جام دُرّک گْوش اِیت کہ
وش نہ اِنت جنگانی بدیں بولی
کے وتی دوستیں مردماں رولی
رھم الی مری گْوش اِیت کہ
سیت ماں شکّلیں جنگان اِنت
ھیرانی تمن ویران اِنت
بالاچ گورگیج گْوش اِیت کہ
بیا منی جنگانی نکیب سوھیں
ھمدل ءُ ھم ستک ءَ رویں باریں
چہ کہ منی بیر گوں دژمناں گار اِنت
کمبریں گونچان سر ءَ باریں
توبہ چہ گونچان ءَ دو بندین ءَ
ءُ کلّیانی بنداں وروکیناں
بلوچ یک بتلے گْوش اِیت لجّ ءُ ننگ ءِ بابت ءَ
بلوچ پہ کپتگیں لجّ ءَ
سد ءَ پہ سے سد ءَ زیر اِیت
جَو ءَ پہ مھلبیں گندیم
جنگ وشیں ھبرے نہ اِنت۔ جنگ چو آس ءَ اے دیم ءُ آ دیم دمّال کنت ءُ سوچ اِیت۔ بلے اد ءَ بلوچ گْوش اِیت کہ "آس کہ کپ اِیت ترّ ءُ ھشک نہ چار اِیت”۔ راجانی سر ءَ انچیں جاورھال کیت کہ راج ءَ ابید جنگ ءَ دگہ راہ نہ بیت۔ مرچی بلوچ ھمے دابیں جاورھالاں دچار اِنت۔ بلوچ ءِ واست ءَ دو راہ اَنت۔ اولی ایش اِنت کہ بلوچ وتی آجوئی ءَ زور شمشیر بہ گیپت۔ دومی ایش اِنت کہ چمّاں جھل بہ کنت ءُ زوراک ءِ گُلامی ءَ بہ منّ اِیت۔ سیمی راہ ءِ جند نیست۔ مروچی بلوچ ءِ آجوئی ءِ پنچمی جنگ اِنت۔ بلے انشلّا کہ گُڈّی جنگ اِنت۔ سوبمندی ءِ جنگ اِنت۔ اے جنگ ءِ سوبمندی یکدستی ءُ تپاکی ءِ لوٹ اِیت۔ بلوچ نی سرپد اِنت کہ نندگ پہ بلوچ ءَ روچ پہ روچ گیشتر تاوان اِنت۔ بلوچ ءِ مال ءُ مڈّی بھا بیگ ءَ اَنت۔ بلوچ ءِ ننگ ءُ ناموس دست ء ڈُنگان اِنت۔ نی بلوچ ءِ واست ءَ دگہ راہ ءُ در پشت نہ کپتگ۔ انچوش کہ بلوچ گیشتر ودار کنت تاوان ھم گیشتر بنت۔ نمیرانیں اتا شاد گْوش اِیت۔
کے ماں ویراناں چراگاں بال اِیت
دل گنوک اِنت کہ شپاں ڈوبار اِیت
بد ھما اِنت کہ منی مرگ ءَ پد
کَیت منی کبر ءِ سروناں نال اِیت
تو منی ساھگ ءِ سارتیں آپ ئے
من مہ باں روچ ترا پیلّاش اِیت
مرچی بلوچ ءِ جنگ ءَ بکشو سک نزور کُتگ۔ مرچی بلوچ ءِ رسانکدر ءَ ھم دژمن پاشک کُتگ۔ ھمے سوشل میڈیا ءِ وسیلہ ءَ بلوچ ءَ دژمن ءِ پندل ماں میان استمانی جھان ءَ پدّر کُتگ اَنت۔ مرچی بلوچ یاگی اِنت۔ بلوچ ءِ زبان، بلوچ ءِ لبزانک، بلوچ ءِ نَد ءُ بلوچ ءِ تُپنگ ھم یاگی اَنت۔ بلوچ مرچی تپاک اِنت۔ منزور بسمل گْوش اِیت
زبان ھر کسی نام ءَ بلے اے دل تئی وتی اِنت
ھمے مئے زند ءِ متاہ اِنت ھمے مئے شائری اِنت
ھسد ھُشتر ءَ براہ اِیت کودکی زھگ ءَ
منی زبان ھمیش اِنت تئی ھیال چی اِنت؟
بلوچ ءِ ھون رائیگان نہ بیت۔ بلوچ ءِ ھون گُلزمین ءِ آجوئی ءِ مستاگ اِنت۔ مرچی دژمن ھم آ وھدیگیں دروشم ءَ نہ اِنت۔ بلوچ ءِ آجوئی جنگ ھم وھدیگیں وڑ ءَ نہ اِنت۔ اد ءَ منی مول ءُ مراد ایش اِنت کہ دژمن ءَ چہ وتی شومیں کرداں ھمساھگیں مُلک چہ وت ءَ آزار کُتگ اَنت ءُ پاکستان ءَ نشتگیں راج ھم تراک دل کُتگ اَنت۔ چوش کہ بلوچ، پٹان، سندی، مھاجر، سرائیکی، گلگت بلتستانی ءُ ھر کس چہ بکشو ءَ مرچی بیزار اِنت۔ ھمے داب ءَ بکشو وتی ھمساھگیں ملکاں دائم ءَ کاٹ ءُ واٹ اِنت۔ ءُ پد ءَ یورپی ملکاں ھم بکشو ءَ را دست بڈّ ءَ جتگ۔ مرچی سک ڈالچار اِنت۔ چیزے وھد اِنت کہ بکشو ءَ یورپ ءَ پُل پانچ کتگ ءُ دروگ بستگ مروچی آ دروگ پاشک بیتگ اَنت ءُ نی گیشتر ارب ملک ھم بکشو ءَ زانگ ءَ اَنت۔ ءُ انچوش کہ من پیش ءَ گْوشت۔ بلوچ ھم پیشی داب ءَ نہ اِنت۔ بلوچ ءِ جنگ مرچی ٹَکّی (قبائلی) جنگے نہ اِنت۔ بلوچ ءِ جنگ ءِ واکدار مرچی ٹَکّی نہ اَنت مرچی بلوچ ءِ جنگ ءِ واکدار وانندہ ءُ زانتکار اَنت۔ اے جنگءَ بلوچ باید اِنت کہ سوبمند بہ بیت۔ بکشو ءِ زلم ءُ زوراکی بلوچ ءِ جنگ ءَ وت مھکم کنت۔ بلوچ زالبولانی ءُ نیاڑیانی سر ءَ بکشو ءِ زلم نی چہ اوپار ءَ گْوستگ۔ مرچی بلوچ ءِ ھرچ گِس پُرسیگ اِنت۔ اے گار ءُ بیگواھیں ورنایانی جتائی بکشو ءِ ھلاپ ءَ بلاھیں جنگے۔ اے جھان ءَ منّگ بیتگ کہ زبردستی راج دارگ نہ بنت۔ بلوچ ءَ وتی پیسلہ کُتگ۔ وتن یا کپن۔
مرچی ھرچ ازّت داریں بلوچ ءِ راجی پَرز اِنت کہ وتی نکان ءَ ھوار بہ کنت۔ سیاستدان، نبشتہ کار، شائر، ندکار، میر، سردار، پوریاگر ھرچ کس وتی پڑ ءَ اے جھد ءَ کوپگ بہ دنت۔ اے گُلزمین ھرچ بلوچ ءِ مات اِنت۔ مات ءِ ھزمت سرجمیں بلوچانی ایمان اِنت۔ مرچی بلوچ زھگانی جون بلوچ راج ءَ توار کنگ ءَ اَنت۔ گار ءُ بیگواھیں بلوچ ماں زندان ءَ رُژن ءِ شوھاز ءَ اَنت۔ کسانسالیں گْوھار ماں دگانی سر ءَ گوں بکشو ءِ یزیدی لشکر ءَ دیم پہ دیم اَنت۔ مبارک کازی گْوش اِیت
اے اَیش ءُ نوش اے جوانی پہ ایمنی وش اَنت
تئی گُلزمین گلام اِنت بشانگ ءَ یل دے
تپاکی آجوئی ءِ مانزمان اِنت
بلوچستان آجو بات
***
