رُژن ءِ بلوچستان انگت گوں وتی جڑکوکیں جلشکاں شھم گِران ءُ تھاری ءِ پلگارگ ءَ ساڑی اِنت، پمشکا رُژن پہ زُورانسری نِوان کنگ نہ بیت۔ بلکیں آ تھاری ءِ دامُن ءَ چاک دنت ءُ وتی جھانگیریں برانزاں سھرا کنت۔
کریمہ زندگ اِنت! چی ءَ کہ لیکہ کدی زوال آماچ نہ بیت، ءُ مرچی کریمہ بلوچ یک لیکھے ءِ دْروشم ءَ بلوچ راج ءِ دِلانی اندر ءَ ساڑی ءُ آیانی رھشُونی ءَ کنگ ءَ اِنت۔ زِی الم کریمہ بلوچ دگ ءُ چارراھانی سر ءَ تھنائیں بلوچ زالبُول اَت کہ گْوانگ ءُ توار جَنَگ ءَ اَت کہ بیا اِت وتی اُگبالاں بِہ موک اِت، وتی ایردستی ءُ گُلامی ءِ بگیر ءَ راجی زْرمبشت ءَ ھوار ءُ ھمگام بِہ بَہ اِت، بلے مرچی ھمے توار ھر بلوچ راج ءِ زالبُولانی زِرد ءُ جبین ءِ پاھار جوڑ بوتگ۔
اگاں باندا گْوستانک نویس بلوچ ءِ گْوستانک ءَ نویس اَنت، گُڑا ابید کریمہ بلوچ ءَ گْوستانک ناسرجم ءُ گْوستانک نویس ھم اِنساپ کنگ ءَ بے سوب بَہ اَنت۔ چی ءَ کہ کریمہ بلوچ گْوستانک ءِ ھما بھر ءُ تاکدیم اِنت، مرچی بلوچ راج ءَ ھوار بلوچ زالبُول ھمائی ءِ رُپتگیں دگ ءَ رھادگ اَنت ءُ وتی لگتمالیں اُگبالاں پدجَنَگ ءَ اَنت۔
پمشکا اے ھبر چو روچ ءِ رُژن ءَ پدّر اِنت کہ مرگ پِگری بالاداں کدی کُشت نہ کنت، بلکیں آیانی مرگ ءَ پد زِندمان بِندات بیت ءُ کردار ءِ آزمان ءَ پہ مُجّتی چو دْرپشوکیں اِستال ءَ دْرپش اِیت۔ گُڑا پہ مرگ ءَ مجال کہ آ کریمہ ءِ دابیں سر ندْر کنوکیں راج ءِ پرزنداں بِہ کُشّ اِیت، چی ءَ کہ مرچی کریمہ وت یک دِیدانک ءُ لیکھے جوڑ بوتگ۔ پمشکا من گْوش آں یک اِنسانے ءَ را پہ کُشّگ ءَ آئی ءِ لیکہ کدی مرگ آماچ نہ بیت، بلکیں آئی ءِ لیکہ گوں آئی ءِ ھوناں دوبر تیجار بیت ءُ سبز اِیت، ءُ انچو کریمہ پہ مُجّتی ابدمان اِنت۔
بلے! کریمہ ءُ کُل شھیدانی رِتکگیں ھون چہ وتی راجی رھشُون ءُ راھدربراں مُدام ھمے لوٹ ءَ کنگ ءَ اَنت کہ چہ مندوستی ءِ کابیل ءَ درکپگی اِنت ءُ راجی آجوئی ءِ سیت ءُ نپّ پلگارگی اَنت۔ جنوزامیں چیھانٹ ءُ چورھیں زِردانی آسیں پاھار تمینگی اَنت۔ زِندانی ئیں پُسّگانی درد ماں پُوشتگیں ھیسکار ساٹگی اَنت۔
اگاں انگت! ما گوں وت ءَ گُلائیش بوت اِیں ءُ چہ راجی جُنز ءِ لوٹاں شمشکار، نگیگیں جاورانی دیمپان بُوَگ ءُ گیش ءُ گیوار کنگ ءِ بدل ءَ گوں بٹاک درشانی ءَ مُلمہ بوت اِیں، گُڑا اے ھبر ءَ ما پہ دِلجمی بِہ زان اِیں کہ ھُشکاوگیں ڈگار تھنا پہ جمبر ءِ گْرند ءُ گِروکانی شھمگ ءَ سیراپ نہ بیت ءُ کِشار نہ سبز اِیت، بلکیں ھُشکاوگیں ڈگار ءِ سیراپی ءَ آپینکی ءُ کنڈانی دپ پیسر ءَ مانچنگی اِنت، اے دِگہ لوٹانی۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔پیلو کنگ ءَ پد نُوں کِشار سبز اِیت ءُ ترا برورد دنت۔
انچو! راجی جُنز ءِ لوٹانی رد ءَ مارا وتی پاٹی ءُ گل یکمُشتی ءَ مُھکم کنگی اَنت ءُ گوں تِپاکی ءَ دیم پہ مِنزل ءَ جُنزگی اِنت، چی ءَ کہ کریمہ ءُ پہ وتن ءَ نمیران بوتگیں سرانی ارمان ھم ھمیش بوتگ راجی جُنز توانمند ءُ بلوچ راج آجوئی ءِ مُراداں بِہ بیت۔
پمشکا مرچی اے گْرانیں ڈُبّہ راجی سروکانی کُوپگاں کَیت کہ آ اُورت چاری ءُ گوں دُورگِندی ءَ بِہ جیڑ اَنت ءُ گوں نوکیں پیشبندیاں دیم ءَ بیا اَنت دانکہ راجی جُھد سوبین ءُ آجوئی ءِ مِنزل وش آتک بِہ کنت۔ گُڑا جزماں رُژن ء بلوچستان کریمہ بلوچ ءُ اِے دِگہ کولیگ بوتگیں سرانی داتگیں دیمونی کدی زوال آماچ نہ بَہ اَنت، بلکیں آیانی مُزّ ءُ برورد آجوئی ءِ گورگیں بام بیت ءُ ڈیھ ءِ چاریں آتراپاں بلیت۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
تو کہ لڈّ اِت چرے گیدی ءَ!
بام ءِ بچکند ءُ اناریں لُنٹاں
سُرمگیں بیگھے کِسّہ کار اِیت
نوبت ءِ راڈیں ھیال چیھانٹ جنت
لئیکواں موتکی ئیں سازے گْوپتگ
زھیری اَنت میتگ ءِ دمک ءُ چارراہ
ساھگے چانٹ ءِ دپ ءَ میلانک اِنت
پہ ودار جلّ اِتگ بلکیں کائے
موسم ءَ نوکیں تبے بکشائے
