ملا پازل گْوش اِیت کہ
برات ھما اِنت کہ ستک ءُ دل برات ءَ گون بیت
بند اِیت لانک ءَ ءُ ھمک کار ءَ شون بیت
چو نہ چار اِیت کہ دیمتر ءَ باریں چون بیت
دیمتر ءَ ملا پازل لگور ءُ کاسگ چٹّاں اے دْروشم ءَ یات کنت
شر ھما اَت کہ کردگار ءَ کارے کُتیں
چوٹو ءُ ریش ئِے چہ ھما نامرد ءَ زِتیں
ھندو ءِ رام ئِے پُشت ءِ برواناں ایر کُتیں
شُھرت ءُ شرمسار ءَ ھما دیوان ءَ شُتیں
داں پدی روچے آدمیاں اِبرت کُتیں
گْوھار ماھل بلوچ ءِ یا اے دگہ بلوچ مات ءُ گوھارانی آوار جنی ءُ بیگواہ کنگ بلوچ ءُ انسانیت ءِ پیشانگ ءَ سیاھیں ٹکّے کہ دائم ءَ مان اِیت۔ بلوچ ءِ دپتر ءَ جنگاں رھبند ءُ دستور ھست کہ بلوچ ءَ جنگ ءِ وھد ءَ جنین آدم ءُ چُک ءُ زھگ ھچبر نہ جتگ ءُ بندیگ نہ کتگ اَنت ءُ بد ءُ رد نہ کُتگ اَنت۔ بلکیں آیانی پانک جتگ چہ جنگ ءِ ایریا ءَ بُرتگ ءُ دیر دگہ جاگھے ءَ لوگے ءَ کتگ اَنت۔ بلے اپسوز کہ مئے دژمن بے مات، بے گوھار ءُچہ انسانی دود ءُ ربیدگاں زبھر اِنت۔ گوھار ماھل گوں دو کسانیں چورویں زھگاں آوار جتگ ءُ بیگواہ کتگ۔ گوھار ماھل بلوچ ءِ لوگواجہ پیشتر ءَ شھید کتگ۔ اے چورویں زھگانی مات ماھل بیتگ ءُ پت ھم ماھل اِنت۔ اے زھگانی پت مپت ءُ ناھک ءَ چیزے وھد پیش شھید کتگ ءُ مرچی چہ اے چورویں زھگاں مات ءِ مھر ھم پُل اِتگ۔ چہ بلوچ راجدپتر ءَ پدر اِنت کہ بلوچ ءَ وتی دلوت ءِ ھم پانک جتگ۔ ءُ گاری ءَ نہ اِشتگ اَنت۔ بلوچ ءِ دلوتے کہ بیگواہ بیتگ یا کسے ءَ آوار جتگ ءُ بُرتگ۔ داں بلوچ ءَ شوھاز نہ کتگ یا کہ پد ءَ سر ئِے نہ کتگ لوگ ءَ آرام ءَ نہ نشتگ۔ بلوچ شائرے گْوش اِیت۔
اے اَیش ءُ نوش ءُ جوانی پہ ایمنی وش اَنت
تئی گلزمین گلام اِنت بشانگ ءَ یل دے
مرچی تئی گلزمین گلام اِنت مرچی تئی ننگ ءُ ناموس ھم دژمن ءِ دست ءَ لگتمال اِنت۔ گوھار ماھل ءِ بیگواھی بلوچ راج ءُ انسانیت ءِ ازت ءُ گیرت ءِ لگتمال کنگ اِنت۔ یک راجے ءِ کہ ازت ءُ ننگ ناموس کہ مھپوز نہ اِنت آ راج ءِ مرگ چہ زند ءَ سد بر ءَ گِھ اِنت. میر کمبر سلیمان ءَ پہ بلوچ بندیگیں زالبولانی ازت ءُ ننگ ءِ ھاتر ءَ گوں مھراب لنگ ءِ لشکر ءَ جنگ دات۔ شھید بوت۔ بلے بندیگ ئِے آجو کت اَنت۔ آ راجدپتر ءِ بھرے جوڑ بوت۔ تاں جھان ھست اِنت تاں بلوچ ھست اِنت۔ تان ننگ ءُ ناموس نامیں چیزے دنیا ءَ ھست۔ تاں انسانیت رو ءِ زمین ءَ زندگ اِنت۔ میر کمبر سلیمان ھم زندگ اِنت۔ اے دابیں درور بلوچ ءِ دپتر ءَ باز اِنت۔ کہ بلوچ ءَ پہ ننگ ءُ ازت ءِ ھاتر ءَ وتی سرانی کربانی داتگ۔ بلوچ شائرے میر کمبر ءَ اے داب ءَ نازین اِیت۔
بنداں ھلو ھالو کتگ
موتک ءِ بدل نازینک جتگ
میر کمبر اِش سالونک کتگ
کمبر ھلار بات اِنت ترا
چنڈینگ ءُ ماتی ستا
شپ پاسی ءُ میچینگ ءَ
بلوچ شائراں کواساں اے ڈول ءَ وتی زانتکاریں یا وتی مھسنانی یا وتی سرمچارانی اے ڈولیں لبزاں یاد کتگ۔
من وتی تنگویں بیلاں وتی وانوکاں اے جست کنگ لوٹاں کہ ھمے پارلیمنٹ ءِ پُجاری ئیں پارٹیانی اد ءَ رول چے اِنت؟ ایشانی کرد چے اِنت۔ یکجاھے وت ءَ بلوچ رھشون گْوش اَنت۔ راجانی رھشون انچو بنت؟ ھمنچو لگور بنت کہ گپّے ھم جت مہ کن اَنت؟ چمّ اِش جھل کتگ ءُ نشتگ اَنت۔ مات ءُ گوھارانی برھنگی ءَ سیل کن اَنت۔ آیا بلوچ کماش یا بلوچ رھدربر پیش ءَ ھمے ڈول ءَ بیتگ اَنت؟ انچو بے ترک ءُ توار بیتگ اَنت؟ بلوچ گوش اِیت کہ
برات گوھارانی آھنیں پَل اَنت
پت جنکانی ساھگ اَنت سارتیں
مات جنکانی شَکّ ءُ آدینک اَنت
ھما برات کہ بلوچانی زالبولانی ننگ ءُ ناموس ءُ ازت ءِ پَل بیتگ اَنت کج اَنت مرچی؟ دومی نیمگ ءَ پد ءَ ھمے مردم گْوش اَنت کہ ما بلوچ ءِ ھاتر ءَ پارلیمنٹ ءَ شُتگیں۔ اے سیاھیں دروگ بند ئے تو۔ اے واجہ تئی گپ سیاھیں دروگے۔ تو وتی لاپ ءِ پر کنگ ءَ پارلیمنٹ ءَ شُتگ ئے۔ وھدے کہ بلوچ ءِ ننگ ءُ ناموس لیلام اِنت ءُ تو ھچ نہ سُر ئے یک بیانے ھم دات نہ کن ئے۔ تو چوں وت ءَ بلوچ ءِ رھشون گوش ئے؟ بے متیں سربتگ! بلوچ ءِ رھشون مرچی گوں بلوچ ءِ دژمن ءَ دیم پہ دیم اَنت ءُ وتی سران اِش کپن بستگ۔ تو چم چو میش ءَ جھل کتگ اَنت سیل چار ئے۔ ڈاکٹر ناگمان ءِ اے گپ مدام من ءَ یات کَیت
"بلوچ رھشون ھشتر مرگ اَنت۔ بال کنگ ءِ وھد ءَ گْوش اَنت کہ من ھشتر مُرگیاں”
ھشتر چوں بال کنت۔پارلیمنٹ ءِ وھد ءَ گوش ایت کہ من مُرگیاں۔ مرگ ءَ چوں بال بندگ بیت۔ منی واجہ تو ناں مرگے ئے ناں ھشترے ئے۔ تو چم جھلیں لگورے ئے۔ بلوچ زالبولاں ما کھریں زمستانی بانگواھاں وتی بچیگ اے داب ءَ نازینتگ اَنت۔
الّا من ءَ بچّے بہ دات
زھمے چِناں لانک ءِ دیاں
دمبال ماں راجی کوپگاں
ماں لشکر ءِ ھمراہ کناں
کجام لشکر؟ ھما لشکر کہ وتی گوھارانی، وتی ماتانی، وتی زالبولانی پانک ءَ جت بہ کنت۔ وتی گلزمین ءَ پدجت بہ کنت۔ اے بلوچ ءِ پلسپہ اِنت۔
تپاکی آجوئی ءِ مان زمان اِنت
بلوچستان آجو بات
***
