اولی بہر
چوناھا کیلکؤر بالگتر سکّیں پَراھ ءُ دراجیں دَمگے کوھی ءُ کوچگی زیبداریں ھندے کیلکؤر چہ وتی ھاراں سرجمیں کوچگے آباد کنئگ ءَ اِنت ءُ چہ بَلّ ءَ چیر یک تچوکیں, شِڑوکیں آپے کہ تچیت کہ تچیت ھچ وڈیں ڈُکالاں ھُشک نہ بیت جھل ءَ ھمے تچوکیں سبزاپ ءَ چہ گڈّگی ءِ مزنیں دو کلّگ گوں مچکدگ, امب, ءُ اناراں دائم چو بانور ءَ سمبہِتگ اَنت ءُ انگہ آپ جہل ءَ روت تاں ھوشاپ ءِ تَنک ءَ یک بہشتیں کلّگے سبزینیت ۔کیلکؤر ءِ ھار اگاں زوال مہ بوتین اَنت مرچی بالگتر ءِ کَپ ءُ ڈاک اوں سرسبزاَت بلئے وائے گُلامی ءُ گریبی ءُ نا دس رَسی کہ بالگتر تُنیگ انت ءُ کیلکور ءِ آپ کؤر ءَ جہل ءَ روت ءُ زوال بیت۔
چوکہ من شہید بہار جان ءِ بارو ءَ چار دانک نویسگ لوٹگاھاں بلئے بہار جان اوں کیلکؤر ءِ میجر گُہرام اِنت پمیشکہ کیلکؤر ءِ ھنچو کہ نام اِنت ھمے وڈ کیلکؤر ءِ زیبائی اِنت ھمے وڈ کیلکؤر ءِ بے وسی ءُ بزّگی ءُ شُدجتی اِنت ءُ اھد ءِ نہ پِٹ ءُ نابُودیں ریاست ءِ زوراکی ءُ ووٹ ءُ نوٹ ءِ گَند ءُ گَسڈیں سیاست انت چو بلوچستان ءِ ایندگے دمگانی وڈا کیلکؤر بالگتر اَنچو ھونریچ ءُ ٹپیگ اِنت کہ کؤر ءِ آپ نوں آپے نہ مَنتگ ھون ءِ بو ءُ تام ءَ کنت۔
کیلکؤر ءَ ھزاراں مانگیش اِتگیں داستان ھون شود اِنت بلئے نویسگ نبوتگ اَنت ھمے وڈا بالگتر چہ کیلکور ءَ سِستگ ءُ تُربت ءِ سر ءَ اِنت ءُ کیلکور پنجگؤر ءِ، ھنچو کہ من گُشتگ ات کیلکؤر مزنیں دمگے ھؤ کیلکؤر سکّیں مزنیں دمگے بلئے کیلکؤر ءِ دُرستیں مردُم یکے دوھمی ءِ پجّاروک اَنت اشی ءِ یک سْوبے اش اِنت کہ ھمُک ھامین ءَ کیلکؤر ءُ بالگتر ءِ گیشتریں مردم گڈّگی ءِ مچکدگ ءَ یکجاہ بنت ءُ جوپاگ ءَ گیشتر مردُم وتی ھُدا گندیں ڈگارانی رون ءُ موش ءَ روَانت یکے دوھمی ءَ دپ کپ اَنت سیمی اش اِنت کہ ائیدانی روچ ءَ اوں کیلکّؤر بالگتر ءِ گیشتریں مردُم سیّد آباد گڈّگی ءَ یکجاہ بنت ھک ءُ پہلی کن اَنت ءُ ائید ءِ شپ ءَ یک مزنیں چوگانے بیت۔اگاں اے ووٹ ءُ نوٹ ءِ سیاست مبوتین کیلکور ءِ مردم پہ گُژن ءَ ھچبر نہ مُرت اَنت گڈّگی پہ ناہ ءَ، کوچگ پہ دان ءَ بس ات کسے ءَ ڈگار است ات کسے ءَ ھامینی ءُ رون ءُ موشے کُت ۔بلئے ھئیپ پہ گُلامی ءُ جنگ ءَ کیلکور ءَ باز مردُم ءَ میری کُتگ باز ءَ واجہی کُتگ باز ءَ رنگ رنگیں کردار کُتگ ھر کس وتی کِرد ءِ مزّءَ وارت۔
وھدے کہ بلوچستان ءَ آجوئی جُنز 2000 ءَ یکبرے پد ءَ شوکیں رنگے ءَ بندات بیت گُڈا کیلکور اوں وتی بچّاں پچلرزینیت۔
نوں کاھاں وتی اسل بُنگپ ءِ نیمگ ءَ ھما بامرد ءُ جوانیں سر کہ دگے بازیں ورنائیں سراں گوں سِلاہ بند بیت آ بہار جان بیت, بہار جان برواریں ھانوئی چُک اِنت من بہار جان کسانی ءَ ھمُک ھامین ءَ دیستگ ماسی ھانو باریں کیلکؤر ءَ چُنت بر ءَ چہ چُنت ھلک ءَ لڈّینگ بوتگ اے وھداں کہ ماکسان اَتیں ھمُک ھامین ءَ ھانو چہ کیلکور برز ءَ وتی ھلک ءَ لٍّڈاِت ءُ یک شپ ءُ روچے الّم سیدآباد گامیشدر ءَ نشت ماتی ھانو ءَ ماشااللہ شش ھپت زھگ گون اَت یکے مئے ھمسروئیں کلُواَت, بہار جان چہ کلو ءَ ءُ دگے زھگے ءَ انگت کستراَت دگے دو مستریں زھگ اَتنت, ھیدر, ءُ ازیم, ھانو بے چارگ ھامین ءَ گڈّگی ءَ اتک ھامینی کُت جوپاگاں گوں وتی زھگاں رونَی کُت لہتیں سالاں پد ھانوئی بچّاں پیش ءُ دار چِت ءُ بہا کُت پدا مستریں بچّے دبئ ءَ شُت, ھیدر ءَ دان درشوکیں مشینے جت نوں اے زمانگاں کیلکور ڈائی ایں ڈَل نامیں کؤرے ءَ ھانو وتی منّ ءَ پہ دائمی نشت گوں وتی زھگ ءُ نشاراں جاھمنند بوت بلئے اے دؤران پیش سک بہا بوھگ ءَ ات بلئے ھمے کؤر ھانوئی نہ ات اے کؤر ھما مردُمانی نام ءَ ات کہ جنداش ھمے کؤر ءَ جہل ءَ نشتگ ات انت ڈگاراِش کوچگ ءَ اَتنت اجب گپے اَت کہ ڈگار کوچگ ءَ ات ڈگار ءَ ھم جُپتی پراھیں ڈنّ, کوھ ءُ کؤر اوں ھما مردُمانی اَتنت وھدے سیٹھ آں پیش لوٹ اِت ھمے کؤر ءِ واھنداں ھانوئی زھگ پہ مزّ پیش بُرّگ پرمات اَنت ھانوئی زھگاں ھمے کؤر ءِ سرجمیں پیش پہ دِگراں بُراِتنت بس وتی ھلک ءِ کرئے یکیں جنگل اش نہ بُراِت کہ آھانی زلورت ات ھمے کور ءَ بُرز ءَ ڈن ءِ سرا ھانوئی ھلک اَت ھلک ءِ چیر ءَ چاتے جتگ اَت کسانیں بندے بستگ ات چار پنچ بُن مَچ کِشتگ ات پرے بند ءَ نہ کؤر ءِآپ بند بوت نہ ادا چُشیں کیلگے آباداَت بلئے نوں کَلو ءُ ھیدر گُشگ ءَ اَتنت کہ ھمے ڈن کہ مئے چار پنچیں کُڈک بستگ اَنت ءُ ھمے کلوٹ ءِ چیر ءِ چات ءُ ھمے کسانُکیں بندُک ءُ ھلک ءِ ھمجُپتی ءِ داز ءُ پیش مئیگ اَنت ما انسانیں مئے زلُورت اَنت بلئے کؤر ءِ واھُند رازی نہ اَتنت گُڈسرا ھرکس ءَ کہ شُت ھمے جاگھ چاراِت تاں اے چاریں کڈُک کُڈکانی چیر ءِ پنچ بُنی بندُک ھلک ءِ ھم جُبتی پِیش ھانوی ھک ءَ دات اَنت کہ ھلک ءِ نزیک ءِ پیش آھانی لانکبوج ءِ جاہ اَت چات آپ ورگ ءِ واستہ ءَ اَت ءُ ھمے مزنیں ساھیں ڈن ءَ بس ھرچی کہ کُڈُک مِک ات کَس ءَ گُشت نہ کُت کہ اے شُمئے نہ انت۔
وھد گوزان بوت تاں یک سالے ھانوئی بُودی تِریں بَچ ھیدر کُشئگ بوت ۔ھیدر پرچا کُشئگ بوت کئے ءَ کُشت؟ کیلکؤر ءِ دُراھیں مردُم زان اَنت من ادا گیشتریں چیزے بیان نہ کناں بس برواریں ھانوئی بَچ میرانی دیم ءَ سر جھلی مہ کنت و کُشئگ بیت اے چُشیں مزنیں گپے نہ اِنت, بلئے ھانوئی جگر ءِ ٹُکراَت ھانو ءُ ھانوئی بچ کَلو ءَ ھرجاہ سنگے دیست وتی درد بیان کُت مُردمانی ھیال ءَ ھانو ءُ کلُو گنوک اَنت, دگے رَندے بیل امامی برات اسھاک گوں عرباں کئیت کیلکؤر ءَ چرز ءِ شکارءَ بازیں بلوچُکے رؤت ھمے عربانی کرا کہ عرب مردُم ءَ پنچ سد پنچ سد کلدار دست ءَ دیئنت سَکی ئیں مردُم اَنت مردُم دوست اَنت بزّگیں کلُو اوں روت ھمیشانی کرا ھمے روچ ءَ بیل اسھاک ءِ دُورگندے دُزّگ بیت,,, تِر و لازُم گریب ءِ چُک ءَ داتگ اسھاک دُرستیں کیلکوری آں زاہ ءُ بَد کنت دُورگِند کلوئی نام ءَ بیت اسھاک کلوئی دست ءُ پاداں بندیت وتی ٹانگوئے پُشت ءَ دؤر دنت بارت ھوشاپ ءَ باریں گوں کلُوءَ چے چے کنت اسھاک ءِ اے اَمل ءَ چہ سداں مردم ءَ یکے ءَ زرانکے نہ سُرینیت بلئے کلو گُشیت من ءَ تو بُکش تئ دُورگند من نہ دُزّاتگ دوھمی روچ ءَ میر ساھب دُورگند ءَ درگیجیت بارت اسھاک ءَ دنت اسھاک گُشیت گندئے مرچی منی دُور گِند دَرمہ کپتیں من کلُو پٹرول جَت ءُ مانداشت اے دوھمی کارچ بیت کہ برواریں ھانوئی جگر ءَ نیم سُمب کنت۔
روان اِنت۔۔۔۔۔۔۔۔
***
