مرچی منی ھواری ءَ تانسریں بلوچ راج گوں ھمے پِگر ءُ لیکہ ءِ سِپت ءُ ستا ءَ مُلمہ اِنت کہ پِدائیاں بلوچ راجدپتر ءِ تاکدیمانی تہ ءَ یک نوکیں تاکدیم ءُ سبکّے نویس اَتگ۔
چوش کہ گنجل آپریشن بلوچ آجوئی ءِ جنگانی تہ ءَ مستریں ءُ دْراجکشّیں جنگ اِنت، بوت کنت آیوکیں وھد ءَ چِد ءُ مستریں جنگ ءُ آپریشنے بِہ بیت، بلے انوگیں وھد ءِ چیدگ ءُ مستریں جنگ گْوشگ بیت۔ اے درگت ءَ بلوچ ورناھاں پہ زمین ءِ رکّینگ ءَ وڑیں رِپک ءُ ھُنر دربُرتگ، ءُ ھمے وڑ ءَ سرجمیں پِدائیاں لھتیں انچیں اَمَل کُتگ ءُ پیشداشتگ کہ ما پیسر ءَ جنگانی تہ ءَ کدی نہ دیستگ اَنت۔
آجوئی ءِ جنگانی تہ ءَ جھلی ءُ بُرزی الم بیت، بلے دُژمن ءِ وھم ءُ گُمان ءَ اے نہ بوتگ کہ اناگاہ بلوچ پدائی منی سر ءَ چو البُرز ءِ کوہ ءَ جُمب اَنت۔ چی ءَ کہ کوہ ءَ کسے ژامبلینت ءُ چہ روتگاں ولگوج کُت نہ کنت۔
مرچی آئی سر گوں سواساں پِر بُوَگ ءَ نہ اَنت، چی ءَ کہ بلوچ راج ءِ کُنگُریں بچّ ءُ کوہ بالادیں پِدائیاں دُژمن ءِ بازیں سَپائی زدگ ءُ مُردار کُتگ۔ ھمے اُرش ءَ آئی ءِ بازیں لدیگ گار ءُ بیگواہ ءُ چیر ترّ اَتگ۔ اے بابت ءَ پنجگور ءُ نوشکی ءِ مھلوک ءِ گْوشگ اِنت کہ اے جنگ ءَ پاکستانی پوج ءِ سر یک زمین جُمبیں نِدارگے پیش کُتگ۔ ءُ اے کوہ ءِ جُمبگ ءَ لدیگیں لشکر ءِ گوم ءَ بلوچ راج ءِ پِدائیگیں پُسّگاں ھپتاد ءُ دو کلاک ءَ جنگ کُتگ ءُ آئی یکسد ءُ پنجاہ ءَ گیش تولگ مُردار بوتگ۔
چوش کہ پاکستان وت ءَ دُگنیا ءِ تاکتوریں مُلکاں شمار کنت ءُ یک زُورمندیں ریاستے سرپد بیت، بلے بلوچ پِدائیاں پاکستان ءِ نوشکی ءُ پنجگور ءِ اِیپ سی ھیڈکواٹر انگر کنگ ءَ پد آئی یکسد ءُ پنجاہ 195 سپائی ءَ گیش مُردار کُتگ ءُ آھگی اسل دْروشم گیدی ءِ دیم ءَ پدّر کُت۔ پاکستان بلوچ ءِ تاکت ءَ چونائی ءَ شر زانت ءُ سرپد اِنت، بلے چیبری وت درشان کنگ ءَ لاچار بوت۔
اے دوئیں نوشکی ءُ پنجگور ءِ جنگ ءَ شانزدہ پِدائیگیں راجی جنگولاں بھر زُرتگ اَت، چریشاں یکے نمیران ءُ کوہ بالادیں زمیر جان اَت۔ شھید زمیر جان کولواہ ڈنڈار ءِ ھند ءُ میتگ مادگ ءِ کلات ءَ چہ تنگدست ءُ گریبیں لوگے ءَ ودی بیت۔ شھید زمیر جان شش ءَ وانگ ءَ بیت کہ بی ایس او آزات ءَ ھوار ءُ آجوئی ءِ جُھد ءِ درگت ءَ گوں سنگتانی ھوری ءَ چِست ءُ ایراں گُلائیش بیت۔
وھدے ھند ءُ دمگاں زمین چنڈّ ءَ پد لشکر کَیت ءُ وتی زُوراکیاں برجاہ دار اِیت، گُڑا زمیر جان اے ساھت ءَ درآمدیں لشکر ءِ زُلم ءُ زُوراکیاں برداش کُت نہ کنت ءُ گوں سِلاہ بندیں جُھد ءَ ھوار بیت ءُ جنگ ءِ میدان ءَ ساڑی بیت۔ چی ءَ کہ آئی ءَ را اے اِلم ءُ زانت بیت کہ من یک گُلامیں راج ءِ پرزندے آں، ءُ من ءَ پہ وتی گُلامیں سرڈگار ءُ راج ءِ آجوئی ءَ جُھد کنگی اِنت دانکہ آجو یا نمیران، بلے دُژمِن ءَ ھِچّ رنگ ءَ نیلاں کہ آ منی گُلزمین ءِ واجہ ءُ واھُند بِہ بیت۔
من ءَ یات اِنت کہ پراز جان وھدے اُوتاک ءَ اتک، گُڑا یک پُرّیں سالے ءَ اُوتاک ءَ نِشت ءُ پہ سنگتاں مُھکمیں اُوستے بوت۔ پد ءَ کہ چہ اُوتاک ءَ ھند ءُ دمگ ءَ اتک، اے ساھت ءَ دُژمِن ءِ یزیدیں لشکر ءَ تیوگیں کولواہ زِربار دانکہ گوریچان ءَ وتی سُر ءُ پُر برجاہ داشتگ اِت اَنت۔ اے ساھت ءَ پِدائی ئیں پراز جان مئے ھمراہ اَت ءُ دُژمِن ءِ سر ءَ جنگ ءُ اُرشاں ھم ھوار اَت، بلے منی اولی رند اَت کہ یک کسانسالیں راجی جنگولے گوں چمّاں دیست کہ مزن جگر ءُ کوہ بالادیں ورنایے اَت۔
ھمے وڑ ءَ وھد دیم ءَ کِنزان اَت کہ پراز جان وتی اِلاج ءِ ھاتِر ءَ چہ باگیں کولواہ ءِ مسکیں دمک ءُ گْوشاں درکپت ءُ دیم پہ دِگہ شھرے ءَ شُت۔ اے مْیان ءَ سئے سال گْوستگ اَت ءُ چارُمی سال برجاہ اَت کہ من ءُ پراز جان ڈیک نہ وارتگ اَت، بلے گْوانکو ءَ ھال اھوال وھد وھد ءِ سر ءَ ھست اَت۔
یکروچے من پراز جان ءَ گْوشت: یار ترا دیر اِنت کہ تو چہ بھشتیں کولواہ ءَ دُور رپتگ ئے، بیا کہ مارا تئی زھیراں کُور کُتگ ءُ کولواہ پہ تئی شھیدیں بچکنداں تُنّیگ اِنت۔ وھدے پراز جان ءَ کہ منی اے ھبر اِش کُت، انچو ٹھک دَیَگ ءُ کندگ ءَ لگ ات ءُ دِل ءِ سیر ءَ کند اِت ئے۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
چہ کندگ ءَ پد پراز جان ءَ دِرّائینت ءُ گْوشت: یار شھزاد! من اے ھبر ءَ سک دِل ءَ ماراں، چی ءَ کہ بھشتیں کولواہ منی ارواہ ءُ دیدگ اِنت، پہ ارواہ ءُ دیدگ ءَ چتور زھیر نہ کنت، دومی لاڑیں سنگتانی مھراں کہ گیر کاراں، گُڑا من ساھتے ءِ دُوری ءَ برداش کُت نہ کن آں، بلے پارٹی ءِ داتگیں زِمہ واری چِد ءُ گیش ارزِشت دار اِیت، بلے زُوت باگیں کولواہ ءَ واتر باں سنگتانی داتگیں مھراں موک آں۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
چہ پراز جان ءِ اے گپّانی اِشکنگ ءَ ھور منی گُنگ بوت آں ءُ ھِچّ نہ گْوشت، چی ءَ کہ پارٹی ءِ داتگیں زِمہ واری ءِ دیم ءَ منی ھبر پوڑے بوت ءُ آپ ءَ کپت۔۔۔۔۔۔۔۔
پمشکا من دِگہ گیشیں جُست ءُ پُرس نہ کُت، بلے یک ھبرے ءَ من ءَ گیش اجکّا کُت کہ پراز جان اے کسانیں اُمر ءَ سک رُستگ ءُ مزن بوتگ، چی ءَ کہ آئی ءِ زُبان ءَ چہ درکپتگیں ھبر گْوش ئے پمّن پنت ءُ سوج اِت آں۔
دو پروری ءِ ساھت شپ ءِ ھشت اَت ما سنگت نِندوک اِت اِیں کہ رسانک در ءَ ھبرے شِنگ بوت نوشکی ءُ پنجگور ءَ چہ مزنیں تواراں پد جنگ بِندات بوتگ ءُ تیرگواری برجاہ انت۔ کسانیں ساھتے ءِ پِرگْوزگ ءَ پد رسانک در ءَ پد ءَ ھالے شِنگ بوت کہ نوشکی ءُ پنجگور ءِ اُرش کنوک مجید برگیڈ ءِ پِدائی اَنت، گُڑا ھمد ءَ منی گُمان ءَ ھمے ھبر اتک کہ باریں اے پِدائی ماتیں گُلزمین ءِ کُجام بچّ بَہ اَنت۔۔۔۔۔۔۔۔
ھمے وڑ ءَ نوشکی ءِ جنگ داں بیست کلاک ءَ برجاہ منت ءُ سنگتاں نمیرانی ءِ شھیدیں جام نوش کُت، بلے پنجگور ءِ جنگ ءُ چوپ برجاہ اَت دانکہ پنچ پروری ءَ۔ وھدے روچ بیگاہ ءِ دامُن ءَ سر بوت، گُڑا اے ھال شِنگ اِت کہ پِدائیاں داں ھپتاد ءُ دو کلاک ءَ جنگ برجاہ داشتگ ءُ وتی راجی زِمہ واری ءِ پیلو کنگ ءَ رند ماتیں گُلزمین ءِ زانسراں سر پہ واب ءَ اِیر کُرتگ ءُ ابدمانیں نامے پہ وت ءُ پہ گُلیں راج ءَ نبشتگ کُتگ۔
ھمے وڑ ءَ نیم ساھت ءَ پد پنجگُور ءِ پِدائی ئیں جنگولانی ھون میچلیں جونانی اکس ماں رسانک در ءَ شِنگ بوت اَنت، بلے چہ منی زانگ ءُ پجّارگ ءَ در اِت اَنت۔ ھمے وڑ ءَ ما ودار ءَ اِت اِیں کہ چہ گل ءِ نیمگ ءَ پِدائیگانی نام شِنگ ءُ تالان کنگ بوت اَنت، چہ ھمے ناماں یکے کولواہ ڈنڈار ءِ ھند ءُ میتگ مادگ ءِ کلات ءِ کُنگُر ءُ لاگریں ورناہ، کوہ بالادیں زمیر جان اَت۔ وھدے زمیر جان ءِ نام کہ منی چمّانی دیم ءَ گْوست، گُڑا دِل ءَ ھزار ھیال ءُ جیڑگ ودی بوت، بلے زمیر جان پہ دائِمی نمیرانی ءَ ھوار تیوگیں بلوچستان ءُ باگیں کولواہ ءِ دمکاں چیدگے نامے جوڑ بوت۔ ءُ اے نام داں ھما وھد ءَ زندگ مان اِیت کہ بلوچ راج وتی سرڈگار ءِ سر ءَ زندگی کنت ءُ زندگ مان اِیت، گُڑا پِدائی ئیں زمیر جان کدی شموشگ ءُ بیھال کنگ کدی نہ بیت۔۔۔۔۔۔۔۔
” سد آپرین تنگوئیں بچّاں بلوچ تئی
اُپّے دپ ءَ نہ کشّ اَنت چہ ساہ ءُ سراں رونت "
٭٭٭
