زِر اومالیں پِگر ءُ سسّا ءِ ابدمان ءُ چیدگیں کارِست سلمان ھمّل ءَ زِندگی پھم اِتگ اَت ، پمیشکا آئی ءَ گوں وتی سنگتاں زِندگی ءِ تاکدیم ءَ یک انچیں تاکدیمے نبشتہ کُت داں بلوچ مان اِیت آئی ءِ اے پیلو کُتگیں کارِست وت ءَ برے رنگے ءَ مٹّ کنت ءُ نوکیں کِشکے رند اِیت۔۔۔۔داں راج ءِ ورنا وتی ءُ وتی راج ءِ راجی آکبت ءِ پُولگ ءَ ھمے راہ ءَ پند بُرّگ ءَ ساجو بِہ بَہ اَنت ءُ سپر بِہ کن اَنت۔
مرچی بازیں وتگڑ ءُ نام گِپتیں راجدوست ، اِنسانی اگبالانی پانک جن اِنساندوستی ءِ نام ءَ کارمرد کنت ءُ چو اکتر مینگل ءَ مجید برگیڈ ءِ راج پاسپانیں پِدائیگانی ھکّ پدجنوکیں جُھد ءَ اِیر جنت ءُ پُولِنگ کنگ ءِ ناکامیں کُوشستے ءَ مُلمہ اَنت ، بلے بَہ کَول ء واجہ اکبر بارکزئی
روچ ءَ کَے کُشت کنت؟
رُژن ءَ کَے داشت کنت؟
پمیشکا من مرچی پہ سِدک گْوش آں کسے کہ راجی جُنز ءِ راستی ءِ دیم ءَ میلانک بُوَگ ءِ کُوشست کنت یا پہ راستی ءِ ڈوبارگ ءَ پُوتّاری کنت ءُ ند ءَ کار بند اِیت ، آ چہ اے ھبر ءَ کدی شمشکار ءُ پِراموش مہ بَہ اَنت کہ مئے نام ءَ راجدپتر ءِ تاکدیماں چے نبشتگ بیت ءُ راج مارا کُجام نام ءَ توار کنت۔۔۔
ھمے وڑ ءَ دِلگوش کرزیں ھبر ھمیش اِنت کہ تالبان زِی ناشرکار ءُ مرچی گوں آیاں سُھل ءُ تْران ، انگت ما پہ وتی دِل ءِ سھڑینگ ءَ راج پھازیں پُسّگانی داتگیں دیم ھونیاں بِہ نِند اِیں ءُ اِیر بِہ جن اِیں کہ ما اِنساندوست ءُ اِنسانی اگبالانی پانک جن۔۔۔۔۔۔۔
ھو شُما راست گْوش اِت ،سلمان ھمّل گوں سنگتاں چہ دیوانگی ءِ سِیمسراں ھما دست بوتگ اَت ، پمیشکا آئی ءَ وتی مرگ گوں وتی چمّاں دیستگ ءُ انگت گامے دیم ءَ شُتگ ءُ مرگ پہ مڑاھے امباز اِتگ ، چی ءَ کہ آئی ءَ وتی مرگ وت گچین کُتگ۔ گچینیں مرگ پرے ھاتِر ءَ دانکہ منی راج ءِ یلّیں پُسّگ وتی راجی زِندمان ءَ چہ ایردستی ءُ گُلامی ءِ سانکلاں آجو ءُ وتی سرڈگار ءِ وتواجہ بِہ بَہ اَنت ، بلے شُما پہ کئی دِلجم کنگ ءُ تسلّا دَیَگ ءَ وتی بانزُلاں تراپین اِت۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔؟
اے رنگ ءَ کسے کہ شُمئے شھزانتی ءَ گِند اِیت گُڑا ھمے سرپد بیت کہ شُمئے دربُرتگیں کِتاب ءِ تاکدیماں مہاتما گاندی ءِ اے گْوشتگیں دانک سددرسد رد اِنت کہ ما دربُرتگ ، آ گْوش اِیت آجوئی ءِ ھاتِر ءَ چہ جنگ کنگ ءَ ابید دِگہ ھِچّ گھتریں جاہ نیست ، پمیشکا من گْوش آں گیدی ءِ ایردست ءُ گُلامیں راج ءِ مُزاھمتی راجدپتر ءَ کہ تو وان ئے ترا ھِچّ چوشیں منّانکے گِندگ نئیت کہ آئی ھر کار پہ سرمستی ءُ گنوکی کُتگ ، بلکیں ھر کار گوں ھمے سِنچ ءُ زانت ءَ کُتگ دانکہ مئے توار دُگنیا ءَ شِنگ ءُ تالان بِہ بیت ءُ وتی دلگوش ءَ گْور بِہ کنت ما پرچا مرگ ءِ امبازگ ءَ لانک بستگ ءُ دیم ءَ در کپتگیں۔۔۔۔۔۔۔
مرچی گندیم گونگیں شال ءِ برپیں بالاد گوں ارساں زیراپ اِنت ، ھمُک دمک چہ ھیسکارگانی درد پیوندیں توار ءَ چو زمین جُمب ءَ جکس اِتگ۔۔۔۔۔۔۔۔۔
گُڑا من نا ،بلکین بلوچ ءِ ھر زھگ شیوار ءُ سوھو اِنت کہ اے ارسانی مُزّ چندیں زاتی واھشت ءُ ادارُکی وشیانی شکساھگ نہ اِنت کہ ما بِہ نِند اِیں ءُ ٹاپار بِہ جن اِیں کہ اے دابیں اَمَل ءُ گامگیج مئے راجی توار ءَ گُٹگِیر کنت ، بلے من گْوش آں بلکیں ترا ھمے توار ءَ نامے داتگ کہ تو بلوچے یے ءُ گُلامیں سرڈگار تئی بے مُلّیں گُلزمین اِنت۔۔۔۔۔۔۔
اے ھما ورنا اَنت کہ پہ وتی راجی باندات ءُ ڈیھ ءِ آجوئی ءَ وتی اِشک ھم ندْر ءُ کُربان کُتگ ، انگت کسے کَیت ءُ گْوش اِیت کہ اے اھمک اَنت۔۔۔۔۔ناسرپد ءُ نابلد اَنت۔۔۔۔۔۔اِنسانیت راھبنداں سوھو نہ اَنت۔۔۔۔۔۔گُڑا آئی ءِ رھبنداں آئرا چے شکساتگ کہ وتن دیوانگیں بامرد ردکار اَنت۔۔۔۔۔۔؟ بلے من اے گپّ ءَ پہ پَھر گْوش آں کہ اے ھمے بامرد ءُ سنگتانی آشوبی پِگر ءُ لیکہ اِنت کہ بلوچ ورناھاناں پدکِنِزگ ءِ بدل ءَ مُھکمی ءِ سِکین داتگ ۔
ھمے دُژمِن تئی زھگ ءُ زالبولانی سر ءَ اُرش کنت ، ھلک ءُ میتگاں آپرییشن کنت ، چوش کہ دُژمِن ءِ اے کُلّیں کارپد مارا ھمے سرپدی ءَ دنت کہ دُژمِن چہ میان اُستمانی راہ ءُ رھبنداں سرگْوستگ ، بلے اے درگت ءَ دُگنیا ءَ چے کِرد پیلو کُتگ کہ مئے اُوست ءِ چِچّیں گلّہ رون بِہ بیت ۔اگاں ھمے داب ءَ تو گُنگ بِہ بَہ ئے ءُ بس گوں اِنسانی اگبالانی اُوگام ءَ ھپتگ ءُ ماھے ءِ سر ءَ زھرشانی ءُ لُکّیں کلوہ تاُمرے شِنگ بِہ کن کہ ما ٹاھے جتگ پہ بلوچ راج ءَ ، ھما کہ سر ندْر کنگ ءَ اَنت آیاں اِیر بِہ جن ءُ بُہ ڈوبار کہ ما اِنساندوستی ءِ چیدگ ءُ اِنسانیت ءِ بیرکدار ، اِنسانی اگبالانی پانک جن ۔
اے مرچی ھمے توار ءِ توار اِنت کہ گیدی ءِ دمکاں توارے رُستگ ، دُگنیا ءِ اندر ءَ بلوچ راج ءَ را نامے داتگ ءُ کسے آئی ءَ جاہ کار اِیت کہ بلوچ کَے اِنت ءُ پہ کُجام مُول ءُ مُراد ، پہ کُجام مکسد ءَ جنگ ءُ جُھد کنگ ءَ اَنت ۔
مرچی چین پہ زُورانسری پاکستان ءِ ھمدسی ءُ ھمراھی ءَ گوں نوکیں کؤلبنداں بلوچ راج ءِ راجی چُکچینی ءَ پدّرائیں رنگے ءَ شریدار اِنت دانکہ وتی سیت ءُ نپّاں ھاسِل بِہ کنت ءُ پاکستان وتی بے ھُنڈالیں ھستمانی ءَ بِہ رکّین اِیت۔۔۔۔۔
پمیشکا مرچی پہ بلوچ راج ءَ ھژدری اِنت کہ آ وھد ءِ ھمگامی ءَ وتی گامگیجاں تْرند بِہ کنت دانکہ پشت مہ کپ اِیت ، چی ءَ کہ زُواکیں وھد کسی رِیا ءَ دزگٹّ نہ بیت نیکہ پہ کسے ءَ ودار کنت کہ آ وتی دِلجمیں کاراں گیش ءُ گیوار بِہ کنت ۔ انگت ما بِہ نِند اِیں ارواہ بکشوکیں پِدائیگانی سِپت ءُ ساڑاھگ ءَ بِل آیاں اِیر بِہ جن اِیں کہ ما اِنساندوستی ءِ منّوگِر اِیں ، چو کہ ما اِنساندوستی ءِ آلاپ ءِ سر ءَ بِہ نِند اِیں ءُ چاپ بِہ جن اِیں گُڑا وھد مارا انچیں تیلانکے بِہ دنت کہ کس مئے گواہ ءَ نہ دنت کہ ایردستیں بلوچ راج کَے بوتگ ۔
مرچی اے ورنایاں کہ ماں کراچی ءَ پاکستان ءِ اسٹاک ایکسینج ءِ سر ءَ اُرش کُتگ ، اے اُرش پاکستان ءِ مئیشیت ءِ سر ءَ بوتگ ، دومی چین ءَ را ھمے سرپد کنگ ءِ واستا کہ ما وتی ڈگار ءِ سر ءَ ھِچّ تاکت ءَ گوں پاکستان ءِ ھمراھی ءَ نیل اِیں کہ آ مئے راجی پجّار ءِ گارءُ سِیاہ کنگ ءَ چاردست ءُ پاد بِہ بیت ۔اگاں دُگنیا ءِ کُجام تاکت مئے ڈگار ءِ سر ءَ پہ سرمایہ کاری ءِ نام ءَ پاکستان ءِ گون ءَ بئیت ما آئی ءَ ھِچّ وڑ ءَ نیل اِیں کہ مئے راجی گْواجن ، مال ءُ مڈّیاں لُٹّ ءُ پُل بِہ کنت وتی کچکول ءَ پُر بِہ کنت ،بلکیں پہ آیانی دیم ءِ دارگ ءَ سلمان ھمّل ، شھزاد بلوچ ، تسلیم بلوچ ءُ سراج کُنگر ءِ دابیں ھزاراں ورنا پہ پِدائیگ ءِ واستا جاڑِیگ اَنت کہ آ وتی ڈیھ ءِ بوچّ ءِ ٹالے پہ ھلو ھالو دَیَگ ءَ جاڑی نہ اَنت ۔ اگاں کسے بلوچ راج ءِ اے راجی زِندمان پاسپانیں کُربانیاں کُجام نِگاہ ءَ چار اِیت آ ھمائی ءِ نِگاہ ءِ چمشانک اِنت ، بلے بلوچ راج پہ وتی راجی آکبت ءِ رکّینگ ءَ ھر وڑیں کُربانی ءِ دَیَگ ءَ جاڑِیگ بوتگ ءُ انگت جاڑِیگ اِنت ۔
گُڈّی ءَ گوں راجپھازیں پِدائی سلمان ھمّل ءِ اے شَیر ءَ نمیرانیں سلمان ھمل
برے فاضل منا چاریت گشے جیڑیت پہ من مند
وتا پروشان ءُ نزاراں پہ آجوئی جناں من پند
ہمک بیگاہ من شوہازاں وتا بازار ءِ چار راہاں
ہمک روزردگ ءَ روچ ءِ کناں چماں وتی من بند
نگاہاں چول جَنت سورو بلوچ آباد چماں کئیت
پدا ہنکین مہیر ءَ بیت سفر دیما کپیتیں شَند
منی سسا کہ آجو اِنت منی مارشت یاگی آں
نہ باں من اے وڈا دارگ منا گوں سانکلاں تو بند
بد ءُ بیرانی ایں ڈیھ ءَ سرا رُستگ مئے جنگ ے
بچار تیراں گوں آماچاں بلوچ بچانی مئے دلبند
وطن آجوئی ءِ راہ ءَ تِلاہ ءُ سھر ءِ چی بستار
یلہ کن ماڈی ءُ باناں گوں سنگاں نند کُڈّ ے بَند
تو ھَمّل دپتراں پٹ ئے کئے ءَ شوہازگ ءَ ئے تو
ہماہاں زندگی کرتگ پہ ھشکیں نان ءُ پہ پیش بند؟
