مات مُود بندیں گْوانزگ ءَ بندیت
کُنگُریں بچّاں پہ لیلو چنڈّینیت
بلوچ راج ءِ سَر مُدام، ھر دَور ءُ باریگ ءَ سربلند بوتگ ءُ ھست اِنت۔ آدِل نوشیروان ءَ بِہ گر دانکہ مرشی (مرچی) بلوچ راج گوں وتی سربُلندی ءَ ماتیں گُلزمین، ءُ نیلیں زِر ءُ راجی پجّار ءِ رکّینگ ءَ مُدام سِلاہ بند بوتگ۔ دُگنیا ءِ راجدپتر ءُ گْوستانک ( تاریخ ) ءَ بِہ چار ترا ھمے سما بیت کہ ھزار سال ءَ شہ( چہ ) گیش بلوچ راج گُلامی ءِ منّوگِر نہ اِنت، ناکہ بوتگ۔۔۔۔۔۔۔۔
بلوچ راج ءَ مُدام پہ وتی ھکّ ءُ اُگبالانی پھریزگ ءِ واستا سِلاہ چست کُرتگ ءُ دُژمِن آئی جِند ءِ سنگر ءِ توک ءَ الگرد ءُ وتی توار بُلند کُرتگ۔ آدِل نوشیروان ءَ بِہ گِر تاتار ءُ کاجار ، پرتگال ءُ دانکہ برٹش ءِ ھِلاپ ءَ ھر سنگر ءِ تہ ءَ بلوچ پہ وتی شُناس ءِ رکّینگ ءَ جنگ ءَ ساجو بوتگ۔ ھمل ء جیئند ءَ بہ گر دانکہ برگیڈ مجید ءَ اے جنگ ھمے وڑ ءَ بلوچ نرمزاراں وتی سینگ ءَ ایر کِرتگ ءُ ماتیں گلزمین ءَ گوں وتی ھوناں بانور کنگ ءَ اَنت۔
پمشکا ھر دَور ءُ بارِیگ ءَ بلوچ ءِ گلزمین ءُ زِر ءِ جنگ ءِ تھر بدل بوھان ءُ گوں نوکیں جنگی دْروشماں ڈیھ ءِ نرمزاراں وتی جُھد گشاد ءُ دُژمِن ءَ را نِزور کُتگ۔
ھمے وڑ ءَ دُژمِن ءَ را کلوہ دَیگ ءِ ھر وڑیں جنگی رِپک ءُ ھُنر پیشدارگ کہ بلوچ پہ وتی ماتیں گلزمین ءُ نیلیں زِر ءِ پاسپانی ءَ مُدام سِلاہ بند اِنت۔ ھمے کُربانیانی لوٹ ءِ رِد ءَ برگیڈ مجید ءِ ساھگ ءَ جنرل اسلم بلوچ ءُ لُمّہ یاسمِین وتی تنگوئیں بچّ کسانسالیں ریھان جان ءَ آجوئی ءِ بیرک ءَ بڈّ ءَ ماں پُوش اَنت، پہ نرمیں بوسگ ءُ شھدیں بچکندگے گُلزمین ءِ رکینگ ءَ راھی کن اَنت۔
چوش کہ سر بکشوک ءُ پِدائی ئیں ریھان جان یکرندے پد ءَ برگیڈ مجید ءِ اے راہ ءَ یک چیدگے مک کنت ءُ دُژِمن ءِ دل ءِ توک ءَ یک ترسناکیں بیمّے کار اِیت ءُ وتی ماتیں سرڈگار ءِ ھکّ ءَ ادا کنت۔ گوں ریھان جان ءِ اے کُربانی ءَ ھور مجید برگیڈ ءِ جھد ءِ بیرک یکبرے پد ءَ سارتیں کَوش ءِ شِیکّگاں چنڈّ اِیت ءُ دُگنیا ءَ را اے کلوہ ءَ دنت کہ نُوں بلوچ راج پہ آجوئی ءِ دزگِرگ ءَ ھِچّ چیزّ ءِ کُربان کنگ ءَ چک ءُ پد نہ بیت۔
ھمے داب ءَ پہ ماتیں دیار ءِ رکّینگ ءَ ریھان جان ءِ اے جھد برورد کار اِیت ءُ سربُلندیں اُمر جان ءِ وڑیں پُسّگ وتی سِرین ءَ بند اَنت ءُ وتی نُگرھیں ءَ جان ءَ پہ ماتیں دیار ءَ ندْر کن اَنت ءُ اے جھد ءِ بیرک ءَ بُرز ءُ بُلند کن اَنت۔ ھمے وڑ ءَ کراچی ءُ گْوادر ءِ توک ءَ یکبرے پد ءَ بلوچ نرمزاریں پُسّگ وتی نگرھیں جاناں پہ گلزمین ءَ کولیگ کن اَنت۔ انچو گّوستگیں روچاں نوشکی ءُ پنجگور ءَ بلوچ شیر ءُ ملّ مِڑوکیں پُسّگ دُگنیا ءَ را پیشداشتگ ءُ دُژمِن ءَ را کلوہ داتگ کہ
تو پہ کُشگ دستاں مدار ما ھم سر ءَ بستگ کپن
تارونکی ءِ سْیاھیں شپاں آزاتی ءِ روکیں چراگ
بلوچ پُسّگاں گوں وتی اے کُربانیاں دُگنیا ءِ اندر ءَ راجدپترے نبشتگ کُت ءُ پیشداشت کہ نُوں بلوچ ھِچّ وڑیں کُربانی ءِ دَیَگ ءَ چَک ءُ پَد نہ بیت، ءُ ناکہ اے جنز دارگ بیت۔گْوستگیں روچاں شانزدہ پِدائیگاں وتی سئے روچ ءِ یکشلیں میڑ ءَ دُگنیا ءَ را شون دات کہ یک ایٹمی پاور ملکے گوں وتی مست ءُ گُروناکی ءَ چون ءُ چے پیم رُزوا بوت۔ ءُ آیاں وتی جُھد ءِ بیرک سربلند کرت ءُ برگیڈ مجید ءِ ارواہ ءَ را پہ دائِمی شات کُرت ءُ بلوچ ءِ اے جنز ءَ را گُشاد کُرت۔ نُوں دُژمِن دِلجم بِہ بیت کہ بلوچ راج ءِ اے راجی توار ھِچّ رنگ ءَ ایرموش نہ بیت دانکہ آجوئی ءَ۔۔۔۔۔
بلوچ ءُ بلوچستان سبزبات
***
