ڈاکٹر دین مھمد بلوچ ءَ ھما سرزمین ءِ سر ءَ وتی چم پچ کُت اَنت، آئی ءِ سر ءَ گام جَنَگ دربُرت ءُ آئی ءِ ھاک، دنز ءُ گُباراں بگر داں ھما سرزمین ءِ مردُماں گوں بے کساس مھر ھست اَت۔ سرزمین ، راجدپتر ، دودمان ءِ تب ءُ جاوراں شرّیں وڑے ءَ سرپد اَت۔ آئی ءَ زانتگ اَت کہ چے وڑ ءَ یک دُودا گورگیج ئِے ءِ چم نیمروچ ءَ کمے اُبینگ بنت گُڑا بیبگر پُژ نامیں مردے کَیت ءُ ھما سرزمین ءِ سمّی ءِ مال ءُ دلوتاں رُمبینیت ءُ بارت۔ آئی ءَ اے ھم زانتگ اَت کہ ھما سرزمین ءَ سمی ءِ کُمک ءَ دُودا ھپتاد ھمراھانی گون ءَ وتی سرانی کربانی ءَ دَنت، بلے ڈاکٹر دین جان وھد ءِ گاماں گوں رُستگیں مردمے اَت۔ آئی ءَ زانتگ اَت کہ نوں وھد بدل بوتگ ، شپ ءِ تھارونکی ءَ بیبگر تھنا گوگ رُمب نہ دنت ءُ نہ بارت ، بلکیں ھزاراں زندگیں اِنساناں بارت ءُ گار ءُ بیگواہ کنت۔ پرچا کہ نوں نیمروچاں یک دُوداے واب نہ کپتگ ، بلکیں بازیں دُوداے گوں پچیں چماں واب کپتگ اَنت۔ آیانی پاد کنگ ءَ دگہ سمّی یے توارے پکار اِنت۔ پمیشکا وھدے ڈاکٹر دین جان ءِ لوگ ءَ جنکیں زھگے ودی بوت گُڑا آئی ءَ نام سمّی ایر کُت۔
ڈاکٹر دین جان ءِ گُلزمین ءَ میر دُودا ءِ باھوٹ سمّی ءِ لُٹ ءُ پُل ءِ ھال دُودا ءِ مات ءَ سر بیت، گُڑا آ بے کرار بیت ءُ تچان ءَ کَیت دُودا ءِ لوگ ءِ دروازگ ءِ دپ ءَ اُوشتیت ءُ گْوش اِیت۔ ” آ مرد کہ میاراں جل اَنت
نیمروچاں نہ وپس اَنت کُلاں”
مرچیگیں سمّی لھتیں ساھتاں پہ مال ءُ دلوتانی ھاتر ءَ نا، بلکیں دوازدہ سال اِنت پہ وتی آریپیں پت ءُ ھزاراں گار ءُ بیگوائیں براتانی ھاتر ءَ توار ءَ اِنت۔ مرچیگیں وھد ءِ دُوداھانی مات لوگ ءُ وابجاھانی دپ ءَ اُوشتاتگ ءُ بلوچی گیرت ءُ ننگ ءِ شگان ءَ جَنَگ ءَ انت۔۔۔۔۔۔۔۔ مرچیگیں سمّی وتی گار ءُ بیگوائیں مردُمانی ھاتر ءَ درکپتگ ءُ دگ، چار راہ ءُ پریس کلبانی دیم ءَ نشتگ۔ بلے مرچیگیں وھد ءِ چینچو دُودا ءَ چہ گْراں وابی ءَ بُست کُتگ ءُ چینچو گوں نوک سیریں جناں نیمروچاں وتی گورگیں کُلاں وش واب اَنت۔
مروچی ھما کہ بس پہ یک گونڈیں زمین ءِ چُنڈے ءَ جرگہ لوٹاھین اَنت ءُ آزمان ءَ سر ءَ زوراَنت ءُ دُودا بُوَگ ءُ پہ دپ ءَ بلوچی دودانی گپ ءَ جن اَنت۔ آیاں پرچا سرجمیں گُلزمین ءِ کبزہ گندگ ءَ نئیت۔ مروچی ھزاراں سّمی باھوٹ اِنت، بلے کُج اِنت ھما بلوچی گیرت، ننگ ءُ بلوچی زھرگ؟ کُج اِنت بلوچی زِدّ، کست ءُ بیرگیری؟ اے مردُم بلوچیت ءِ پدانکانی سر ءَ اُوشتاتگ ءُ سرداری، میری، ھان ءُ نوابی ءِ داواہ ءَ کن اَنت ۔ وت ءَ بگر داں وتی مردُماں ھمے پنجابیانی چانوگانی سر ءَ زندگ داشتگ اِش۔ آیانی بلوچیت پہ یک سمّی یے ءِ توار ءَ کُجا چہ پاد کَیت، مروچی ھزاراں سمّی، مھرنگ، ھسیبہ، سبیہ، سارین، سیما، زاکر ءُ راشد ءِ ماتانی دْروشم ءَ آواز دَیَگ ءَ اَنت بلے آیانی زمیر انچو واب کپتگ کہ دگانی سر ءَ واریں بلوچ مات ءُ گوھاراں بلوچ ھم نہ لیک اَنت۔ مروچی اِشانی گِندگ ءَ دُودا، بالاچ، اکبر ، اسلم، نوروز ءُ مھراب ھان ءِ ارواہ الم لرز اَنت کہ پنجابیانی اِسترگ ءَ چہ تْراشتگیں بُت کُجام بلوچیت، گیرت ءُ دود ءُ ربیدگ ءِ گپ ءَ جن اَنت؟
اسل ءَ بلوچی چے یے؟ بلوچی یک زندگیں لیکّھے ،زندمان ءِ یک تْرامے کہ زُوراکی ءُ تھاری ءِ بگیری ءَ گوں گھگیری ءَ بندوک اِنت کہ نزور تریں جاوراں ھم سر جھل کنگ ءِ جاہ ءَ گوں زُورگر ءَ دیم پہ دیم بوگ ءُ مِرگ ءِ سبک ءَ دنت۔مرچی کہ اے بلوچی ءِ سر ءَ ناز کنگ بیت، اے ھما بے بھائیں کار ءُ درورانی برورد اِنت کہ مئے پیر ءُ کماشاں چہ وتی گھگیری ءَ برجاہ داشتگ۔گْوستانک ءِ تاکاں لیٹین ءُ بچار چینچو زورگِر ءَ اے گپ جتگ کہ نزوریں بلوچ وتی سرڈگار ءِ سر ءَ یک روچے ایمنی ءَ نندگ ءَ نیل اَنت کہ اِد ءَ جپاکشی کنگ ءُ زورگِر بیگ ءَ ھچ نپ نیست۔ بلوچ ھما اِنت کہ گھگیری ءِ اے منگھیں ارزِشت ءَ برجاہ دار ایت ءُ مرچی سمّی ءُ دگہ مات ءُ گْوھار ھمےگھگیری ءِ زندگیں درور جوڑ بوتگ اَنت۔مئے چاگرد ءَ وھدے یک بُزدلے ءَ شگان جنگ بیت کہ منگلیک دست ءَ بہ کن اِد ءَ نزوری ءِ چیدگ منگلیک نہ اِنت، بلکیں گوں منگلیکاں بندوکیں جنین اِنت۔
بلے مروچی مانا بدل بوھان اَنت، ھمایاں کہ بلوچیت ءِ مزن مزنیں پاگ وتی سر ءَ بستگ، آ ھما ھد ءَ کوزہ گیر ءِ بُوٹانی چٹّگ ءَ جھل بوتگ اَنت کہ آیانی پونز نہ بلکیں سر ءِ بستگیں پاگ ھم دُژمن ءِ بوٹاں لتارگ ءَ اَنت، بلے ھمے دُژمن بلوچ میتگے ءِ سر ءَ بیڑ بارت چہ دُرستاں ساری منگلیکانی توار کَیت ءُ یک ماتے ٹوھیں لشکر ءِ دیم ءَ اُوشتیت ءُ بیھار دنت ءُ گْوش ایت کہ نبا کنے منی گِدان ءِ نیمگ ءَ بُروئے۔ وھدے بے دِلیں دُژمن شپ ءِ تھارونکی ءَ لوگاں دَور کنت ءُ براتے ءَ گار ءُ بیگواہ کنگ ءَ بیت ، گُڑا پد ءَ ھمے منگلیک توار کن اَنت ءُ یک گْوھارے تُوپّک ءِ نل ءِ دیم ءَ وتی برات ءَ گُلاھیش کنت ءُ گْوش اِیت نبا کنے منی تنگوھیں برات ءَ دست بہ جن ئے ، آ مِڑ اِیت گوں، منگلیگ پُرش اَنت ءُ آئی ءِ دست ءَ ھون کن اَنت بلے انگت آئی ءِ گھگیری برجاہ مان اِیت۔ وھدے دُژمن یک لاشے ءِ تُرس ءَ سرجمیں دگ ءَ بند کنت ، گُڑا اے بازیں گھنٹہ ءَ تراولیں پاداں گوں منگلیکاں توار گیجان ءُ سپر کنان وتی منزل ءَ سر بَہ اَنت۔ وھدے ھر کُجا کہ زھرشانی یے بیت، گُڑا اُود ءَ اِشانی منگلیکانی توار الم بیت۔ اے منگلیکانی توار ھر پریس کلب ءَ توار ءَ اَنت، مرچی ھم شال ءَ بگر داں کراچی ءَ ، کراچی ءَ بگر داں اسلام آباد ءَ پرزانہ ءُ سمّی ءِ منگلیکانی توار اِنت۔۔۔ اے منگلیک پاکستان ءِ اعلی ایوان ءِ دیم ءَ چو مَرگ ءِ ھما گُڈی گھنٹی ءِ داب ءَ توار ءَ اِنت ءُ ھمے گْوشگ ءَ اِنت کہ نوں تئی وھد ھلاس اِنت۔
اگاں راستی ءَ بلوچ گھگیری ءِ دَروَر کسے ءَ برجاہ داشتگ، گُڑا آ بلوچ مات ءُ گْوھار اَنت۔ اگاں راستی ءَ کسے بلوچ گْوشگ ءِ ھکّدار اِنت، گُڑا ھمے مات ءُ گْوھار اَنت۔ مروچی ما اے ھم گْوشت نہ کن اِیں کہ ھمایاں کْوزہ گیر ءِ گْور ءَ ساز ءُ باز کُتگ یا کہ پہ تُرس بے تواری ءِ دامُن گپتگ ءُ نِشتگ اَنت آیاں منگلیک دَست ءَ اِنت۔۔انا! پرچا کہ اے منگلیک بے دل ءُ کمزوری ءِ چیدگ نہ اَنت، بلکیں بھادری ءِ چیدگ جوڑ بوتگ اَنت۔ مروچی اے منگلیک توکل ءُ مُھکمی ءِ درور جوڑ بوتگ اَنت ، اے منگلیکاں مستقل مزاجی ءِ اھد کُتگ ءُ بلوچ مزاحمت ءِ جار پرّینتگ ۔
ھما کہ آیاں زندگی چہ مزاحمت ءَ گیش دلگوش داتگ ، ھما کہ آ پاگ ءِ پیچ ءُ تاباں بلوچیت ءَ پٹّ ءُ پول کن اَنت ، ھما کہ آیانی کُرشی ءُ تخت پوجی بوٹانی دیم ءَ زینکودگ ، ھما کہ آ مزاحمت ءَ برات ءِ گردن سر ءَ کارچ ءُ چاکو ءَ چرّینگ ، ھما کہ دُژمِن ءِ تُرس ءُ بیمّ ءَ برداش ، چیر بُوَگ ءُ ساز بازی ، سُھل ءُ تران ، مذاکرات ءِ پُژدر ءَ کْوزہ گیر ءَ را جاہ دَیَگ لیک اَنت ، آ اے گپ ءَ شر بزان اَنت!
بلوچیت ھمے چُوڑی ءُ منگلیک اَنت ، بلوچیت اسلام آباد ءَ نِندوکیں مات ءُ گْوھار اَنت ، مزاحمت ڈاکٹر دین جان بوتگ ءُ مزاحمت سمّی اِنت ۔
ھمے بلوچ مزاحمت ءِ رنگاں مُلا رگام واشی گوں اے لبزاں درشان کنت ۔
ترجمہ:
“وھدے کپودر ءُ شاھین یکجاہ بہ بنت
ھونواریں گُرگ پسانی دیمپان بہ بیت
اگاں پشی روگنانی پاسبان بہ بیت
اگاں آس ءُ پژم ھمزبان بہ بنت
اگاں آھو گوں شیر ءَ ھمسفر بہ بیت
انار چو ارزن ءِ دان ءَ کسان بہ بیت
زِر ھُشک بہ بیت ءُ راہ بہ بیت
ماھیگ پٹ ءُ میدان ءَ تچگ ءَ بہ بنت
اگاں بیست ءُ نُھ ءِ شپ ماھیکان بہ بیت
ھما وھد ءَ بہ گندے منی کینگ کمتر بہ بیت
بہ گندئے ھما وھد ءَ منی ءُ تئی تران بہ بیت”
