جناور | آزمانک | مھم جان گل

0
63

وھدے نِگاھاں چِست کناں ءُ ترا چاراں، گُڑا ھبکّہ ءُ ھیرانی یے منی دیم ءَ سھرا بیت پرچا کہ نوکیں دْروشمے، چھر ءُ شُبینے، اے کئے بوت۔۔۔۔۔۔؟
زاناں نوکیں ھمساھِگے اتکگ دیر ءُ دراں چہ، نوک جاہ ءُ ھند کُتگ ئے، پمیشکا پجّارگ نہ بیت۔ بلے تُرسے ءَ پرچا جان ءَ مانشانتگ، اِیشی ءِ آھِگ ءَ چہ پد گْوش ئے پاداناں ھاٹیگ ءَ دْروہ اِتگ ءُ دست لرزگ ءَ اَنت۔ جان ءِ پُٹّ بال گپتگاں، وللہ کہ اِنسان دابیں جناورے۔۔۔۔۔

ھمے ساھت ءَ کہ من نِگاہ کمیں گِستا شانک داتاں تی گِنداں دنز ءُ گُباراں آزمان مان پتاتگ ءُ ھمُک دیم ءَ رُمب ءُ ریچے، واہ ءُ کوکار، گریوگ ءُ زارے جُمب اِتگ۔ چہ ساھتے ءِ سما کنگ ءَ پد تہ گِنداں اِنسان دابیں جناورانی ٹولی یے روانک ءِ ُْروشُم ءَ سِستگ ءُ پیداک اِنت۔
ھر یکّے ءِ گِس گِس ءَ پُترگ ءُ درآھِگ ءِ وھد ءَ گِس بُن گیپت ءُ بنی آدم ءِ دلاں کنجر جنان ءُ واد ماں آزگیں ٹپّانی سر ءَ درنزان۔ یکّیں وھد ءَ ھزاراں درد سینگ ءَ پیوست ءُ ھونانی ھارے چمّاں سھرا بیت۔

اِشکنگ ءِ رِد ءَ دلمراد ءِ میتگ ءَ اے جناورانی ٹولی ءَ بازیں مڈّی یے بُرتگ ءُ بازیں گِسے اُوں بُن داتگ۔ چوش کہ دلمُراد ءِ زال ءَ وتی ساز ءُ سامانانی برگ اِنچو نہ توریت، بلے ھمے ساز ءُ سامانانی تہ ءَ آئی ورنائیں بچّ ءِ دپترے ھم بُرتگ گوں، ءُ اے دپتر ءَ ھشت سال سرجم اَت کہ ھمے پیتی ءِ تہ ءَ کپتگ بیتگ۔ برے برے کہ دلمُراد ءِ زال ءَ پہ وتی ورنائیں جیئند ءَ زھیر بیتگ، گُڑا آئی پیتی پچ کُتگ ءُ دپتر سینگ ءَ داشتگ ءُ دل ءِ پاھارے ریتکگ اَنت، بلے اے ھم جناوراں وارت۔۔۔۔۔۔۔۔، گُڑا دلمُراد ءِ زال چہ بُن گِپتگیں گِس ءِ تہ ءَ چہ دَر نہ اَتک۔۔۔۔۔۔

وھدے ھمے جاک ءُ کوکارانی مْیان ءَ کہ من دلگوش پہ وت ءَ گْور کُت تہ منی چمّاں اے کاروان منی نیمگ ءَ پیداک اَت ءُ یکّے منی سر ءِ بان ءَ اُشتاتگ اَت، گُڑا منی دل ءِ دْریکگ گیش بوھان اِت اَنت، پرچا کہ جیئند منی بلاھیں سنگتے بیتگ ءُ دلمُراد ءُ جیھند ءِ مات من ھر وھد ءَ ساڑاتگ اَنت۔۔۔۔

میتگ روک اَت، آس ءِ بْرانزاں سْیاہ تھاریں شپ رژناہ کُتگ اَت، ھر یکّے ءِ کُٹّ ءَ ھونریچیں ورنایے ءِ جون گندگ پیداک اَت، ھر یکّے ءِ دپ پَچ اَت سُنٹ بُرز ءَ باریں گوں کئے ءَ گِلہ ءُ پریات کنگ ءَ اِت اَنت۔۔۔۔۔

ھمے ساھت ءَ من رپتاں باریں چی بوت۔۔۔۔۔۔۔

***

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here