زِندمان ءِ جنگل ءَ ھر بنی آدم پہ وتی آجوئی ءُ اِیمنی ءِ روچانی واستا زِرد ءِ کٹور ءَ رنگرنگیں واب سمبھین اِیت۔۔۔۔۔بلے ھر بالاد پہ کِشار ءِ سبزینگ ءَ دِھکانیں توکل ءِ کارگِرگ ءَ چاڑِکّہ نہ بیت، نہ زان آں اے ھبر ءَ ابرم ءِ کُوپگاں بِہ لڈّاں یا دِگہ نامے بِہ دے آں۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
چوناھا ءَ اے گْواچن ءُ گْوستانکی راستی یے کہ گیدی ءِ پلّو ءَ ھما راج مرچی آجوئی ءِ دوار ءَ اِیمنی ءِ تلّو ءَ شات ءُ گل اَنت کہ آیاں گیمرتگیں کِشار ءِ سبزینگ ءَ وتی دِھکانیں توکل کار گِپتگ ءُ جپّاہ کشّ اِتگ، پمشکا مرچی پہ آجوئی ءُ اِیمنی وتی جُھد ءُ جپّاھانی مُزّ ءُ برورد ءِ ھونکّیں ساھگ ءَ نِشتگ ءُ چہ دُگنیا ءِ ایدگہ اڑ ءُ جنجالاں بے سما پہ وتی آیوکیں پدریچ ءِ دیمروئی ءُ گھبودی ءِ بابت ءَ گام دیم ءَ شھار داتگ ءُ دیم ءَ جُنزگ ءَ اَنت۔۔۔۔۔۔۔۔
بلے! مرچی ھما راج کہ پش کپتگ ءُ وھد ءِ دنز ءُ مُجانی اندر ءَ بیگواہ اَنت کہ آیاں پہ وتی آجوئی ءِ واستا جُھد ءِ پِڑ ءَ دیمونی دَیَگ ءِ بدل ءَ کمرزانی بستگ ءُ نشتگ بٹاک درشان کُرتگ، گُڑا چرے ءَ ھبر ءَ ما کُل زانت در بِہ بریں کہ نِندگ ءُ بٹاک ءِ درشان کنگ مارا چہ اے تھارونکی ءَ نہ کشّ اِیت ءُ رُژن ءِ آپسر ءَ کدی سر نہ کنت، بلکیں پہ رُژن ءِ مِنزل ءِ سر بُوَگ ءَ سوھوئیں راجاں سما کُتگ ءُ ایردستی ءِ بگیر ءَ آشوب آؤرتگ ءُ تند بستگیں چاگِرد مٹّینتگ ءُ نوکیں دْروشمے ءَ سینگارتگ کہ آ دْروشم ءَ آجوئی ءِ ھزّام گْوش اَنت۔۔۔۔۔۔۔
اے راستے کہ ھر چِلّگ ءَ پد ھزّام کَیت، بلے گُلامی ءِ گیابان ءَ پہ ھزّام ءِ آرگ ءَ جُھد کنگ ءُ دیمونی دَیَگ ھژدری اِنت، مرچی ما کہ چمّاں پہ گیدی ءِ کِشوراں شانک دے اِیں گُڑا مارا کمیں اُورت چارگ ءَ پد گْوستانکے گِندگ ءَ کَیت کہ آیاں گوں وتی جُھد ءُ جپّاہ، داتگیں دیمونیاں اے گْوستانک نبیسّ اِتگ ءُ وتی راجی ھستمان ساٹ اِتگ، اگاں ما وت ءَ گیدی ءِ ھمے کِشورانی داب ءَ وت ءَ ساٹگ ءُ پلگارگ لوٹ اِیں گُڑا مارا ھم ھما داب ءَ دیمونی ءِ دگ ءَ پند بُرّگی اِنت دانکہ مِنزل ءَ سر بِہ بَہ اِیں، اگاں نا چو بٹاک ءِ درشانگ ءُ کچاری کنگ ءَ ما سوبین نہ بَہ اِیں ناکہ ایدگہ راجاں سوب کُتگ۔۔۔۔۔۔۔
مرچی وھد ءُ جاور ھمے پدیانک ءَ سر اَنت کہ دُگنیا پہ وتی واھگانی سیراپی ءَ دُژمِن ءِ در ءَ ٹُکّگ ءَ اِنت ءُ دْروتی اِنت، بلے ما گوں یکّے دومی ءَ پرچا یکّیں لیکہ ءِ چمّگ ءَ یکّیں کُنڈو ءَ آپ ءِ ورگ ءَ جاڑی ءُ ساجو نہ اِیں۔۔۔۔۔۔۔۔۔؟
بلکیں مارا ھم جیڑگ ءُ پھمگی اِنت کہ ایردست ءُ گُلامیں راج ھما روچ ءَ وتی مِنزل ءَ سر بیت کہ گوں ھمپت ءُ ھمسنتی ءَ منزل ءِ پاند ءَ پند بُرّ اِیت، بلے ما انگت گوں جِند ءِ لیکہ ءَ تِپاک نہ کن اِیں ءُ یکّے دومی ءِ دست ءِ گِرگ ءَ ساڑی نہ اِیں پرچا۔۔۔۔۔۔۔۔؟ اے ردی چہ کَے ءَ اِنت۔۔۔۔۔؟
ءُ ھمے رنگ ءَ بلوچ راج ءِ ورناہ گْوستانک ءَ بِہ وان اَنت ءُ وت ءَ پجّا بیار اَنت، چی ءَ کہ راجانی آجوئی ءُ گھبودی ءِ تک ءَ ورناھانی مزنیں بھرے گِندگ ءَ کَیت، مرچی کُجام راج کہ وشھال ءُ اِیمنی ءِ چاگِرد ءَ اشکامیں زندے گْوازینگ ءَ اِنت گُڑا اُود ءَ ورناھانی مزنیں کِردے سھرا بیت کہ آیاں پہ وتی راج ءُ ھستمان مانزمانیں گُلزمین ءِ ھاتِر ءَ زند ءِ ھر واھگ ءُ واھشت ببا داتگ اَنت۔۔۔۔۔۔۔۔
ءُ اے ھبر ھم مارا زانگی اِنت کہ گْوستانک ءَ ھما نویس اَنت کہ اَچ وتی سر ءُ ارواھاں سر گْوز اَنت، مرچی کہ بلوچ راج ءِ اے ورناہ جُھد ءُ جنگ ءِ پِڑ ءَ وتی تنگوئیں سرانی دیمونی ءَ دَیَگ ءَ اَنت اے بلوچ راج ءِ گْوستانک ءَ نویسگ ءَ اَنت، بلے اے ڈُبّہ ءُ زِمہ واری تھنا یک گلے ءُ کھولے ءِ نہ اِنت کہ اَچ وتی ڈُبّہ ءَ آشنا ءُ آجوئی ءِ جُھد ءُ جنگ ءَ دیمونی ءِ دَیَگ ءَ ھر ساھت ءُ دمان ساجو، بلکیں اے ڈُبّہ ءُ زِمہ واری ھر بلوچ پُسّگ ءِ کُوپگ ءَ اِنت کہ آ چہ گْراں وابی ءَ بُست بِہ کنت ءُ وتی راجی جُھدکار ءُ سرمچنڈانی ھمراہ بِہ بیت کہ آ نیزگار ءُ دِرتہ پُچّیں، زیرزند ءُ ایردستیں راج ءِ آجوئی ءِ ھاتِر ءَ سرانی کُربان کنگ ءَ ھوار سائجی ءُ مزنبند، ڈڑامب ءُ گِردانک، شاشان ءُ ماران، بولان ءُ چلتن وتی سنگر کُرتگ اَنت ءُ راج ءِ پاسپانی ءُ ڈیھ ءِ دیمپانی ءَ دُژمِن ءِ دیم ءَ میلانک ءُ سوھانیں تیراں دُژمِن ءِ ڈڈّر ءَ پیوست کن اَنت، اگاں دُژمِن ءِ گونڈلیں تیرے دیم پہ سرمچنڈاں بئیت ھر یکّے ءِ لیکہ ھمیش اِنت کہ اے تیر چہ دومی سنگت ءِ بدل ءَ منی سینگ ءَ پیوند بِہ بیت دانکہ سنگتے ءِ گم من ءَ پِر مہ بیت۔۔۔۔۔۔۔۔
من جزماں! اے لیکہ ءِ ھُدابُندیں سراں پاکستان وتی جاگہ ءَ گیدی ءِ ھِچّ تاکت ءُ زُوراک پدکِنِزینت نہ کنت، بلے بلوچ راج سما بِہ کنت ءُ ورناہ چہ وتی راجی جُنز ءَ آشنا ءُ دُژمِن ءِ زُلم ءُ زُوراکیاں شیوار بِہ بَہ اَنت کہ گوں منی راج ءَ چے بُوَگ ءَ اِنت، مرچی ماھل ءُ ایدگہ بلوچ زالبُول، کماش ءُ ورناہ کہ دُژمِن ءِ زِندان ءَ کید ءُ بند اَنت پہ کَے ءَ۔۔۔۔۔۔۔؟ اے کہ وت ءَ پہ مئے وشھالیں باندات ءَ ندْر ءُ کولیگ کنگ ءَ اَنت پرچا۔۔۔۔۔۔۔؟ اے کہ مُدام وتی جِند ءِ سرڈگار ءِ سر ءَ بے شرپ بُوَگ ءَ اَنت کُجام میار ءِ باپُشت ءَ۔۔۔۔۔۔۔۔؟ اے چہ جِند ءِ آمِل ءَ درآمد ءُ درانڈیھ کنگ بوتگ اَنت پرچا۔۔۔۔۔۔۔؟
وھدے اے جُستانی پسّو منی راج ءُ یلیں ورناھاں پھم اِت، گُڑا من پہ دِلجمی گْوش آں کہ بدواہ ءِ روچ کم ءُ آئی ریکیں بالاد تْرندیں گْوات ءِ میار اِنت کہ پہ لُمبگ ءَ ھِِچّ دیر نہ کنت، بس مارا وتی جِند جاہ آرگی اِنت ءُ چہ وھد ءِ دنز ءُ مُجاں درکپگی اِنت، گُڑا پہ جزم آجوئی ءِ ھزّام کَیت ءُ وتی میزریں کلوہ ءَ ڈیھ ءِ ھر پاند ءَ تالان کنت۔۔۔۔۔۔۔
***
