تھاردیمیں زِند | سنگین بلوچ

شلی وتی چکّاس جتگ ءِ اِت اَنت..
وتی بان ءِ ساهِگ ءَ نِنّدوک اَت کہ مات ءَ آتک ءُ درّائینت بَس اِنت نوں ترا وانگ چِد ءُ گیش مہ وان تو باز وَنتگ نوں تو رُستگ ئے لائِک ئے..شلی ءَ مُدامی پیم ءَ مات ءِ ترندیں گالوار اِشکُت ءُ اَرس ئِے گُلگُل بوت اَنت ۔
گُشت ئِے
اَمّا همّل ءَ باریں تو اِشتگ پہ وانگ ءَ من ءَ پرچا نیل ئےِ  من زاناں تئی چُک نہ آں …
تئی هبرسندی ما ٹهینتگ دیم ءِ ماه ءَ تئی سور اِنت ….
من تئی گُداں سرجم کنگ ءَ آں بیا من ءَ کُمک بِہ کن بِل وتی وانگ ءَ۔
مات ءَ پُشت مان دات شلی ءِ اَرس کاپی ءِ تاکانی سر ءَ کپان اِت اَنت ۔
شلی ءِ دْراهیں واب کہ آئی پہ وانگ ءُ شهداد ءَ دیستگ اِت اَنت
آ چو ایروپیں گْواتے ءَ شلی ءِ اِرد ءُ گِرد ءَ چکّرگ ءَ اِت اَنت ۔
شلی وتی آیوکیں زند ءِ تھاری ءَ وتی چمّانی دیم ءَ گِندگ اَت۔
آ گلی ئیں بان ءِ کش ءَ چمّانی دیم ءَ وتی  بے مرادی ءَ گِندگ ءَ اَت۔
شلی ءِ چمّانی دیم ءَ شھداد ءُ منصور اِت اَنت ۔
شلی ءَ زانتگ اَت کہ منی مات ءُ پت ھر دو منصور ءِ ھیل ءُ آدّتاں زان ءَ اَنت ۔
بلے شھداد ءِ نیزگاری ءَ آ کُجا پہ منی واھگاں ڈالچار کن ءَ اَنت ۔
منصور کہ وتی ھستی ءَ گوں گروناک اِنت ۔
مُدام  شراب نوشی  ءُ جوّائی ءَ اِنت۔
ناکہ وانگ ءِ سنچ ءُ بودے ھست ۔ ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
بس پت ئِے زرّدار ءُ مالدارے ۔
ھمے جیڑگاں گوں پاد اَتک ءُ مات ئیگ ءَ شُت ۔
لوگ ءِ دپ ءَ رست ءُ دیست ئِے کہ مات ءِ ھواری ءَ پت،
تُرو ءُ ناکو نشتگ اَنت ۔
دیگر ءِ وھد اَت ءُ برات اوں چِہ بازار ءَ پیداک اَت ۔
شلی پاد آیگ ءَ پیسر ھمے جیڑت  کہ رو آں مات گُش آں کہ منی زندگی ءِ پیسلہ کنگ ءِ ھک ایوک من ءَ اِنت ۔
بلے اِد ءَ آیگ ھمّتے نہ بوت کہ اِنچو مردمانی تہ ءَ وتی ھبراں کُت بہ کنت۔
آ پد ءَ پد تر اِت اِیدگہ بان ءَ شُت ۔
بلے ترو نازی ءَ شلی ءِ چمّانی سُھری دیستگ اَت ءُ مچاچانی نمبی ۔
شلی پُشت بر اَت کہ برات ءَ گوانک دات ۔
شلی منی پُچاں استری کن گوں کہ باندا  من ءَ مَھلہ شھر ءَ روگی اِنت ۔
شلی ءَ روگ ءَ گوں آئی پسو دات کہ شرّ
ترو ءَ ھمّل ءَ جُست کُت ۔
ھمّل اِے شلی اَت کہ اَتک مارا جوڑی ئِے اوں نہ کُت ۔
شلی چد ءُ پیشتر چُش بھ نہ کُتگ کہ من بیا آں ءُ آ منی ءَ مئیت ۔
ماھجان! زان ءَ شلی ءَ را مرچی چون اِنت؟ جند ئےِ وشّ اِنت ؟
چوناھا شُما شلی ءِ رزا گپتگ باریں پہ منصور ؟
من اَنچو اِشکُتگ کہ  شرپی ئیں مردمے نہ اِنت ھمے منصور ۔
بے دریں مردمانی ھمراہ اِنت۔
ماھجاں انگہ رپیک تئی ناکو اِنت منی اُوں در نہ اِنت بہ گندئے ھمے واستا شلی دِگہ وڑ اِنت لالامھمد تو جُست ئےِ بہ کن اگاں منی گپ ءَ زور ئے ۔
اِے ھبرانی اِشکُنگ ءَ گوں ماھجان درّائینت ۔
اے مردینانی آدّت اِنت ۔ سور ءَ چے پد وت شرّ بنت ۔ شلی مرچی بیمار اِنت ءُ من جُست اُوں کُتگ آ رزا اِنت ۔
آ زانت منی مات ءُ پت پہ منی زندگی ءَ بد نہ جیڑ اَنت ۔
شلی اِنچو مزن اُوں نہ اِنت وتی پیسلھاں وت زُرت بہ کنت ۔
بلے من جُست اُوں کُتگ آ چِے اِے پیسلھاں رزامند  اِنت ۔
شرّ ماھجاں !
من روان شلی تب ءَ چاراں کمّو
نازی پاد اَتک پہ شلی ءَ گورا روگ ءَ ھمّل ءُ داد بکش  اوں در کپت اَنت
ھمّل زی ءِ در کپگ ءُ راہ گرگ ءَ گوں ماھجاں وتی کونڈ ءِ گُد ایر کُت ءُ سوچن سُپتگیں پونز ءَ مان جت ۔ ءُ دیم گوں لالامھمد ءَ کُت درّائینت ئِے ۔
اِنّاہ تو من ءَ بہ گُش منی ناکوزتک ءُ مردماناں چِے اِنت کہ تئی گُھار ءُ مردماں پر آیاں بد کئیت ۔منی چُک اِنت ھک منی اِنت ۔ اِے بی بی ئیں نازی گُش اِیت ھرکا منی وڑ بہ بیت ۔ بلے من ءَ چُش زیب نہ دنت ۔ یکیں نازی سور ءَ مارا جھان گُش اِیت اَلی داد ءَ وتی براتزتک نہ زُرت درامد ئِے زُرت ئےِ ۔ پد ءَ وتی جنک ءِ گُشگ ءَ آ نوں گُشیت ھرکا ھمے شگان ءَ وتی سر ءَ بہ زور اِیت ۔
ماھجاں اِے انچُکیں ھبرے نہ اِنت آئی بس ترا ھمے جُست کُت۔ منصور ءِ آدّتاں تو اُوں زان ئے ۔
بلے تو کہ وتی کہول زبان داتگ من ترا ھِچّ نہ گُشاں
نئے من تئی رزا ءِ دیم ءَ کا آں تئی جنک زانت کہ مات پہ من ءَ بد نہ جیڑیت ۔اگاں  منصور انوں شرّ نہ اِنت سور ءَ پد شرّ بیت۔منصور آئرا وشھال کنت اُود ءَ بانک بیت ۔
نازی کہ بان ءَ پُترت دیست ئِے کہ شلی گِریگ ءَ اِنت  شلی کہ نازی دیست نازی ئِے گوں ھمباز ءَ زُرت  ۔ ھمباز ءَ گوں شلی  دپّ ءَ پہ ناگھانی
شھداد  ءِ نام در اَتک ۔
نازی ءَ کہ ءِ نام اِشکُت ھیران بوت ءُ آئی دست کہ شلی سر ءَ سمارگ ءَ اَت میزان میزان ءَ چست کنان اَت ئِے ۔