ڈاکٹر دین جان ءِ راجدوستی ءُ بھادری ءَ دُژمن ءَ ھوار سرجمیں راج سرپد اِنت ءُ زانت کہ دین جان چونیں بھادر ءُ راجدوستین مردمے ۔ اے گپ ءَ ناشرکاریں مُلک ءِ کُلیں واکداراں پہ جزم زانتگ ڈاکٹر دین جان ھِچ وڑ ءَ مئے زِوراکی ءِ بادشاھی ءِ منّگ ءَ تیار نہ بیت ، داں وتی گُڈّی وھد ءَ ھکّ ءُ راستی ءِ گپ ءَ کنت ۔ وتی راج ءِ رھشونی ءَ کنت ۔ ریاست ءِ جّلادیں پوج ءُ آئی کاسگ چَٹ ھمے سرپد بہ اَنت کہ ما ڈاکٹر دین مھمد بلوچ ءَ ھاموش کنگ ءِ ھاتر ءَ چِست کن اِیں ءُ گار ءُ بیگواہ کن ایں بلکیں راجی زرمبش نزور بیت ۔ چہ مئے زُوراکی ءُ زُورانسریاں سرجمیں بلوچ راج تُرس اِیت ءُ ھاموش بیت۔ بلوچ راجی جنُز ایرموش ءُ ھلاس بیت ۔
بلے! اے گپ ءَ سرپد نہ اِنت کہ راجی آجوئی ءِ جنگ چہ جُھدکار ءُ راجی رھشونانی شھید کنگ ءُ گار ءُ بے بیگواہ کنگ ءَ ھلاس نہ بیت ۔ ءُ دین جان یک پگرے ءِ واھُند اِنت، پگر کدی مرگ آماچ نہ بیت۔ پمیشکا مرچی آ بلوچ راج ءِ ھر زھگ ءِ باتِن ءَ ودی بوتگ، چی ءَ اے وڑیں راجی سر ءُ مھکمیں پگر ءِ واھُند پہ آوار جنگ ءَ کدی گار ءُ بیگواہ نہ بَہ اَنت۔
اے یک راستی یے یک کہ آشوبی جھُدکارے چہ کُلاں پیش آشوب ءَ وتی جند ءِ تہ ءَ ، وتی گِس ءِ تہ ءَ کار اِیت ءُ وت مھکم بیت، ءُ وتی کھول ءُ مھلوک ءَ ھم شیوار ءُ مھکم کنت ۔ اے درگت ءَ ڈاکٹر دین جان ءِ جُھد سرجمین بلوچ راج ءِ دیم ءَ اے گپّ ءَ پدّر کنت کہ یک آشوبی جھُدکارے ءِ پرز چے بَہ اَنت ، ءُ وتی تہ ءَ ، وتی راج ءِ اندر ءَ آشوب کُجام رنگ ءُ داب ءَ کار اِیت۔
جون,28, 2009 ءَ ناشرکاریں پاکستان ءِ دُزّیں پوج ءُ آئی ایس آئی ءَ چہ نال ءِ نادْراھجاہ ءَ ڈاکٹر دین جان بلوچ آوار جت ءُ بیگواہ کُرت ، بلے اے گپ اِش نزانت کہ بلوچ راج انچو ناسرپد نہ اِنت ، بلکیں شرّی ءَ زانت ءُ سرپد اِنت کہ اے مردُم کے اَنت ؟ چونیں بوتگ اَنت ءُ کئی مردم اَنت ؟
ڈاکٹر دین مھمد بلوچ راج ءِ دیم ءَ بیگواہ اِنت ءُ کَس نزانت کہ تھاریں زندان ءِ کُجام کُوٹِی ءَ بندیگ اِنت ، بلے بلوچ راج ءِ زھگ زھگ اے گپّ ءَ شر زانت کہ آئی دُژمن کے اِنت ءُ کئی گور ءَ بندیگ اِنت ۔ ڈاکٹر دین جان ءِ چِست کنگ ءَ پد سیمی روچ ءَ آئی ءِ شیرزال ءُ کسانسالیں جنک سمّی بلوچ ءُ اُردُلیں مھلب بلوچ شال ءَ پریس کلب ءَ رو اَنت ءُ پہ وتی کماش ءِ آجوئی ءَ توار چِست کن اَنت ۔ گوں وتی کسانیں بالاد ءَ دُژمن ءَ را اے گپ ءَ پیشدار اَنت کہ تو مارا ھِچ وڑ ءَ ھاموش کُرت نہ کن ئے، ءُ جُھد اِش انگت شرّیں وڑے ءَ برجاہ اِنت۔
چی ءَ کہ بھادریں پِتانی زھگ ھم بھادر ءُ شیرزال بَہ اَنت ۔ مرچی زند ءِ ھمُک گْرانیں ساھت ءُ نگیگیں جاوراں برداشت کنگ ءَ اَنت ءُ وتی جُھد ءَ دیم ءَ بَرگ ءَ اَنت دانکہ مئے کماش گوں اے دِگہ بندیگیں بلوچ پُسّگاں آجو بہ بیت ءُ واتر بئیت۔ مرچی ھمیشانی بھادری ءَ بلوچ راج ءِ اے دِگہ پیر ءُ ورنا ، زھگ ءُ زالبُول چہ گنگی ءَ کَش اِتگ اَنت ءُ جُھد کنگ ءِ سکین داتگ اَنت کہ وتی ھکّ ءُ اُکبال ءَ چون ءُ چتور پدجن اَنت ۔ پہ وتی گار ءُ بیگواھیں پِت ءُ براتاں جھُد کنگ ءِ سکین داتگ ءُ کُدبانی دَیَگ ءِ جزبگ ودی کُتگ۔ اے درگت ءَ بازیں مردُماں پہ وتی گار ءُ بیگواھیں مردُماں جھُد کرتگ ءُ آیانی درگیجگ ءَ سوبین بوتگ اَنت
کسانسالیں سمّی ءُ مھلب ءَ وتی جُھد روچ پہ روچ ءَ یک مھکمیں رنگے ءَ دیم آؤرتگ ءُ انگت یک شریں وڑے ءَ برجم داشتگ ۔ چوش کہ ما شُما گِندگ ءَ اِیں واجہ ڈاکٹر دین جان ءِ شیرزالیں جنکانی دائِمی جُھد سرجمیں دُگنیا ءِ دیم ءَ پدّر اِنت ۔ برے شال ءِ کھرمانیں زمستان ءِ سارتی سگ اِتگ ءُ ماماکدیر ءِ بُنجل ءَ نشتگ اَنت، برے کراچی ءَ زھرشانی اِش کُرتگ ۔ گوں وتی کسان اُمری ءَ چہ شال ءَ بگر داں اسلام آباد ءَ دراجکشین پند اِش بُرّ اِتگ ، بلے انگت آیانی توکَل چو کوہ ءَ مھکم اِنت ۔ مرچی بلوچ ءِ زھگ زھگ آیانی سر ءَ پھر کنت ءُ پہ ستک گْوش اِیت کہ سمّی ءُ مھلب بلوچ اے دُژمن ءِ بیھارانی دیم ءَ ھچ وڑ ءَ نِزور نہ بَہ اَنت ۔
جُھد اِش ھمے ھاتر ءَ برجاہ داشتگ کہ اے روچ ءُ آ روچ ءَ مارا وشیں ھالے سر بیت کہ ما وتی پِت ءِ ھمراھی ءَ اے دِگہ بلوچ پُسّگانی درگیجگ ءَ سوبین بَہ اِیں ۔چوش کہ پہ ودار ءَ دوازدہ روچ گْران اِنت ، بلے اِیشانی جُھد ءَ یازدہ سال سرجم بوتگ ءُ دوازدھمی سال روگ ءَ اِنت۔ ھمے وڑ ءَ دوازدہ سال یک اُمرے گْوشگ بیت، کسانسالیں مھلب بلوچ پہ وتی آریپیں پِت ءِ شوھازگ ءَ ھمے جُھد کنگ ءِ تہ ءَ جوان بیت ۔پاکستان ءِ کلین اِنساپ جاھاں وتی پریات ءَ سر کن اَنت ، بلے دنیگا انگت ھِچّ پہ ھِچّ۔ ھمے وڑ ءَ ڈاکٹر دین جان ءِ جنک اے گپ ءَ شر زان اَنت کہ پاکستان ءِ انساپ جاہ ھُشکیں ماڑی اَنت ءُ اے مئے ھمراھی ءَ کس ءَ انساپ دات نہ کن اَنت ، نیکہ اے دُژمنیں مُلک مئے پریات ءَ گوشدار اِیت ، بلے مئے جُھد اے مُلک ءِ ناھکّی ءُ رُزوائی ءَ جھان ءِ دیم ءَ پدّر کنت۔ مئے توار دری اِنساندوستین مردُمانی گُوشاں کپ اِیت ءُ اے ناشرکاریں مُلک ءَ پہ زُور لاچار کن اَنت گُڑا مارا انساپ بہ رس اِیت ۔
ایشانی اے دوازدہ سال ءِ جھُد ءِ تہ ءَ اے دروگستان ءِ انساپ جاھانی نیمگ ءَ اَبید چہ دُروگیں تسلّا ءَ دِگہ ھِچّ نہ رستگ۔ پاکستان ءِ واکدارانی واھگ ھمیش اِنت انچو پہ دُروگیں تسلّا روچے نہ روچے نا اُمیت بَہ اَنت ءُ وتی جھُد ءَ یلہ کن اَنت ، بلے اے گپ ءَ سرپد نہ اَنت کہ ڈاکٹر دین جان ءِ گِس ءَ ودی بوتگیں زھگاں من پہ اے وڑیں مکر سازی ءَ رد دات نہ کناں ، بلکیں آ ھِچّ وڑ ءَ ھاموش بوت نہ کن اَنت ۔ چی ءَ کہ پہ گار ءُ بیگواھیں مردُمانی ھاتر ءَ توار چِست کنوکانی توار ماں جھان ءَ پُرشتگ ۔ چہ اکوام متھدہ ءِ نیمگ ءَ ھمے گْوشگ بیت تو ھر ھال ءَ گار ءُ بیگواھیں مردُمانی جیڑہ ءَ گیش ءُ گیوار کن ، بلے پاکستان پہ وتی رُزوائی ءِ چیردیگ ءِ ھاتر ءَ یک نام گپتیں کمیشنے ٹھین اِیت دانکہ من دُگنیا ءِ دیم ءَ میاریگ مہ باں۔ چوش کہ سمّی ءُ سیما ءَ ھمے گْوش اَنت دگہ براں پہ ھک ءُ انساپ ءَ مئے در ءِ دپ ءَ میا اِت ۔
آیانی مُول ءُ مُراد ھمیش اِنت کہ ما پہ اے وڑیں گپّے ءِ پیشدارگ ءَ ایشاں نااُمیت کن اِیں بلکیں وتی جُھد ءَ یلہ کن اَنت ءُ ھاموش بَہ اَنت ، بلے اے گپّ ءَ سرپد نہ بَہ اَنت کہ اِیشان وتی جھُد اے جاہ ءَ آؤرتگ ءُ رسینتگ پہ منی اے گپ ءَ ھچ وڑ ءَ ھاموش نہ بہ اَنت ۔ بھادُریں پِت ئے شیرزالیں جنک داں وتی مکسد ءَ سوبین نہ بوتگ اَنت مارا ھچ وڑ ءَ نہ بکش اَنت
