ڈاکٹر دین جان ءِ نام ءَ
وھدے بیوار باں
ترانگاں تئی کپاں
من ھم اِنسانے آں
کمو دل دور بیت
کمو چم ارس باں
کمو بژنیگ باں
جیڑاں وھدے ترا
گنداں جند ءَ وتی
اُو منی ھمبلی
گوں ترا سنگتی
اِنچو گران ءَ کپی
درد بنت سِنگ ءُ ڈوک
پرتو ارواہ ھدوک
تئی زھیر ھچ نہ بنت
کچ ءُ کیل ءُ کساس
ھو منا یاد کئیت
یکبرے گوشت تو
شئے اے مارا جَن اَنت
گار ءُ بیگواہ کن اَنت
باریں چُک چون بنت
مات دلترک باں
ھو اے داوا ءِ گم
راہ ءِ درد ءُ ستم
ما کہ پھم اِت وت ءَ
بس چو آپ ءِ روان
وھد نہ بوت مھربان
تو کہ بوت ئے گِسر
اُو منی ھمسپر
ھمدلیں بیل یار
زاناں تو جھندمیں
کوٹیاں بے گْومیں
وھدے بیوار بئے
پشگانی تھا
وھدے بے واب بئے
ءُ جیڑے دل ءَ
کمو بچکندے تو
کمو بئے تو ملور
چم ارسیگ باں
جیجی ءِ ترانگاں
سمو ءِ کندگاں
ساھل ءِ مجلساں
اَچ وت ءَ جست کن ئے
باریں شئے زندگ اِنت
لاگریں سنگت ءِ وھدے گیر ءَ کپ ئے
بلکیں دلجم بہ بئے
بلے!
کس تئی جاہ ءَ نہ گیپت
کس تئی پیم ءَ نہ بیت
ستک ءُ ساکم بہ بئے
کہ تئی سمل ءَ
جنگ داتگ بدّاں
علم ءُ زانت ءَ وتی
قھریں اُوپار گوں
بوتگ نوں پُر سِلاہ
جیجی ءِ قول کہ
بِلے تھنا سُچاں
آسیں ارساں وراں
گوں منی دیدگاں
گوں منی جوزگاں
گون زھیراں تئی
پاکیں مھراں تئی
کس مہ کنت چَترے
ایوکی وشتر اِنت
تو کہ واتر بہ بئے
بلکن ءَ عاجز ئے
پیشی داب ءَ نہ ئے
بس تئی بچکندگے
وھدے شھمیت چمیت
ھلک زوریت گلے
سمبھیت نازلے
***
