ڈنگ نوں پانگ اَنت راھانی
گُرک نوں شوانگ اَنت میشانی
زالم لیڈر اَنت راجانی
زوراک نوں کن اَنت دیمپانی
آدم ھکانی
اِے ھبر راستے کہ بلوچ راج گوں گْرانیں جارواں دُچار کپتگ ءُ دری راج ءِ چو مور ءِ وڑ ءَ مانرتکگ اَنت، بلوچ ءِ سرڈگار ءَ ۔ بلوچاں ھچ لیکگ ءَ نہ اَنت ءُ بلوچ سر زمین ءِ مڈیاں گوں بے دردی ءَ کَشگ ءُ برَگ ءَ اَنت، نہ کوہ ءُ کَھچراں ھِلّگ ءَ اَنت ءُ نیکہ نیلیں زِر ءَ پہ بلوچاں پشگیجگ ءَ اَنت، ھر روچ ماں چار راھانی سر ءَ بلوچ ، مات ءُ گُھار، ورنا ءُ کماشانی بے ازتی ماں جند ءِ ڈیھ ءَ دری راجانی دست ءَ بوگ ءَ اِنت۔۔
مبارک کازی گُش ایت ـ
اتکگاں گرانیں نوبت ءُ جنگانی بھار
دیم پہ ماتکُھاں رپتگ اَنت ملیں سرمچار
مرچی مارا پد ءَ یکرندے اھدی جنگانی نوبتاں گیپتگ ءُ مئے راج ءِ ھمک مات، گُھار، ورنا ءُ کماش اِستانی لشکر ءَ مئے جند ءِ سرڈگار ءِ سر ءَ اتکگ ءُ مارا در پہ در ءُ بزّگ اِش کرتگ ، نیکہ پہ ما مال ءُ دلوت اِشتگ اِش نیکہ لوگ ءُ جاہ ءُ نہ پہ ما گران بھائیں مڈی۔! مدام لشکری کاینت ءُ مئے لوگاں پتر اَنت ءُ گران نیادیں مڈیاں گوں وت بر اَنت ءُ دومی نیمگ ءَ مئے ھزاراں جَنین آدم ءُ رونا ءُ کماش اِش چست کرتگ ءُ وتی کھریں زنداناں بندیگ کرتگ اَنت، وھدیکہ دوھزار نھ ءِ کرّہ ءِ ماہ ءِ رمس سے ءَ راجی رھشون چیرمین” گلام مھمد، لالا منیر ءُ شیرمھمد بلوچ چہ تربت ءِ شھر ءِ تہ ءَ چہ کچکول الی ایڈوکیٹ ءِ کارگس ءِ تہ ءَ اِستان ءِ لشکر ءُ دُزیں کارمنداں چست کرت اَنت ءُ نو کرّہ ءَ رھشونانی کُنٹ اِش مرگاپ ءَ وھدے دَور دات اَنت ءُ گڑا چد ءُ پد بلوچ راجی پسگانی بیگواہ کنگ ءُ کُنٹانی دَور دیگ اِش ھر نیمگ ءَ بندات کُت ءُ ھر روچ کنٹ ماں کوہ ءُ گیاباناں دَور دیگ ءِ در اِش پچ کرت۔
ھمے جنگ ءَ بلوچ مات ءُ گھارانی اھدی داستاں نوک کرت اَنت ءُ بلوچ ءِ ھمَک گُھار بانڑی ءِ وڑ ءَ گوں براتاں ھمکوپگ ءَ اُوشتات اَنت، ءُ ھر روچ میر کمبر ءِ مکھیں مات بی بی سُلتان ھاتون ءِ کسّہ نوک بوگ ءَ اَنت ءُ راجی کنگر ءُ بچّانی شھید بوگ ءَ ھچ مات ءُ گُھار بژینگ ءَ نہ اَنت، بلکیں گُڈی کلوہ پہ راج ءِ نام ءَ دیم دیگ ءَ اَنت، ماسانی کلوہ پہ راجی آجوئی ءِ واستا ءُ راجی جُنز ءِ ھاتر ءَ سیّت مند ءُ ایندگہ سرمچنڈاں پہ یک کشکے نشان دیگ ءُ پہ زندگیں راجے گویاگ ءُ ھاٹیگ دیگ ءَ ساپ ءُ پلگاریں تران اَنت۔۔
شیرزالیں مات ءُ گُھارانی راجی جزبگ سرمچار ءُ شھیدانی ماتانی بھادری ءِ کرد انچو گیش دیم ءَ اتکگ اَنت، اگاں شیرزالانی نام گرگ ءَ بندات بہ کناں سک ٹوھیں کارے بیت ءُ گاگد پُر بنت ءُ ندانی سیائی ھلاس بنت ءُ نبیسوک دمبر اَنت شیرزالانی نام ھلاس نہ بنت ـ۔۔۔
جنگانی گرانیں نوبت اتکگاں گڑا ماتاں وتی بچّاں دست بڈَّ ءَ جتگ ءُ لج ءُ ننگ ءِ پھازگ پہ راہ داتگ اَنت ءُ شیرزالیں ماتانی اھدی کسہ بہ بنت یا انیگیں کسہ چوں ریھان جان ءِ مات ئیگ ءَ کہ بیرک ءَ ماں سر ئِے بند اِت ءُ پہ بلوچ ءَ ندْر کنگ ءَ دیم ئِے دنت۔بلوچ مات گیدی ءَ پہ وت ءَ نوکیں کسہ نبیس اَنت ءُ راجی ابدمانی ءِ جار ءَ گوں جوانی ءَ جن اَنت۔۔۔ـ
میراس۔تاکدیم…………..247
میر کمبر ـ
سردار مھراب لنگ، گوں بھرام، مزار ءُ اللہ یار ءِ ھمرائی ءَ لشکر چہ وتی دَمگ ءَ سراوان در کیت ءُ پہ مالیات ءِ گرگ ءَ مالداریں بلوچانی ھلکاں دیم پہ دزگ ءِ دمگ ءَ روت ءُ مردماں مالیات گیپت، چہ اد ءَ در کیت دیم پہ بنت ءُ دھان ءَ.ماں پکیرداد ءِ ھلک ءَ روت کہ اود ءَ مردم آئی ءَ را مالیات نہ دے اَنت کہ چہ ایشی ءَ آ اود ءَ مردماں جنت ءُ کُشیت ءُ بازینے گیپت ءُ بندیگ کنت، چہ ھمے بندیگاں یک جنین آدمے بیت کہ دراھیں مردم کشگ بنت،۔۔۔۔
بَلے! آ چہ مھراب ءِ بندیگ جاہ ءَ لِک ایت ءُ وتی ساہ بارت بنت ءِ بازار ءَ اود ءَ میر کمبر ءِ گور ءَ دزبندی کنت ءُ کمک لوٹیت ،میرکمبر "بنت ءِ سردار بیت، آئی دزبندی ءَ گوشداریت ءُ گُش اِیت کہ من ھرپیم کناں تئی اے بندیگ ءَ پد ءَ واتر کناں ءُ آجو ئِے کناں۔۔۔۔۔۔
۔۔۔
سدآپرین بات کمبر ءِ مات بی بی سُلتان ھاتوں تئی دل ءَ کہ دست ء وت وتی ساہ ء کپ ءَ ءُ ارواہ ءِ بندوک ءَ گوں وتی دستاں زھم ءُ اسپر ءَ ماں کمبر ءِ کوپگ ءَ دنت ءُ پہ جنگ ءُ میڑ ءَ راہ ئِے دنت ،کہ تو برو جنگ بہ کن کہ چہ ایشی ءَ تئی مات، پت ءُ پیروک دوستین) ءِ نام وژنام بیت ،من اے نہ ترساں ءُ تو کھت ءُ بژنیگ بہ ئے ءُ تو جنگ ءَ مرئے ، من ھمے گپ ءَ کھتیگ ءُ ارمانیگ باں وھدے تو واتر کن ئے ءُ گوں بندیگاں میا ئے پرچا کہ من پہ تو لُنجیں شپاں پاس جَتگ ءُ شاگیں گوانزگ جنڈینتگ ءُ لولی پہ ھمے روچانی واستا جتگ ءُ وداریگ پہ ھمے روچانی واستا بیتگ آں کہ تو مزن بہ ئے ءُ زھم جن ءُ بھادرے بہ ئے نام دَرکار ئے۔۔۔
گڑا آ روچ مرچی اَنت، برو زھم ءَ بجن ءُ نام ءَ دَر آر ءُ بندیگاں پد ءَ واتر کن ءُگوں وت ھمراہ اش بیار ، تو اگاں جنگ ءَ مرئے من اد ءَ نہ ننداں ءُ موتک نیاراں ءُ پرس ءِ پتر ءَ پچ نہ کناں، بلکیں من تئی موتک ءِ بدل سروز ءُ ساز کناں، ھالو ھالو ءُ نازینک جناں، ءُ پہ چاپ ءُ ناچ ترا ماں کبر ءَ بَراں، من ءَ کول اِنت کہ تئی مٹ ءَ پد ءَ پیداک کناں، اگاں تئی بندیگ بیا اَنت ءُ تو چہ شروک بیردپیں زھمانی الماسیں زھاں ماں جنگ ءِ ساھت ءَ بہ تچ ئے ءُ بیا ئے ، گڑا من گندالانی توک ءَ وتی موت ءَ بہ مر آں ءُ گڑا ترا منی شیر ھپتاد ءُ ھپت بر ءَ ھرام بات ،بزان کہ تو ھچے نہ بوت ئے ـءُ چو کُل ءِ پیم ءَ پیداک بیتگ ئے۔۔
میرکمبر پسو دنت ءُگُش ایت۔۔۔
ماتی منی مات مکھیں
ھکاں پھل کن من روان
من پہ مراد سر گپیتگاں
ھاجی کہ ھج ءَ رو اَنت
من انچو پہ مھراب ءَ زر اَنت ۔
ـ
مات ءَ جواب گردینتگ اَت!!
بچی منی چَمّ ءِ چراگ
کمبر منی زرد ءِ مراد
من آستگ سُھیل دیمپاں
بند پہ ھمے روچاں جت ءَ
منی بچ ءُ سُھیلیگی مہ گپیت
زھم ءَ جن ءُ نام ءَ درآر
نام مسترانی نوک بہ بنت
کبر پیروک ِ ہمبوہ بیت
اگاں تو گندل ءِ توک ءَ مرئے
منی زرد ءَ جپا ھچ نہ بیت
بزان زھریں کَرگ آپ داتگ اَنت
بے موسم ءَ پاد اتکگ انت
نیست ئِے بزان ئِے لزّتے ـ۔۔۔
مات ءَ پسو دراج کش دات ءُ انچش ماں باز گوشگ ءَ کہ کمبر پہ بندیگاں جان بہ دے بلے واتر مہ بو ءُ بندیگاں گوں ھمراہ کن ءُ بیار گوں۔۔۔
اے کمبر ءِ مات انت پہ راج دپتر ءَ کسہ نکش ئِے کتگ بلے راجی آجوئی ءِ جنگ ءَ ہر ماتانی دل ءَ یک تشکے اوپارگ ھم در نئیت ءُ وتی بچاں پہ ڈیھ ندْر کنگ ءَ ساڑی اَنت ءُ مرچی ھمَک مات ءُ گُھارانی راجی ِآجوئی ءِ پڑ ءَ انچیں کرد دیم ءَ آیگ ءَ اَنت پہ راجی جھد ءَ گیشتر سیّت مند ھست اَنت ءُ انچش چہ شھید ڈاکٹر ھالد جان مات ءِ تران ءُ ھبر ھما روچ ءَ کہ ڈاکٹر شھید بیت مات وتی چک ءِ شھادت ءِ سر ءَ پھر بند ایت ءُ پاکستانی لشکر ءَ دیم پہ دیم ءَ گُش ایت”تو چنچو ھالد شھید کن ئے؟ یک ھالدے ایش اِنت منی بڈّ ءَ اِنت باندا رُد ایت ءُ تئی دیم ءَ گوں بمب ءُ ٹوپاں میلانک بیت ما ھالد ءِ پیداک کنگ ءَ ھچ چک ءُ پد نہ بَہ ایں تو چینچو خالد شھید کن ئے؟”
گوں ھمے تْراناں پاکستانی ھون واریں لشکر پُشت ءَ پِر کنت ءُ واتر وتی بنجل ءَ روت اے راج دپتر ءِ نوک کنگ پہ بلوچاں ھچ مزن نہ انت بلکیں ما ھر روچ پہ سرزمین ءَ بچ ندْر کن ایں ءُ شھید اسھاک جان پنّام رھمین بلوچ ءِ مات ءُ لوگ بانک ءِ کلوھانی گوشدارگ ءَ جان ء پُٹ پنژر اَنت ءُ ھمے سما بیت کہ مات پہ بچانی سالونک کنگ ءَ چوں کمبر ءِ مات ءَ انگت ساڑی انت۔
اما یاسمین ءَ شھید ریھان جان وڑیں زھگ ودی کتگ ءُ اے پیمیں مزن جگریں مات کہ دستان ئِے وت وتی زھگ ءَ گوں بیرک ءَ پتایت ءُ پہ وتن کربان بوگ ءَ دیم دنت۔
سد آپرین اِنت بلوچ ماتاں کہ پہ آیوکیں وھد ءِ واستا وتی بچانی ندْر کنگ ءَ چوں شیریں ماتاں ساڑی اَنت ءُ ما پھر بند ایں وتی ماتانی سر ءَ کہ چشیں بچ پیداک کن انت ءُ پہ راجی آجوئی ءِ واستا کربان اِش کن اَنت۔۔
ھمے پیمیں شیرزالانی ھمّت ءَ ھزاراں دْروت۔۔۔ ـ ـ ـ
آجوئی جُنز زندگ بات ءُ بلوچ راج آجو بات۔۔
بلوچ راج مدام ھست بات ـ
