دومی بہر
ھمے ھساب ءَ وھد دیم ءَ روان کنت تاں دو ھزار سینزدہ 2013 ء بیت اے دؤر کیلکور ءِ آشوبی دؤر بیت مھلوک بلاھیں اُمیتے داریت کہ نوں مئے وت واجھی بیت ھردیم ءَ سرمچار زاھر بنت سیاسی کارکُن اوں بُنزہ ءُ دمگ سازی کنان بنت یکروچے منی کرا بی این ایم ءِ دو سنگت کئیت من ءَ گُشنت مئے گوم ءَ ھمراھ بو ما کیلکؤر ءَ یک بُنزھے ءِ ٹہینگ ءَ روگائیں تو لازُم بیا گوں من یک برے سر تاب دات کہ من ءَ بِل اِت من شائرے آں منی گوم ءَ سیاست نہ بیت من کہ جُنزئے ھکّ ءَ چیزے نبشتہ کُتگ انگت کناں بلئے من ءَ شُمئے گوم ءَ سَپر جنئگ تھمبُل نہ کنت بلئے اے سنگتاں من ءَ یلہ نہ دات کہ تو بس بیا گوں مار ءَ راھ ءُ دراں سوج بدئے من لاچار بوتاں سنگتانی ھمراھ بوتاں ما سرشپ ءَ ھما ھلک ءَ شُتیں کہ سنگت بُنزھ ءَ ٹہین اَنت اودا وش اتک ءُ دراھبات ءُ شام ءَ پد سنگتاں وتی بُنزہ ءِ گپ بندات کُت اَنت ھمے مردُم کہ بُنزہ ءِ باسک جوڈ بوھگ ءَ اَتنت من ھُبکہ بوتاں کہ اے گیشتر نشنل پارٹی ءِ باسک اَنت ھئیر من ھچ نہ گُشت ھمے کہ بی این ایم ءِ نوک باسک بنت اشاں گپ بندات کُت کہ شُما مارا گُش اِت بی این ایم ءَ بیااِت بلئے مئے ھلک ءِ کؤر ءَ بُرز ءَ کلُو سِلاہ بنداِنت کلُوئی برات بہار اوں سِلاہ بند اِنت ما وتی کؤر ءَ شُتگیں پیش بُراتگ پیسرا یکرندے کلُو ءَ مئے پِیش مانداشتگ اَنت شُما یکبرے اے کلُو ءَ چہ مئے سرا بگیج اِت ما رَند ءَ گُڈا شَمئے باسک جوڈ بیں اے سنگت کہ بُنزہ ءِ ٹہینگ ءَ اتکگ اَتنت پہک ھئیران بوت اَنت اے چونیں مُسیبتے بلئے چہ ھمے سنگتاں یکے بالگتر ءِ جند ءِ جاھمندے اَت دوھمی سنگت ءَ جُست کُت تو گُڈا اے جیڈھ ءَ سرپد نبوتگ ئے سنگت ءَ گُشت من سرپد بوتگاں بلئے من گُشتگ کلُو ءَ ما نئیلیں کہ شُمئے کؤر ءَ بہ گیپت شُمئے پیشاں مان بداریت دوھمی سنگت ءَ گُشت بس جوان اِنت شُما وتی بُنزہ ءَ اڈ دیئت ما کلُو ءَ لوٹائین ایں ادا نوں ھَند ءُ دَمگ مئے وتی مردُمانی دست ءَ اَنت کلُو شُمارا ھچ کُت نہ کنت بلئے مردُم ھچ تیار نہ اَتنت گُشت اش تاں کلُو مئے کؤر ءَ یلہ مہ دنت چدا مہ لڈّیت ما ایمِن نہ بیں آ دوھمی سنگت ءَ گُشت شراِنت شپ ءَ انتزار کنیں سُھب ءَ شُما یکے برواِت کلُو ءَ بیاراِت اشاں گُشت مارا تُرسیت کلُو ءَ مارا پاتراپ داتگ ھرکس کؤر ءَ بُرز ءَ بئیت من رَگبارے کناں ۔نوں دُرستیں دیوان ھُشک ءُ ھئیران بوت, من زانت اے ھُشکیں بٹاک جنئگ ءَ اَنت من کلُو ءُ آئی برات, مات ھانو شرّی ءَ دیتگ ءُ زانتگ اَتنت ما یکے دوھمی آنی لوگاں باز رَند ءَ شُتگ اَتیں ءُ کلُو چوناھ ءَ ماھ ءِ سرا یکبرے الّم منی کرا اتکگ اَت شئیرے گوشداشتگ اَت اَنچو کہ مردُماں چہ ھیدری کوش ءَ پَد کلُو ءُ مات ھانو وھمی کرار داتگ اَتنت ھمے پیم کلُو ءُ مات ھانو ءَ ھروھد وتی درد ءُ پریات بیان کُت اَنت من ءَ سک تُرسگ ءَ اَت کہ اے مھلوک اینچو پلینڈی کنئگ ءَ اَنت اے کلُو ءَ سرمچارانی دست ءَ کوشارین اَنت مات ھانو ءَ دگے کارچے پدا دلبندءَ جنائین اَنت جُھد ءَ اوں بنّام کن اَنت گُڈا من گُشت کلُو ءَ من کاراں کلُو کدی پہ اِل, ایم ,جی آنی واجہ بوتگ؟
آدوھمی سنگت ءِ چم روشنا بوت اَنت مئے بالگتر والا سنگت ءُ نوک بی این ایم ءِ آوکانی دپ ءُ دیم کمو تُرپش تَرّ اِتنت شپ ءَ ھمے پیسلہ بوت کہ انوں وپسیں سُھب ءَ کلُو ءَ من کاراں پرے واستہ شُما کس پریشان مہ بِت ھئیر شپ ءَ ما وپتیں سُھب ءَ چاہ ءِ ورگ ءَ پد من چہ ھمے نوکیں باسکاں گُشت من سینکل چلائینگ نہ زاناں شُما یکے من ءَ بہِ بَراِت شَمارا کلُو بلکیں کُشیت بلئے ھلک ءَ نیم کلاک ءِ راھ ءَ من وت رواں کلُو ءَ کاراں گُڈا یکے ءَ من ءَ بُرت وت چہ ھلک ءَ دُور اوشتات من شُتاں ھلک ءَ تاں ماسی ھانو نشتگ ءُ شہید بہار جانی زھگ ءُ گُھار من سلامے دات ءُ نشتاں مات ءُ گھاراں من ءَ وش اتک کُت من زانت ماسی ھانو گپ جنت ءُ چاھے گرادائینیت من زُوت زوت چہ ماتی ھانو ءَ پیسر گپ بندات کُت ءُ گُشت امّاں من ڈگاراں نبوتگاں من چاہ نہ وراں من ءَ پہ کلُو ءَ کاراِنت مات ھانو ءَ بلاھیں ٹہکے دات ءُ گُشت اَبی کلُو سرمچاراں تُرسینتگ باریں کُجام داز ءِ بُن ءَ چیراِنت شپ ءَ یک وھدے بلکیں کئیت من گُشت شر ماسی شپ ءَ کئیت سُہب ءَ منی کرا راھے بدئے من ھمے گپ جَت ءُ پُشت کُت پہ روگ ءَ تاں ماس ھانو منی ھمراھی ءَ گونیں ما کؤر ءَ جھل ءَ بوتیں من گُشت ماتی تو میا گوں جہل ءَ من رواں نوں وت ماس ءَ گُشت من تاں آ کؤر ءِ دل ءَ کاھاں گوں ترا کلوئی مانداشتگیں پیشاں پیشداراں ماکہ اتکیں کؤر ءِ دل ءَ تاں مردُماں ھمے پیش ءِ جند بُراِتگ کہ ھلک ءِ لانک بوج جاھِنت ماسی ءَ من ءَ گُشت کلُو ناسرپدے تئ کرا کئیت سرپدے کن ادا بچار اے تئ ماس ءِ,,,,,,,,,,, اندیمی پیش مردُماں بُراتگ اَنت کَمب کُتگ انت من وس کُتہ بلئے ناسرپدیں کلُو ءَ مانداشتگ انت اے کؤر ءَ برو جھل ءَ ھمیشانی میتگ ءِ کرا پیش بازاِنت کَمب بکن اَنت کؤر ءَ بُرزءَ اوں شوکیں پیش است ھماھانی اَنت مارا زمین نیست اَبی من کلُو ءَ راھ دیاں دلجم بو۔
بلئے ھمے سرمچاراں اگاں گندئے بُگش شُمئے ماس ھانو ءَ شُمارا سلام کُتگ گُشتگے کلُو ءَ من بنداں دگے رَند ءَ پیش مان نہ داریت یکیں رند ءَ بَکش اِتے من شُمئے ماتوں من ءَ زمین نیست من بروارے اوں اگاں شُما وش بِت ھمے چاریں کُڈک ءُ ھمے یکیں داز شُمئے مات ءِ اندیم اِنت ھمیشی بُرّگ ءَ مردُماں مئیل اِت ۔ اَبی چوناھا گپ چہ تو چیر نہ اِنت اے سرمچار بہار جانی سنگت اَنت ھرشپ کاھنت من نان ءُ آپ اِش دیاں منی زھگ اَنت منی ھلک ءَ کہ مہمان بنت من ھمے گپ ءَ گُشت اِش نہ کَناں من بہار جان ءَ گُشتگ تو بُگش اِش بہار جان ءَ گُشتگ ماتی ترا ءُ کلُو ءَ تُری بہ دَرنج اَنت من اِش ھچ نہ گُشاں اے چدا شُمارا لڈّین اَنت وتی آدگے زھگاں بُگش دگے کؤرے ءَ پہ تو چار کُڈّک بنداَنت من کوھ ءَ گوں سنگتاں ھمراھاں پَرے چاریں گِسانی لڈّینگ ءَ من نہ سنگتاں گُشاں نہ گوں اے کؤر ءِ واھنداں جاک جناں ترا زمینے نیست من ھمائیں کہ ھوش کُتگ ما سالے یکبرے لڈّینگ بوتگیں اے نوکتریں گپے نہ اِنت ,بہارجان ھروچ من ءَ ھمے پسو ءَ دنت ءُ شپ ءَ گوں دہ دہ سنگت ءَ کئیت کہ ماسی زُوت نان کن سنگت گُژنگ اَنت ۔من گُشت ماتی ھئیر بیت انشااللہ بس تو سُھب ءَ کلُو ءَ منی کِرا دیم بدئے من ماسی رُکست کُت چہ کؤر ءَ جھل ءَ بوتاں۔۔۔۔
روان اِنت۔۔۔۔
