رجانکار: مھروان کمبر
اگست ءِ ماہ اَت، ماھِکانیں شپے اَت، بولان ءَ ماہ ءِ در آیگ ءَ چہ پیسر ھر نیمگ ءَ یک اِسپیت چکّ ءُ زردیں رُژنائی یے شِنگ ءُ تالان اَت۔ گُمان بوت کہ بولان ءِ تیھریں ماتکوھاں بِہ گِر داں زندگی ءِ ھر چیز ماہ ءِ ودار ءَ اَت۔
مھر ءِ میتگ ءَ ماہ ملار ءُ ناچ ءِ چیدگ اِنت۔ پد ءَ ھما ماہ کہ ھزاراں سال پیسر مھر گڑھ ءَ مھر ءِ چھر ءُ شُبین بیتگ۔ آئی ءِ شباب ءَ چہ مرچی ھم بولان ءَ اِشک ءِ کِسّہ ودی بَہ اَنت، اے وڑیں ماہ ءِ ودار ھم ترا کیپانی کُمار ءَ دنت۔
گْوستانک ءِ یکشل ءَ روانی گْوشے یا کہ اَبرم ءِ وتی چاڑ، بولان ءِ ھیل ءُ آدت گْوشے یا کہ مھراں گوں بندوکیں جزبگ۔ ھردیں ماہ بولان ءَ وتی جلوھاں شِنگ ءُ تالان کنت، گُڑا زندگی ءِ ھر رنگ ناچ ءَ بندات کن اَنت۔ ھر نیمگ ءَ اِشک ودی بوھان بیت ءُ زندگی مھر ءِ کِسّھانی نبشتہ کنگ بِندات کنت۔
مروچی بولان ءَ ھر نیمگ ءَ ماھِکان ءِ ودار اَت ءُ ھیرونک ءِ چمّگ ءَ چہ کمے گِستا جلال ءَ سِنگے تِکہ داتگ اَت ءُ نشتگ اَت۔ آئی ءَ وتی مھرو ءِ شوھاز اَت، مروچی ءَ چہ سالے پیسر ھمے جاہ ءَ جلال ءُ مھرو نشتگ اِت اَنت ءُ آیاں بولان ءِ سوگِند وارتگ اَت ءُ ماھِکان وتی گْواہ کُتگ اَت کہ ما یکّے دومی ءِ ھاتِر ءَ ودی بوتگ اِیں ءُ یکّے دومی ءَ گوں مھر کن اِیں، بلے مروچی جلال تھنا ءُ مھرو ھمراہ نہ اَت۔
جلال ءَ بازیں گِلگ وتی دامُن ءَ بستگ اَت ءُ ماھِکان ءِ ودار ءَ اَت۔
نزّیک ءِ چمّگاں چہ تتکگیں آپ ءِ توار بولان ءِ بے تواری ءِ پُروش دَیَگ ءِ بگیری ءَ کودکیں گھگیری ءِ کنگ ءَ اَت۔ گْوات ءَ برے گوریچان ءَ چہ کشّ اِت ءُ کوہ ءِ رُستگیں کاہ ءُ تھلگانی بوھے آؤرت اَنت، برے چہ زِربار ءَ کشّ اِت ءُ جلال ءِ بدن ءَ مھر ءِ وشبوھے مُشت اَنت۔ جلال وشبو چکاریں بولان ءَ نِشتگ اَت ءُ وتی نِگاہ مارگٹ ءِ کوھاں سک داتگ اِت اَنت۔ کوہ ءِ پُشت ءَ چہ چِست بوتگیں ماہ ءِ بْرانز بولان ءِ دامُن ءَ وتی رنگانی شنگ ءُ تالان کنگ ءَ بے تاب اَت۔
جلال دُوری ءِ کِسّہ ءُ مھرو ءِ یاتانی زِر ءَ گار ءُ بیگواہ اَت۔ سالے ءَ پیسر ءِ مھر چَکاریں ساھت یک یک ءَ آئی ءِ دیم ءَ گْوزان اِت اَنت۔ ھما ساھت کہ مھرو ءَ جلال ءِ کُوپگانی سر ءَ وتی سر اِیر کُتگ اَت ءُ وتی مھر ءَ بولان ءِ پْراہ ءُ شاھِگانی ءِ دَروَر ءَ دَیَگ ءَ اَت ءُ وتی اِشک ءَ بولان ندْریں سرانی دِیوانگی ءَ نامدات کنگ ءَ اَت۔ جلال ھما نِدارگاں چوں شموشت کنت کہ چاردہ ءِ ماھِکان بولان ءَ وتی رُژن ءَ چہ اَبرم ءِ ھر نِدارگ ءَ زیبا کنان اَت ءُ مھرو ءِ سر آئی ءِ کُوپگ ءَ ایر اَت ءُ مھر ءُ اِشک ءِ کَول ءُ کرار ءَ کنگ ءَ اَت۔
ھردیں آ یاتاں چہ آجو بوتگ اَت، گُڑا رنجاں گوں دُچار اَت۔ آئی ءِ دل لوٹگ ءَ اَت کہ چیھال بہ جنت ءُ گوں بولان ءَ وتی سرجمیں درد ءُ رنجاں درشان بہ کنت۔ آ چاردھی ماھِکان ءِ بے کراری ءَ ودار ءَ اَت۔ جلال ماھِکان ءِ دیم پہ دیم ءَ بولان ءِ گون ءَ گپ ءُ تْران کنگی اَت، آئی ءَ ھما کَول ءُ کرار ءُ سوگِندانی کِسّہ آرگی اِت اَنت کہ ھمے جاہ ءَ جلال ءُ مھرو ءَ گوں یکّے دومی ءَ کُتگ اِت اَنت۔
گْوشے جلال کرناں چہ آگاہ اَت۔ واب آئی ءِ چمّاں چِہ گار ءُ بیگواہ بوتگ اَت، انچو گْوشے آئی ءَ سرجمیں گیدی ءِ سپر جتگ ءُ نُوں دمبردگ۔۔۔۔۔۔
آ وتی گُڈّی مِنزل ءَ سر بُوَگ ءُ چہ کُدرت، چہ دُنیا، چہ اَبرم ءُ ھُدا ءَ ھمتْران بُوَگ لوٹگ ءَ اَت۔ آ وتی جُستانی جواب ءِ لوٹگ ءَ اَتکگ اَت۔
جلال ءِ جُست اِنچو سادہ نہ اِت اَنت، ءُ گپّ تھنا دُوری ءِ نہ اَت۔ بولان ءِ کسم ءُ چاردھی ماھِکان ءِ گواھی، اشک ءُ مھر ءِ کِسّہ ءَ دْراجیں پُژدرے دیان اَت۔ اَبرم ءُ بولان اے کِسّہ ءَ گوں بندوک اَنت۔ اے یکشل ءَ روانی اَت بولان ءِ۔۔۔۔۔، گْوستانک ءِ۔۔۔۔۔۔، دُودمان ءُ ابرم ءِ۔۔۔۔۔۔۔
اے دُرستانی وانگ ءُ زانگ ءِ ھاتِر ءَ اَبرم ءِ تہ ءَ گار بُوَگ ھژدری اَت، ھمے ھاتِر ءَ ماہ ءِ مُجیں رُژن، وشبو چَکاریں گْوات ءُ تَتکگیں آپ ءِ لیلو، جلال ءَ واب ءِ اَمبازاں برگ ءَ پہ بے کرار اِت اَنت۔ بولان جلال ءَ وتی کُٹّ ءَ واپینگ ءُ آئی ءِ جُستانی پسّو ءَ دَیَگ لوٹگ ءَ اَت، اِد ءَ جلال ءِ چم بند بوت اَنت ءُ اُود ءَ بولان وتی دُرستیں زیبائیانی ھمراھی ءَ وتی مھر ءُ لوٹانی گْرنچ بُتکگ اَت ءُ آئی ءِ دیم ءَ نِشتگ اَت۔ گْوستانک ءَ بولان ءِ مزن شانی ءِ درشان کنگ ءُ آئی ءِ جُستانی پسّو دَیَگ بِندات کُت۔
بدن ءِ چیر دَیَگ ءَ چہ بے سما ءُ بْرھنگیں اِنساناں بِہ گِر داں دُودمان ءِ پھریزوکیں اِنسانانی کاروان جلال ءِ چمّانی دیم ءَ گْوزان اِت اَنت۔ اَبرم ءِ رنگانی تہ ءَ رنگ دیوکیں ھُوراں بِہ گِر داں وشبو آتاریں گْوات ءَ درا دُرست بولان ءِ شِکم ءَ ودی بوتگیں دُودمان، مھر ءِ کِسّہ ءُ پہ اِشک ءَ کُربان بوتگینانی کِسّھانی آرگ بندات کُتگ اَت۔
جلال ءَ دیست کہ گْوستانک ءِ اولی بْرھنگیں اِنسان بولان ءِ تلاراں، چمّگاں ءُ کوھانی تہ ءَ زِندگی ءِ زیبائیاں گوں مُشکول اَت۔ ھمود ءَ اِنسانی سما وتی رُدوم ءِ تہ ءَ اَت ءُ آ جنگلی ءَ چہ دُودمان ءِ نیمگ ءِ سپر ءَ مھر ءُ اِشک وتی کُتگ اَت۔ آئی ءَ بولان وتی دَوار کُتگ اَت ءُ اَبرم ءِ بے نیازیانی ھمسری ءَ کنگ ءَ اَت۔
گْوستانک ءِ تاک لیٹ اِت اَنت ءُ مھر گڑھ ءِ مھروان دراوڑ ءِ جھ مِننداں دُودمان زُرتگ اَت ءُ نوکیں راجدپترے ٹھینگ ءَ اِت اَنت۔ جلال ءَ دیست کہ مھر گڑھ ءِ جھ مِنند ھُدا، بَگوان ( بھگوان ) ، یا دِگہ ھستیانی دیم ءَ سُجدہ کنگ ءِ بدل ءَ آ بانسری ءِ توار ءَ ناچ ءَ اَنت۔ بولان ءِ اِشک ءُ مھر ءَ آ چہ اَبرم ءُ کُدرت ءَ ھمینچو بُرز اِت اَنت کہ روچ ءِ اِبابت ( اِبادت ) کنگ ءِ بدل ءَ آ وتی شُناس ءُ پجّار ءِ کُوشِست ءَ اِت اَنت۔ آیاں ماہ سُجدہ نہ کُت، بلکیں ماہ مھر ءِ چھر ءُ شُبین جوڑ کُت ءُ ناچ ءَ اِت اَنت۔ مھر گڑھ ءِ جھ مِننداں سِلاہ جوڑ نہ کُت ءُ جنگ نہ کُت، بلکیں یکّے دومی ءِ اَمبازاں مھر درشان کُت۔ مھر گڑھ ءَ ننگ ءِ نام ءَ کُربان بُوَگ ءِ جاہ ءَ جلال ءِ کُوپگاں مھرو ءَ وتی سر اِیر کُت ماھِکان وتی گواہ کُت ءُ مھر، اِشک ءِ اکرار کُت۔
گْوستانک ءَ پُشتِک مٹّ کُت، گُڑا آریا دُودمان ءِ اُرش ءِ دیم ءِ دارگ ءِ ھاتِر ءَ مھر گڑھ ءِ وارِس بولان ءَ باروٹی بیت اَنت ءُ ڈیھ ءِ اِشک ءَ وت ءَ کُربان کنان بوت اَنت۔
پد ءَ سوپیانی ( صوفیانی ) دُور ءُ زمانگ اَتک، گُڑا جلال ءَ دیست کہ پِیر گیب ( پیرغیب ) ءُ بی بی نانی ءِ دْروشم ءَ ٹوھیں سوپیاں ( صوفیاں ) بولان ءِ اَبرمی اِشک ءَ وت ءَ ھنوش کُتگ۔
جلال ءَ وتی چم راستیں نیمگ ءَ شانک دات اَنت گُڑا آئی ءَ دیست کہ کماش سپرھان ھیری ءَ ھُشکیں نانے چادر ءِ لمب ءَ بستگ اَت ءُ توپکّ کُوپگ ءَ دْرتکگ ءُ نود گوار ءَ بِہ گِر داں سارو، بزگر گٹّ ءَ بِہ گِر داں کوہ ء ماران ءِ سر ٹُلّاں ڈیھ ءَ نازینان ءُ سپر کنان اَت۔
جلال ءَ چم بند کُت اَنت گُڑا آئی ءَ گُمان بوت بولان ءَ ھَور ءِ سر ءَ پادشپادیں شے مُرید ھانی ءِ پاداں چُکّگ ءَ اِنت۔
جلال بولان ءِ رنگانی تہ ءَ گار اَت کہ آئی ءِ دلگوش پسانی چارینوکیں پلیا ءِ چنگ ءِ وشیں توار ءَ وتی نیمگ ءَ گْور کنائینت۔۔۔۔کہ پسانی ٹِلّو ءِ ھمراھی ءَ سوزمانیں توارے بولان ءِ چاریں آتراپاں شِنگینگ ءَ اَت۔
جلال پلیا ءِ چنگ ءِ سوزمانیں توار ءَ گار ءُ بیگواہ اَت کہ بابو نوروز ءِ شیری گُرّگاں گُڈینت کہ آ بولان ءِ پْراھیں سینگ ءَ دُودمان ءِ کاروان ءِ مھری گون اَت ءُ روان اَت۔
جلال ءَ بولان ءِ ھر رنگ ءُ کارِست ءِ تہ ءَ وتی مھرو، وتی اِشک ءُ کِسّہ گندگ ءَ اَتک اَنت۔ انچو گْوشے اے دیریگیں آشنا اِت اَنت۔ گْوشے آ ھر دَور ءُ زمانگ ءَ ھمے کارِستانی تہ ءَ زندگ اَت، انچو گْوشے ھر کارست آئی ءِ دُچار کپگ ءَ چہ پد گْوستگ اَت۔
اِشک، مھر ءُ دِیوانگی بولان ءِ اَبرمی بھر اَنت کہ کارِست جوڑ بہ اَنت ءُ بولان ءِ تب ءَ ھوار بَہ اَنت۔ آیانی اِشک بولان بیت ءُ کارِست مھر ءِ مانا۔۔۔۔۔
جلال بولان ءِ اِشک ءُ مھر ھواریں گْوستانک ءِ کُماراں چہ در نیتکگ اَت کہ ھرک ءِ دامُن ءَ نِشتگیں سْیاھیں گِداناں چہ یکّے ءِ گوانک ءُ توار ءَ جلال پچ گُڈینت۔ جلال ءَ دیست مھرو چہ گِدان ءَ دراتکگ ءُ آستونک ءِ لمب دپ ءَ کُتگ ءُ بچکندگ ءَ اِنت، جلال اِشتاپی ءَ وتی مھرو ءِ نیمگ ءَ باھند کُت گُڑا آئی ءِ واب پُرشت۔
ھر نیمگ ءَ بے تواری اَت، انچو گْوشے ٹوھیں تُوپانے ءَ چہ پد ھر نیمگ ءَ بے تواری یے مان بہ شانیت۔ روچ ءِ بْرانزاں بولان ءِ تھاری پنجگاں پتاتگ اَت، جلال کمے دیر ءَ بے توار نشتگ اَت ءُ بولان ءَ چارگ ءَ اَت، کہ بولان چو مھرو ءَ بچکندگ ءَ اَت۔۔۔۔۔
جلال ءَ وتی چپّیں نیمگ ءَ چہ تتکگیں آپ ءِ نیمگ ءَ چار اِت، گُڑا آئی ءَ دیست درچکانی تاکاں وت ءَ آپ ءِ میار کُتگ ءُ ناچ کنان ءُ جُنزان۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔، جلال ءَ اِشک ءِ مانا دربُرتگ اَت، آئی ءَ بولان ءِ ھر رنگ ءِ تہ ءَ مھرو، ھر اَنگ ءِ تہ ءَ اِشک گِندگ ءَ پیداک اَت۔۔۔۔۔۔۔۔
***
