ساچکار: میجر مجید
روچ ءَ بگر، ماہ ءَ درا
اَبرم تئی وازمندگ اِنت
آزمان ءَ لیب جاہے بکن
گْوازی گوں استالاں بکن
تہت ءَ بگر، تاج ءَ بگر
اے وہد تئی مُہتاج نہ اِنت
وہد ءَ وتی دست ءَ بگر
بہت ءَ مہ ڈوبار نَستگیں
بند ماسگ ءُ پالے بجن
کیمت نہ اِنت تئی کاسگے
زور ءَ وتی باسکاں بدئے
مٹیّن پال ءُ ماسگاں
مٹیّن بہت ءُ تالہاں
مُلا ءِ وازاں کن بدل
تقدیر ءَ دْروگیں مَٹ بکن
تیاب ءَ بِیل ءُ آلاڑ اِنت
پْرُشنت چول
سنگرنت گْورم،
پْرُشنت چول چہ زِر ءِ گْورماں
تیاب چولانی دیمپان اِنت
اے لُنجیں دریا بے گْواز اِنت
تئی مُزرو تیاب ءِ شوہاز اِنت
درکپ بِیل ءُ آلاڑاں
سرکپ کنڈگاں بُرزیں
اگاں دریا کہ ایرموش اِنت
بزاں طوفانے پیداگ اِنت
اگاں راجے کہ خاموش اِنت
بزاں آشوب ءِ مستاگ اِنت
تمردی، زورمندی تئی
نہ بنت دیما مئے میلانک
مئے راہ ءِ نہ بنت ڈنگر
نَگْورتیں جمبر بے بْرمش اِنت
بچار بْرمش ءُ ملک ناز ءَ
بچار کُلثوم ءِ آواز ءَ
گُشئے بے بْرمشیں طوفانے
مِیزاں میزاں جُنزان اِنت
جہان کُلیّں سرا زُرتگ
اے درد اَنت وابیں ٹپّانی
اے کُہت اَنت کہریں زُلمانی
اے طوفانے، اے آشوبے
تپاکی اِنت کمربندیں
اے مستاگ اِنت اُمیتانی
بہ سوچ اِت شُوّمیں بدواہاں
وتی مات ءِ اے ربّالاں
نہ ماننت اے، بیگْواہ بنت
اے نیلبومیں زِرے
سَمّاک ءِ آماچ اِنت
اے لیپگ بنت
اے زانگ بنت
اے پاشک اَنت دپتر ءِ تاکاں
اے لیگار اَنت، اے مُردار اَنت
