شیرزالیں شہید ملک ناز | میرین بلوچ

ننگ ءُ ناموس ءِ جہدکار ءُ انسانیت ءِ بیرک پان بانُک ملک ناز یزیدیں لشکر ءِ چیر ءُ اندریں کارندہاں بے دردی شہید کُت زُلم آماچ ءُ زدگیں راج پدا چہ یک شیرزالیں بانُک ملک ناز ءِ آں زبہر بوت ءُ شیر زال بانُکیں گُہار امارءَ چہ گِستا بوت ءُ راج دپتراں بانڈی ءِ نام دوبر زندگ کُت ءُ لشکر ءَ یک سیاہی ءِ مانشات روچ ءِ رہمانی یزیدیں لشکرانی چیر ءُ اندریں ادارہ، ڈیتھ اسکواڈ کیچ ڈنُک ءَ بانُک ملک ناز ءِ گِس ءَ دور کُت بلے شیرزالیں بانُک ملک ناز اے ڈُنگ ءُ دوزانی دیما یک مُہکمیں دیوار ءِ بیت ءُ وتی لج،ننگ ءُ ناموس ءِ رکینگ ءِ ھاترا پہ وتی بلوچ قوم ءَ وتی نگوریں جان کُربان کُت ءُ اے دوز ءُ ڈُنگاں پدر کنت ءُ ایزیں کارندہاں پدا تیر گواری کُت ءُ بانُکیں گُہار شہید کُت ءُ چار سالیں برمش ءَ ٹپی کُت پرچاکہ شیرزال بانُک زُلم ءُ زوراک ءِ ھلاف ءَ آواز بلند کُت ءُ وتی بلوچیت ءُ وتی زمیر ءَ زندگ ءِ داشت ءُ شیرزال بانُکءَ انسانیت ءُ ننگ ءُ ناموس ءِ جار ءَ ہر جاہ سر کُت
ءُ ڈیتھ اسکواڈ ءِ کارندہانی نہ ایوکا تربت ءَ بلکیں سرجمیں بلوچستان ءَ آواز بلند بیت ریلی جلسہ ءُ جلوس بیت ءُ سُرنائیں ریاست ءِ ڈیتھ اسکواڈ ءِ کارنداں چو نہ زانت کہ حق ءِ مرگ نوکیں زند ءِ مستاگ انت
ءُ انسان ءِ جوڈ کُرتگیں تیر ءُ تپُنگ انسان ءَ گار ءُ بیگواہ کُرت ناکنت ءُ شہادت جھد ءَ زندگ داریت ءُ امے جھد ءِ ھون درچک ءَ آپ دنت ءُ زندگ داریت
ءُ ایوکا پہ برمش نا بلکیں بلوچ قوم ءَ پدا یک ترپوکیں استار ءِ سِست ءُ پدا یک نوکیں آشوب ءِ بنا بوت ءُ یک نوک ترپوکیں استار ءِ ودی بوت آ نوکیں استار برمش اِت، بلوچ قوم اِت کہ ہر میتگ ءُ ہر جاہ ءَ آواز بلند کُت تربت ءَ بگر داں لیاری ءُ بلوچستان بلکیں ھالمی دنیا ءَ آواز بلند اِت
یزیدیں کارندہاں بانُک ملک ناز ءَ شہید کُت بلے ملک ناز ءِ پگر ءُ ھیال جھد زندگ انت ءُ ملک ناز نمیران انت شہید ملک ناز مئے چمانی اندرا نیست ءِ بلے دلانی تہا زندگ انت چیاکہ شہید نمیراں انت است ءُ ھیات انت
ءُ باز وشیں گپ امیش انت کہ بلوچ قوم ءَ مارت پہمیت کہ مئے دوست ءُ دژمن کئے اَنت؟
انچو کہ مئے دانشور ءُ نبشتہ کار منظور بسمل ءِ سیاسی ءُ لبزانکی تِینّ ءُ تاپگ الم شُما وانتگ اگا ناوانتگ بلے الم بوان ءِ وتا پجّہ بیار، بلوچے بُو، یکے بُو، یک توارے بُو، یک توانے بُو، گڑا تو وتا منّیت کنئے
چیا یک راہے نہ گِریں ءُ رہادگ نہ بیں
ما چیا وتی بہر ءُ بانگ کنوک ءَ بے سوب نہ کنیں؟
مئے درد یک، مارشت یک، راہ یک، منزل یک، مرگ ءُ زند یک، جند یک، کار ءُ کار پد یک، گڑا ما چیا ہم پَتّ نہ بیں؟
ہم سَنّت نہ بیں؟ سِرکِچّ نہ وریں؟
چیا تِینّ ءُ تاپگ ایں؟
مروچی یک باز وشیں گپ ءِ شِنگ انت کہ بلوچ سِلاہ بندیں تنظیم ءَ یکجاھی ءِ جار جتگ انچو کہ براس ءِ نام ءَ زانگ بیت ءُ اے سکیں وشیں گپ ءِ کہ بلوچ تنظیم یکجاہ انت ءُ براس ءَ وشیں وشیں کار کُت لشکر ءِ بازیں کارنداہاں کُشت ءُ ٹپی کُتاں ءُ مال ءُ مڈی ءِ وتی کُتاں بی ایل اے، بی ایل ایف ءُ بی آر اے ءُ بی آر جی ءَ ابید سندھو دیش لبریش آرمی ھم ھوار بوتگ ءُ دومی نیمگا یکجاھی ءَ کس پروش دات نہ کنت چیاکہ یکجاھی ءَ برکت است دژمن تو وتی جاہ ءَ، سرجمیں دنیا یکجاھی ءَ پروش دات نہ کنت
انچوکہ استاد اسلم گوشی کہ اما یازدہ سنگت بوتگاں انچو کہ کترہ کترہ ءَ دریا جوڈ بیت انچو ما یازدہ ءُ دوازدہ، سد ءَ چہ ہزاراں سرمچنڈ جوڈ بوتگاں
ءُ بس دل ءِ تہا منی مُدام یک تُرس ءِ استگ اَت
کتاب ءُ قلم ءَ ابید ھم ترس ھلاس نبوتگ وھد ءِ تپنگ چست کنگ ءَ ابید بلے اے تُرس ھم انگت ءَ استگ ات
بلے آ تُرس دژمن ءِ تُرس نا ات،
بلکیں آ ترس قوم ءِ ترس ات کہ قوم منا یلہ مداں بلے نو آہ ترس کم کم ءَ ھلاس بوانیں چیاکہ قوم ءَ ماریتگ ءُ پھمیتگ ءُ نی قوم باشعور انت ءُ نی قوم ءِ تہا سرپدی اتکگ بانُک ملک ناز ءُ برمش ءِ کوکّار ءُ سلوات سرجمیں قوم ءَ آواز بلند کُت امے وڈا وتا پجّہ بیارے، تپاک ببے، بلوچے ببے، یکے ببے، یک توارے ببے، ھم پَتّ ببے، ھم شور ببے، یک توانے ببے، یکدل ببے، گڑا اَمّا وتا منّیت کُت کنیں
بلوچستان آجو بات