پُل کُرتگ ھزار رند ءَ ڈُنگاں چہ ھمے زیداں
انگت ھم دگہ ڈنّی دستان اِنت بلوچستان
میراس نہ اِنت میر ءُ سردار ءُ نوابانی
جھگیر پہ وتی سولیں بچّان اِنت بلوچستان
گْوستگیں روچاں من ناکو رگام نامیں مردے ءِ نبشتانک دیست۔ ھمے نبشتانک کہ من ونت دل ءَ سکین دات کہ چیزے نبشتہ بہ کناں۔ مرد ءَ راست ءُ تچکیں گپ نبشتگ اَت۔ مئے چاگرد نہ زاناں چونیں ھَوپے ءَ گپتگ، چونیں نادْراھی یے ءَ گپتگ۔ چونیں کورمیمی یے ءَ گپتگ کہ دُزّ ءَ پارسا بہ گْوش۔ منشیات پروش ءَ میر بہ گْوش۔ نا انساپی ءَ انساپ بہ گْوش۔ زردار ءُ راج دژمن ءَ سردار بہ گْوش۔ لَنڈر ءَ ھانوادہ بہ گْوش۔ چوناھا چاگردی ھرابی یا نزوری سرجمیں راج ءَ پولنگ کنت۔ مئے چاگرد وھداں چوش نہ بیتگ۔ میر ھما اِش گْوشتگ کہ آئی ءَ وتی راج ءِ رھشونی کُتگ۔ راجپھازی کُتگ۔ وتی راج اِش چہ ھرابکاری ءَ پلگار اِتگ۔ مرچی نہ زاناں چونیں دھرے آتکگ کہ دز پارسا اِنت، دروگبند راست گْوش اِنت۔ منشیات پروش میر اِنت۔ مُلّا پازل گْوش اِیت،
آکلاں سسّا کن اِت کہ کشّ اِتگ جُمپاں سرے
پہ نشان پیداگ نہ بیت ماتکوہ ءُ بُرزیں تیھُرے
کائمیں راجاں نہ منتگ یک کماشے مھتریں
ماجبت اَنت واجھاناں زر ھریدیں نوکرے
اد ءَ مُلّا زات ءُ زُریات ءِ گپ ءَ نہ اِنت۔ اسل ءُ نکل، بود ءُ نابود ءِ گپّ ءَ اِنت۔ اد ءَ مُلّا ءِ مُراد ایش اِنت کہ بے ارزشتیں مردم، دز ءُ دروگبند ءُ راج دژمناں مرچی نام کشّ اِتگ۔ بلے اسل مردم بزاں راج ءِ دوزواہ، راجپھاز، راجی سروکءُ راجی بامرد وھد ءِ دنز ءُ مُجاں اندیم اَنت۔ وھدے کہ چاگرد پولنگ بیت۔ گُڑا ھما راج ھم اے دابیں جاوراں دچار بیت۔ اد ءَ ورنا ءُ وانندھانی بلاھیں زمہ داری یے کہ آ وتی راج ءَ سرپد بہ کن اَنت کہ مئے ءُ شُمئے دوست کے اِنت ءُ دژمن کے اِنت۔ پرچا کہ ورنا مئے راج ءِ باندات اَنت، راج ءِ باندات دائم ءَ راج ءِ آکبت اَنت۔ داں دوست ءُ دژمن پجّاہ آرگ مہ بنت تچکیں راہ ءُ رھبند گرگ نہ بنت۔
ءُ کسے پہ اے منشیات پروشاں، چوش کہ بلوچ اَنت تو گْوش ئے۔ اے منشیات پروش ءُ بدکاریں ءُ سرکاری چریکاں اُمیت مہ بند اِت۔ پرچا کہ اے ھما زوراورانی واست ءَ کار کن اَنت کہ آیاں چانیگ ءُ دپارے بہ رس اِیت۔ بلوچ گْوش اَنت کہ
چَلّ ءُ گَڈّگ ءُ سبزیں کاہ
بکّال ءِ بُز ءَ تاوان اَنت
اے مرد کہ ھیرون کار اِیت بھا کنت۔ اے مرد ءَ تو چوں میر گْوش ئے؟ اگاں منشیات پروشی میری اِنت گُڑا درستیں منشیات پروش واجہ اَنت۔ وھدے کہ ایشاں راج ءِ واگ دست ءَ بنت۔ راج ءَ کج ءَ سر کن اَنت۔ مولوی روانبد گْوش اِیت
من نہ نالاں چہ دست ء ڈنّیگاں
ٹپ من ءَ مان اِنت از وتی کاٹار
ءُ ھمے سیاسی پارلیمانی پارٹی اے گپ ءَ سک وش بنت کہ منشیات پروشے مئے پارٹی ءَ ھوار بہ بیت ءُ مارا زرّ ءُ مال بہ دنت، پہ ما اوٹ بھا بہ زیر اِیت ءُ بیار اِیت۔ دیم ءِ گچینکاریاں مارا بہ کٹّارین اِیت۔ تُپنگ ءِ ترس ءَ ءُ زرّ ءِ لالچ ءَ مھلوک ءَ مئے نیمگ ءَ بیار اِیت۔ اے پارلیمانی پارٹیاں چہ کجام امیت دارگ بیت؟
گنوک اِنت دل کہ وشیں ھال لوٹ اِیت
ماں ڈُکّالاں بھاری سال لوٹ اِیت
البت مئے وانندھیں ورنایاں اے ڈُبّہ زیرگی اِنت۔ چہ اے سلکاریں میر ءُ واجھاں وتی چاگرد ساپ ءُ پلگار کنگی اِنت۔ دیم ءَ شُتگیں راج یا مھزبیں راج اے دابیں سروکاں وت ءَ دیر دار اَنت۔ اے سلکاریں واجھانی سوشل بائیکاٹ کنگی اِنت۔ ناں ایشانی پُرساں روگی اِنت ناں ایشانی نادْراھیاں روگی اِنت، ناں کہ ایشانی شادھاں گوں ھوار بیگی اِنت۔ اے ناسور اَنت۔ بزاں شُومّک (کینسر) اَنت۔ شُومّک ءِ ریش ءَ بُرّ اَنت ءُ دور دے اَنت داں کہ سرجمیں جسم سان مہ زیر اِیت۔ اے ڈولیں سروک ءُ رھشوناں مردم وت ءَ دیر بدار اِیت۔ پرچا کہ اے ھم شُومّک اَنت۔ انچوش کہ اے ریاست یا بکشو تئی ازلی دژمنے۔ ایشی ءِ کُمک کار، ایشی ءِ ھمراہ، ایشی ءِ چاریگ ءُ پاسیگ ھم تئی ازلی دژمن اَنت۔ اتا شاد گْوش اِیت
مہ گنداتوں بھارگاھاں چشیناں
دلاپوں من کہ ویرانی یے بیت
اے گپ چہ گْوستانک ءَ پدر اِنت کہ ھرچ زورگیرے ءِ جھد ھمیش بیتگ کہ آ آجوئی لوٹوکیں راجاں پْروش بہ دنت۔ پمیشکا زورگیر چہ ھما راج ءِ تہ ءَ پہ وت ءَ دوست پیداگ کنت۔ دلّار پیداگ کنت۔ کمک کار پیداگ کنت ءُ ترا پروش دنت۔ چاگردی نزوری دیم ءَ کہ رو اَنت راجی نزوری جوڑ بنت۔ گُڑا اد ءَ ھما زمیر پروشیں واجہ ءُ میر ءُ سردار ءُ نواب سوب کن اَنت۔ اے پہ شُما وشھالی نیار اَنت۔ زور ءَ وتی باسکاں بہ دے اِت۔ بلوچ گْوش اَنت
چہ بالیں کپوت ءَ
کپتگیں جِنگے گِھ اِنت
راج ءِ اولی پرز گیشتر ندکارانی زمہ واری اِنت کہ راج ءَ سرپد بہ کن اَنت۔ ھر کس ھما کار ءَ کہ کُت کنت بہ کنت ئِے۔ پرچا کہ راج ءِ گھبودی ءِ ھاتر ءَ ھر یکّے ءَ وتی پڑ ءَ کار کنگ لوٹ اِیت۔ سرمچار وتی کار ءَ، ندکار وتی کار ءَ، رُژنا پگر وتی کار ءَ، زالبول وتی کار ءَ، پوریاگر وتی کار ءَ، دھکان ، مید ارزال ھر یکّے وتی کار ءَ بہ کنت. گُڈ سر ءَ من وتی نبشتانک ءَ اے شیر ءَ گوں آسر کناں
کلم کہ مھر ءُ وپا ءِ نام اِنت
کلم مئے دین ءُ ھدا ءِ نام اِنت
کلم کہ رُژن ءُ تلاھیں بام اِنت
کلم ءَ کہ پروش ئے
کتاب ءَ کہ سوچ ئے
بزاں تو کبر ءَ وتیگ ءَ کوچ ئے
تپاکی آجوئی ءِ مانزمان اِنت
بلوچستان آجو بات
دلگوش: اے نبشتناک ءِ ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جندئیگ اَنت۔ نبشتانک ءِ تہے ھیال ءُ لہکہاں گوں ادارہ ءِ تپاکی المی نہ اِنت ۔ادارہ سنگر
***
