ تو زالمے ئے، دُزّے ئے، راج دْروھے ئے۔ ھاکم زھر گپت ءُ واجہ نور مھمد زندان ءَ کُت کہ تئی زیکیں شائر ءِ جوانمردی ءُ نہ ترسی ءَ پدّر کنت۔
شھید سبا دشتیاری ءَ ھم مرچی نور مھمد بمپُشتی ءِ راجدپتر پد ءَ نوک کُت راج ءِ ھاتر ءَ شھید بیت۔
راجی شائر راست ءُ دْروگ ءُ، ھک ءُ انساپ ءَ وتی راج ءِ دیم ءَ پدّر کنت۔ وتی بامرد ءُ سرمچار ءُ شھیداں مُزرو کنت، گالاں پر بند اِیت۔ وتی شھید ءُ بندیگ ءُ راج پھازاں ساڑا اِیت۔ ربّال، دزبوج ءُ چانیگ گیران ڈوبار اِیت۔ مئے بلوچی کْوھنیں شائری مئے راجدپتر اِنت۔ مئے وشنامیں گْوست ءِ آدینک اِنت۔ مئے رھشون ءُ دیدانک اِنت۔ بیبگر ء باھڑ گْوش اِیت،
شَیراں ھما مرد گْوش اَنت
وت موھری داوا گر اَنت
بزاں شائر ءِ گْوشتن ءُ کِردن ءَ تپاوت مہ بیت۔ زیکیں شائر ءَ وتی وتن ءِ پانک جتگ۔ مرچی ھم سید گْوش اِیت،
شال پیسر سگار ءِ ارجان اَت
دَیناں بے سیتیں گنجیں گْوادر شُت
مرچی ھم شائر گْوادر ءِ روگ ءَ سک پدرد اِنت ءُ اے رنگ ءَ گوش اِیت
چے ءَ پھک ءَ گنوک ئے تو
منی تو گْوادر ءَ لوٹ ئے
ھزار گنجیں تیاب ءَ ءُ منی نیلیں زر ءَ لوٹ ئے
کلانچ ءَ ءُ نلینٹ ءَ ءُ منی پُلیں سر ءَ لوٹ ئے
ھمے درچ ءَ گشندھانی بلاھیں کردے بیتگ۔ ھمے شائرانی مُرواردیں گال گوں ساز ءُ زیمل ءَ گوناپ داتگ اَنت ءُ وتی بلوچ ٹوھینتگ ءُ وشنود کتگ ءُ سکین داتگ۔ ھمے مرواردیں گال گوں وشیں زیمراں بلوچ ءِ گس گس ءَ سر کُتگ۔ راجی شائر ءُ راجی گشندھانی راجی سرپاں یکیں بستار ءُ ارزشت اِنت۔ ھمے اندگہ ندکار چوش کہ آزمانکار، بُت کَش، ءُ تامرکارانی بلاھیں کرد ءُ شرپے ۔ ھر یک ازمگرے وتی ازم ءِ اندر ءَ ندارگ کشّی کنت۔ راج ءَ وتی پیگام ءَ سر کنت۔
زیک اگاں بی بی سمّی ءِ گوکانی ءُ چاکر ءُ گْوھرام ءَ سی سال ءَ جنگ کُتگ پہ گوھر ءِ ھِرّانی یا کہ وتی باھوٹ ءِ میار ءِ ھاتر ءَ کتگ۔ مرچی ھم شھید نواب اکبر ھان ءَ یک سِندی زالبولے ءِ ازت ءُ ننگ ءِ ھاتر ءَ وتی تھت ءُ تاج کُربان کُت اَنت۔ ءُ شھید بیت۔ چشیں درور سک باز اِنت۔ بلے برے برے مردم ءَ بژن بیت کہ مئے لھتیں مردم دائم ءَ گْوش اِیت کہ ھو واجہ بلوچ مرت اَنت مرچی بلوچ نیست۔ واجہ بلوچ پیش ءَ بیتگ مرچی ھم ھست باندا ھم بیت۔ بلے تئی نزر کُنٹ اَنت۔ وتن دوستی ءِ ھوالہ ءَ یک کْوھنیں شائرے گْوش اِیت،
بَسرہ من رمبینت شھد ءُ شِیرانی
مُلک من ءَ اومان بیت کلیرانی
ریدگیں پِیش ءُ سیسیگ تَلّانی
دار ھما ھشت پانچیں چگردانی
زَردُکی گومز ءُ شیماز چاتانی
ساھگ من ءَ وش بنت نَبُرّانی
زامر ءُ سبز تاکیں کَھیرانی
منج ئِے ھمرنگ اَنت لال ءِ دُرّانی
شنگری اوھِنگ ءَ چُلُمبانی
کُنٹ ئِے گْوش ئے سرزان اَنت ھپُرکانی
آ مرنجانی پُشت بھانانی
گنگل ءُ دزبازی جنکانی
سارت ءُ ھونکّیں کُل امُلّانی
ریک ءُ سوراپ ءُ سِیرگ ءُ مُلّان
گجّہ ءُ دروازگ دپیں کُلّاں
منی دوست ئِے مان اِنت گوں ھلکھیں دُرّاں
بلوچ شائر ءَ وتی وتن ءِ دْرچک ءُ دار، کھیر ءُ چگرد، کلیر ءُ کُنر ھم دوست بیتگ اَنت۔ انچوش کہ بلوچ گْوش اِیت ”واہ ءِ وتن ھُشکیں دار“ وتن ءِ ھشکیں دار ھم بلوچ ءَ دوست بیتگ۔ وتن دوستی بلوچ ءِ ھون ءَ ھوار اِنت۔ نی اد ءَ بچار کہ نمیرانیں گُل ھان نسیر چے گْوش اِیت۔
ھچ پرک نیست مئیگ ءُ تئئ زرد ءِ درد ءِ آچش ءَ
تو ھانل ءِ اشک ءَ گنوک من پہ وتن دیوانگوں
وتن دوستی ءِ بابت ءَ بچار کہ زیکیں شائر ءَ چے گْوشتگ ءُ مرچیگیں شائر ءِ مارشت چے اَنت۔ اگاں زیک بی بی لالین وتی سالونکیں بچ ءَ چہ بانور ءَ کش ءَ واب ءَ چہ پاد کتگ جنگ ءَ روان داتگ۔ اے درگت ءَ بی بی لالین گْوش اِیت،
گْوشتگ مھربانیں مات ءَ
نازین اِت منی بچّیگ ءَ
بچّیگ چہ دو ءَ یکّے کنت
ایشی چوٹواں زیان دار اِیت
یا گوکاں سرجمی ءَ کار اِیت
انچوش کہ مکھیں مات پنت دنے انچوش بیت۔ پہ سمّی ءِ گوکانی ھاتر ءَ گوں بیبگر پُژّ ءَ جنگ ئِے دات۔ جنگ ءَ دودا جنگ بیت۔ بلے وتی باھوٹ ءِ بزاں سمّی ءِ گوکاں چہ بیبگر پُژّ ءَ پُل اِیت ءُ کار اِیت۔ بلے اد ءَ بچار مرچیگیں شائر سید چے گْوش اِیت،
داں کہ پہ سمّیاں پیداک نہ بیت دودایے
پہ تئئ دودایاں کدی بیرگِریں بالاچ نہ بیت
بچار کہ اے درگت ءَ اتا شاد چے گْوش اِیت
تو پہ سرانی گُڈّگ ءَ زند ءِ ھیالاناں کُش ئے
پہ سندگ ءَ داشت کن ئے پُلّ ءَ چہ بوتالانی ءَ !
انچوش کہ پیشی بلوچ راجی شائراں آشوبی دْروشمے بیتگ مرچی ھمے رنگ ءَ بلوچی شائری ءِ اندر ءَ آشوبی رنگ ھست اِنت۔
واجہ واھد بْزدار گْوش اِیت،
منی کوہ اَنت کلات
گونڈلیں تِیر منی بچّ اَنت
اسپر منی بْرات اَنت
واب جاہ تلار
سنگ سرجاہ منی
اد ءَ بچار منزور بسمل چے گْوش اِیت،
نود شنز اَنت کوکری گرند اَنت
آ کوہ اَنت مئے دل ءِ بند اَنت
راج یک اِنت ءُ ھزار بولک
پرچا زانگریں زبان بند اَنت۔
ھمے وڑ ءَ اندگہ کُلّیں راجی شائراں پہ وتی راج ءَ ءُ جاورھالانی بابت ءَ وشیں گال گْوشتگ۔ راجدپتر ھر کس ءَ وتی جھد ءُ بستار ءِ ھوالہ ءَ یات کنت۔ بلے من اے ھم گْوشگ لوٹاں کہ بلوچ راجی شائراں ھر پڑ ءَ وتی راج ءِ رھبری کُتگ۔ آ کہ لگور ءُ لپرزگ بیتگ اَنت راجدپتر آیاں چو باجو ءُ اَلّھار ءِ وڑ ءَ یات کنت۔
تپاکی آجوئی ءِ مانزمان اِنت
بلوچستان آجو بات
***
