آزمانک
تاکشان درچانی بالاداں شپینگ ءَ اَت ، برپ زمین ءِ سر ءَ گَچّہ گچّہ ءَ چو زَیم ءِ سر ءِ ایریں پُکّی ءَ اِت اَنت۔ آئی ءِ بیرانی ءَ گْوش ئے زِروان پٹّی ءَ اَت ۔ آئی ءِ کُنٹ زِروان ءِ کِنکّے ءَ دزکپتگ اَت۔ آ اِے زِروان ءَ باروٹی یے اَت ۔ نے دسمبر سرپد اَت ، ناکہ تاکشان اِے کُنٹ کئی اِنت؟۔ ھمیش اِنت مرک ءُ ربیتی دوداں کسّے مان کار اِیت یا ناں ۔
بلے! آ چہ ربیتاں گِسر وت ربیتے اَت ، مرچیگیں اُستمان ءِ بیرگیں ھِژم ءَ مُلگِر ھزّینتگ اَت۔آئی بیرانی ءَ جھان سر ءَ زُرتگ اَت۔
بلے کسّ پہ آئی موتکی نہ اَت ، دراہ چہ پُرسی پتّراں دَر شُتگ اِت اَنت۔ جھان ءَ پہ آئی بیرانی سرھالے اَت ، چی ءَ کہ پُژمرتگیں اُستمان ءَ پہ یک توانیں ارواھے اَت کہ آئی بیرانی ءِ پد ءَ درکپتگیں روانکانی اُوگاماں گوں زمین ءُ آزمان ڈُکّ اِتگ اِت اَنت۔اُستمان ءِ اِے جاک ءُ جَلّل ادارُکی نہ اِت اَنت، بلکیں اِے سگّ ءُ اوپار ءِ تند ءُ تیلاں چہ در لگُشتگیں جاک ءُ جَلّل اِت اَنت۔ گْوش ئے پد ءَ اھدے بنا اَت ، ھما اَھد کہ آئی پرورد ناآشنا اَت۔۔۔۔۔۔۔کہ من یک اھدے مان آں۔
آئی ناگتیں بیرانی ءَ دْراہ بھمانگ ءُ ھبّر اِت اَنت۔ پہ آئی مرک ءَ دراہ ھِژم گپتگ اِت اَنت۔ آ کار کہ آئی کنگ لوٹ اِتگ اِت اَنت ، آئی مرک ءَ پد آئی ارواہ اِش کنگ ءَ اَت ۔آئی ھواری ءَ آئی کُشندہ اُوں بے سما اَت اَچ آئی کارستگ ءَ۔
مرچیگیں کَتاں چہ در کپتگیں زال کہ دگّ ءُ چارراھاں ویل ءُ کوکار ءَ اِت اَنت، اِے دود ءُ ربیتاں چہ در لگُشتگیں نہ اِت اَنت۔اِے ھمائی ارواہ ءَ اَت کہ مرچی ھرکسّی اندر ءَ سھرا اَت۔کسّ ءَ گُمان نہ کُت اِے اَھد ءُ گھگیری ءِ چیدگ زاگل چمّیں زال مانگ بیت۔
ملک ءَ گوریچ سرگردان اَت ، اِے آشوب چو تاکشان ءَ اَت کہ اُستمان ءِ مجگ ءُ دلاں چو درچ ءَ شپینگ ءَ اَت پہ ھزّام۔
آئی کُنٹ انگہ ھما زروان اَت ، بلے آئی ارواہ مرزبوم ءِ کوچگ ءُ ھلکوان اَت۔ ھما ھلکوانی دمکان اَت کہ لھتیں سال پیش آئی روانکانی اُوگاماں کُلیں مرزبوم مانپتاتگ اَت۔
ءُ آزمان دگّانی سر ءِ مانداشتگیں ٹَیرانی دٗوتاں کوار کُتگ اَت ، آئی ارواہ ھمود ءَ اَت۔آئی ھمے دمک ءُ دَرانی نبشت ءُ چِہ روانکانی اُوگاماں سوات زُرتگ اَت ، ھمے ھاک ءَ آئرا توانگر کُتگ اَت۔۔۔۔۔مرچی پد ءَ ھمود ءَ اَت ءُ ھرکسّی دستاں آئی اکس ءُ زُبان ءَ آئی نام اَت۔
روانکانی اَھد وَ نوک اَت ، بلے اُوگامانی گال مَٹّ اِت اَنت۔
ھلکوانی ھما دیوالانی دیم ءَ کہ اُوگام ،بیگْواہ ءُ نامینتگیں مردُمانی اَکس ءُ نام نویستگ اِت اَنت۔انگہ جاھے جاھے ھما کوھنیں نویشتگیں اُوگام ءُ نام جاہ اَتک اَنت۔۔۔۔۔بلے مرچی آئی مرک ءَ پد ءَ اھدے ساز اِتگ اَت۔ آکبت سازی ءِ اِے سان ءَ نوں اُستمان ءِ اندر ءَ سر کَشّ اِتگ اَت۔
اِے اولی زال اَت کہ گوں نرینگاں ھمکوپگ اَت۔ مزن مزنیں مُچّیاں کہ آئی گُشتانک دات ، ھلکوانی نوک بروت شنزیں ورنایانی ڈوبراں پہ آئی ستاشانی ءِ شرپ چِست اَت۔ھرچ نوکیں مچّی ءِ اکس شِنگ اَت۔ آئی نَد والا اکس گوں کُریشی ئیں گُشان ءَ گون اَت کہ گُشان آئی دیم ءَ مان پوشتگ اَت۔ زاگل ءُ ڈلگیں چمّاں بسّ یک شیشاریں ھیلھے ءِ کشّ مان اَت۔آئی ھما اکس مردماں گون اِت اَنت کہ آئی بِھ نہ لوٹ اِتگ اَت کہ بِہ شنگ اَنت۔
آئی کُنٹ انگہ کسّ ءَ نہ دیستگ اَت۔۔۔۔۔آئی چمّانی کشّ ءِ ھیال اُوں کسّ ءَ نہ دیستگ اَت کہ چون اَنت ، بسّ مردماناں آئی اکس دست اِت اَنت۔
پہ آئی نکشون ءَ لوزانی دھرے نوک بُوھان اَت۔ زمستان ءَ وتی پَر شرّی ءَ پَرّیتکگ اِت اَنت تانسریں کوڑوے مان رُپتگ اَت۔گوریچ ءِ تْرندیں کَولاں دمکانی پُلک ءُ کاگدانی جاہ ءَ اُستمان ءِ اُوگاماں بڈّ ءَ اِت اَنت ۔ پہ دسمبر ءَ کمّے روچ منتگ اَت۔تاکشان مدان مدان ءَ دْراھیں دْرچاں وتی پلّو ءَ پیچان اَت۔۔
نُوں کسّ پہ زمستان ءِ سارتی ءَ گڑتی نہ اَت، ناکہ آئی گُڈّی اکس کسّے ءَ دیستگ اَت آئی ھمُک اکس ءِ دیم ءَ موم بتّی روک ءُ پُل شنگ اَت۔ ھلکواں پد ءَ اُوگامانی شرتگے چست اَت۔گوریچ گوں دمکانی پُلک،کاگد،درچانی تاک ءُ روانکانی اُوگاماں شھر ءُ کوچگاں مانپوشان اَت۔ زِروان ءِ سارتی ءِ سان نوں ساوڑ ءَ گِران اَت ءُ ساوڑ جم بُوھان اَت ۔ آئی اکس ءِ دیم ءِ کاگدانی پُل چہ سارتی ءَ ھُشک ترّان ءُ موم بتّی ءِ وٹّ ھَلّگ ءَ اِت اَنت۔آئی ارواہ اولی وار وتی اکس ءَ ماں پریماں گِندگ ءَ اَت کہ نویستگ اَت۔
